Appeal court overturned lower court's transfer of case due to premature examination of jurisdictional objection.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal overturned the District Court's decision transferring the case to a different location. The plaintiff argued that the lower court violated procedural rules by examining a jurisdictional objection before serving the defendant. The court ruled that the lower court erred by reviewing this issue prematurely, as the defendant had not yet had the opportunity to raise the objection. Consequently, the appeal was granted, and the court fee was refunded to the plaintiff.
Legislator headnote
AI generatedArt. 202 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 397 § 2 k.p.c.; A court must not examine jurisdictional objections removable by agreement ex officio before the opposing party has the chance to raise them.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ACz 404/15 POSTANOWIENIE Dnia 19 czerwca 2015 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSA Dariusz Mazurek (spraw.) Sędziowie: SA Anna Pelc SA Jan Sokulski po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w W. przeciwko W. D. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt VI GNc 109/15 p o s t a n a w i a: I. u c h y l i ć zaskarżone postanowienie, II. nakazać zwrot powodowi (...) Sp. z o.o. w W. uiszczoną opłatę sądową od zażalenia w wysokości 30 zł (trzydziestu złotych). Sygn. akt I ACz 404/15
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Rzeszowie w sprawie z powództwa (...) Sp. z o.o. w W. przeciwko W. D. o zapłatę uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Krakowie Wydziałowi Gospodarczemu, jako miejscowo właściwemu według miejsca zamieszkania oraz prowadzenia działalności gospodarczej przez pozwanego (art. 200 § 1 k.p.c.). W zażaleniu na powyższe postanowienie powód zarzucił naruszenie art. 202 k.p.c. w brzmieniu nadanym mu z dniem 20 marca 2007r. przez ustawę z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 19 grudnia 2006r.) poprzez jego niezastosowanie i zbadanie przed doręczeniem pozwu oraz wzięcie pod rozwagę niewłaściwości sądu dającej się usunąć za pomocą umowy stron pomimo braku zarzutu pozwanego, zgłoszonego i należycie uzasadnionego przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy. Wskazując na powyższe domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zwrotu na podstawie art. 79 pkt. 1 lit.
e) ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych całej opłaty sądowej w wysokości 30 zł oraz zasądzenia na rzecz powodowej spółki kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym wg norm przepisanych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażaleniu powoda nie można odmówić słuszności. Stosownie do treści art. 202 k.p.c niewłaściwość sądu dającą się usunąć za pomocą umowy stron, sąd bierze pod rozwagę tylko na zarzut pozwanego, zgłoszony i należycie uzasadniony przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy, przy czym sąd nie bada z urzędu tej właściwości również przed doręczeniem odpisu pozwu. W powyższym brzmieniu przepis ten obowiązuje od dnia 20 marca 2007r. na mocy ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2006r. Nr 235, poz. 1699). Z treści niniejszego przepisu wynika jednoznacznie, iż sąd z urzędu nie bada właściwości miejscowej ogólnej. Natomiast w niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek naruszenia właściwości wyłącznej miejscowej, którą sąd bierze pod uwagę z urzędu. Skoro zaś pozwany nie miał jeszcze sposobności zgłoszenia ewentualnego zarzutu w tym zakresie, to zaskarżone postanowienie ( wydane przed doręczeniem pozwanemu odpisu pozwu) jest co najmniej przedwczesne. W tej sytuacji słusznie podniesiono w zażaleniu, że zarzut niewłaściwości sądu może podnieść dopiero strona przeciwna w stosownej fazie postępowania.
Tym samym niezastosowanie art. 202 k.p.c, stanowiło oczywiste naruszenie prawa. Z tych też względów zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu na mocy art. 386 § 1 k.p.c w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. (pkt. I sentencji). Konsekwencją powyższego rozstrzygnięcia jest obowiązek zwrotu powodowi uiszczonej opłaty sądowej od zażalenia w oparciu o treść art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (pkt. II sentencji). Natomiast o kosztach zastępstwa procesowego pełnomocnika powoda poniesionych w postępowaniu zażaleniowym Sąd orzeknie w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji (art. 108 § 1 k.p.c.).