Legislator Case Law & Legislation
V ACz 791/15 AI generated

Appeal dismissed; statutory one-week deadline for formal defects cannot be extended due to foreign representation rules.

Case Number V ACz 791/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appeal regarding the rejection of a request to extend the deadline for curing formal defects in the complaint. The plaintiff argued that a one-month extension should apply because they lacked a local representative, but the court found they had a domestic lawyer at the time of the order. The court ruled that the one-week period is a mandatory statutory term that cannot be extended, even with objective difficulties, and the appeal on this point was inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 130 § 1 k.p.c.; Art. 130 § 1 1 k.p.c.; The one-week period for curing formal defects is a mandatory statutory term that cannot be extended, and the appeal against the rejection of such an extension is inadmissible.

Keywords

AI generated
statutory time limit formal defects legal representation procedural deadline inadmissible appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 130 § 1 k.p.c.
Wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony, albowiem tygodniowy termin, określony w art. 130 § 1 k.p.c. jest terminem ustawowym, nie może być zatem przedłużany ani skracany.
Art. 130 § 1 1 k.p.c.
Z kolei, nie ma racji skarżący, że ratio legis przepisu art. 130 § 1 1 k.p.c. przemawia za zasadnością jego zastosowania w istniejącym w sprawie stanie faktycznym.
Art. 394 § 1 k.p.c.
Wskazać trzeba, iż zarządzenie o oddaleniu wniosku o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych pozwu nie należy do katalogu orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem, o których mowa w art. 394 § 1 k.p.c., stąd konieczność odrzucenia zażalenia w tej części na podstawie art.
Art. 373 k.p.c.
394 § 1 k.p.c., stąd konieczność odrzucenia zażalenia w tej części na podstawie art. 373 w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. oraz art.
Art. 398 k.p.c.
oraz art. 398 k.p.c. Z kolei, nie ma racji skarżący, że ratio legis przepisu art.
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 w zw.
Art. 166 k.p.c.
Art. 66 k.p.c.
O tym zaś, kto może być przedstawicielem strony w procesie stanowią przepisy art. 66, 67, 87 nast.
Art. 67 k.p.c.
Art. 87 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V ACz 791/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 sierpnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący SSA Iwona Wilk Sędziowie SA Jadwiga Galas SA Barbara Kurzeja (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2015 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa A. L. przeciwko (...)w G. o odszkodowanie na skutek zażalenia powoda na zarządzenie Przewodniczącego w Sądzie Okręgowym w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt I C 78/15 p o s t a n a w i a :

1. odrzucić zażalenie odnośnie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 1 zarządzenia;

2. oddalić zażalenie w pozostałym zakresie. SSA Barbara Kurzeja SSA Iwona Wilk SSA Jadwiga Galas Sygn. akt V ACz 791/15

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem oddalono wniosek o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych pozwu (pkt 1) oraz zwrócono pozew (pkt 2). Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazano, iż powód nie wykonał wezwania, którym zobowiązano go do uzupełnienia braków pozwu przez sprecyzowanie żądania pozwu oraz jednoznaczne sprecyzowanie strony pozwanej, wskazanie wartości przedmiotu sporu oraz podstawy faktycznej żądania w zakresie wyrejestrowania, wnosząc o przedłużenie terminu do usunięcia tego braku do 30 czerwca 2015 r. Wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony, albowiem tygodniowy termin, określony w art. 130 § 1 k.p.c. jest terminem ustawowym, nie może być zatem przedłużany ani skracany.

W zażaleniu powód zaskarżył przedmiotowe zarządzenie w całości zarzucając, iż w sprawie winien znaleźć zastosowanie przepis art. 130 § 1 1 k.p.c. wedle którego, jeżeli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznacza termin do poprawienia lub uzupełnienia pisma albo uiszczenia opłaty nie krótszy niż miesiąc. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych pozwu.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie, w części dotyczącej zarządzenia o oddaleniu wniosku o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych pozwu było niedopuszczalne, zaś w pozostałym zakresie niezasadne. Wskazać trzeba, iż zarządzenie o oddaleniu wniosku o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych pozwu nie należy do katalogu orzeczeń zaskarżalnych zażaleniem, o których mowa w art. 394 § 1 k.p.c., stąd konieczność odrzucenia zażalenia w tej części na podstawie art. 373 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oraz art. 398 k.p.c. Z kolei, nie ma racji skarżący, że ratio legis przepisu art. 130 § 1 1 k.p.c. przemawia za zasadnością jego zastosowania w istniejącym w sprawie stanie faktycznym.

Nie ulega bowiem wątpliwości, że powód w chwili wydania zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych pozwu miał pełnomocnika procesowego w kraju, zatem to jego należało wezwać do uzupełnienia braków formalnych pozwu na zasadach i w terminie określonym w art. 130 § 1 k.p.c. Przedstawicielem, w rozumieniu art. 130 § 1 1 k.p.c jest bowiem osoba upoważniona na podstawie pełnomocnictwa lub ustawy do podejmowania czynności prawnych w imieniu innej osoby. O tym zaś, kto może być przedstawicielem strony w procesie stanowią przepisy art. 66, 67, 87 nast. k.p.c. Takim przedstawicielem jest pełnomocnik procesowy, który w ramach udzielonego umocowania może dokonać czynności w formie pisma procesowego, które zostało objęte zarządzeniem Przewodniczącego.

Mimo istnienia wskazanych we wniosku oraz powtórzonych w zażaleniu przyczyn obiektywnych, które utrudniały usunięcie braków formalnych pozwu w wyznaczonym terminie, Sąd Okręgowy nie miał możliwości przedłużenia terminu określonego w art.130 § 1 k.p.c., gdyż jest to termin ustawowy, który w przeciwieństwie do terminów sądowych (art. 166 k.p.c.) nie może być przedłużany ani skracany. W tej sytuacji Sąd miał obowiązek zastosować rygor zwrotu pozwu wskazany w zarządzeniu z dnia 18 maja 2015 r. (k. 31). Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oraz art. 398 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.

SSA Barbara Kurzeja SSA Iwona Wilk SSA Jadwiga Galas