Court allows appeal by finding service to adult cohabitee at workplace invalid under Polish Civil Procedure Code.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Rzeszow overturned its decision dismissing the defendant's appeal, ruling the appeal was timely. The defendant argued the court document was not served to him because it was left at his wife's workplace instead of their home. The appellate court held that service to an adult cohabitee must occur at the addressee's residence, not their workplace, and therefore the appeal deadline had not yet expired.
Legislator headnote
AI generatedArt. 138 kpc; Art. 386 § 4 kpc; Service of process to an adult cohabitee is valid only when delivered at the addressee's residence, not at the cohabitee's workplace, to ensure procedural rights are protected.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 189/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2013 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Michalina Sanecka Protokolant: asystent sędziego Agnieszka Wasilewska - Kardyś po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa: B. N. przeciwko: Z. L. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie Wydziału V Gospodarczy z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. V GNc 3817/12 w przedmiocie odrzucenia zażalenia postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie przekazując sprawę Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11.01.2013 r. /k.44/ Sąd Rejonowy odrzucił zażalenie pozwanego z dnia 2.01.2013 r. na postanowienie z dnia 7.12.2012 r. w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowienie to doręczono pozwanemu w dacie 22.12.2012 r. Termin do złożenia zażalenia upłynął w dacie 29.12.2012 r. Zażalenie wniesione w dniu 2.01.2013 r. podlega zatem odrzuceniu jako spóźnione. Postanowienie z dnia 11.01.2013 r. zaskarżył zażaleniem pozwany podnosząc, iż w dniu 22.12.2012 r. urząd pocztowy nie pracował, on sam będąc w domu nie otrzymał korespondencji z sądu, która została mu przekazana dopiero w dniu 2.01.2013 r. przez żonę.
W tym też dniu natychmiast odpowiedział na tę korespondencję. We wniosku o przywrócenie terminu z daty 30.01.2013 r. pozwany podniósł okoliczność pozostawienia korespondencji skierowanej do niego w miejscu pracy jego żony. W aktach sprawy zalega oświadczenie żony pozwanego z daty 27.12.2012 r., która potwierdza, iż korespondencja skierowana do pozwanego jest pozostawiona przez doręczyciela w miejscy jej pracy – w Banku Spółdzielczym w J. w oddziale Punktu Kasowego w Ł.. W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Powód podniósł, że pozwany nie udowadnia twierdzeń podniesionych w zażaleniu, w tym „winy” poczty w wadliwym doręczaniu korespondencji i zarzucił, że pozwany zaniedbuje swoje sprawy, w tym co do wyjaśnienia z urzędem pocztowym i zapobieżenia nieprawidłowościom w doręczaniu, które miały zdarzać się także w przeszłości.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia pozwanego jest przedwczesne. Postanowienie z dnia 7.12.2012 r. zostało doręczone żonie pozwanego - dorosłemu domownikowi, w dacie 22.12.2012 r., co wynika z adnotacji poczty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru /k. 39/. Stosownie do art. 138 kpc § 1 kpc jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo sądowe dorosłemu domownikowi. W sprawie istotnym jest, że skuteczne doręczenie dorosłemu domownikowi /art. 138 kpc / może nastąpić tylko w mieszkaniu adresata.
Niedopuszczalne jest więc doręczenie w miejscu pracy domownika lub tam, gdzie domownika adresata zastano. Za ścisłą, a nie rozszerzającą wykładnią tego przepisu przemawiają też względy związane z zabezpieczeniem praw procesowych stron i uczestników postępowania /por.: III AUz 1/13 postanow. s.apel. 2013-01-15 w K. LEX nr 1264369, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 1969 r. I PZ 22/69 /. Doręczenie niezgodne z taksatywnie wymienionymi sposobami doręczenia nie może być uważane za doręczenie prawidłowe. W sprawie dla ustalenia skuteczności doręczenia koniecznym jest zbadanie skuteczności doręczenia w trybie art. 138 kpc.
W szczególności niezbędnym jest zwrócenie się do poczty o informację, pod jakim adresem i w jakich okolicznościach doręczono przesyłkę sądową adresowaną do pozwanego, jego żonie. Doręczenie w miejscu pracy domownika adresata wyklucza bowiem przyjęcie skutecznego doręczenia. Powyższe koniecznym jest do ustalenia, czy tygodniowy termin do wniesienia zażalenia rozpoczął bieg w dniu 22.12.2012 r. i w konsekwencji bezskutecznie upłynął w dniu 29.12.2013 r., a zażalenie z dnia 2.01.2013 r. zostało z wniesione po tym terminie.
Mając na uwadze powyższe Sąd w oparciu o przepisy art. 386 § 4 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc uchylił zaskarżone postanowienie. Zarządzenie: I. odpis postanowienia doręczyć pozwanemu i pełnomocnikowi powoda II. po wykonaniu pkt. 1 akta przekazać Sądowi Rejonowemu Sądowi Gospodarczemu w Rzeszowie