Appeal dismissed due to res judicata regarding normal pension start date established in prior final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to pay a pension for the period from June to November 1997. The applicant argued that the institution failed to issue a decision and incorrectly calculated the start date, but the court noted that the date of the normal pension's grant had already been definitively ruled upon in a final judgment from 2004. Consequently, the court applied the principle of res judicata under Article 199 of the Code of Civil Procedure, holding that the matter was already legally settled and could not be re-litigated.
Legislator headnote
AI generatedArt. 99 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym; Art. 199 § 1 pkt 2 kpc: When a specific legal issue regarding the start date of a pension has been finally adjudicated in a prior proceeding, the principle of res judicata bars a new claim on the same subject matter.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III A Ua 1359/11
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Stanisława Kubica Sędziowie: SSA Barbara Pauter (spr.) SSA Barbara Staśkiewicz Protokolant: Adrianna Szymanowska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 r. we Wrocławiu sprawy z wniosku D. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. o wypłatę emerytury od 5 czerwca 1997 do 30 listopada 1997 na skutek apelacji D. K. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 17 czerwca 2011 r. sygn. akt VIII U 697/11 oddala apelację.
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 28 marca 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. odmówił wnioskodawcy D. K. prawa do emerytury za okres od 5 czerwca 1997 r. do 30 listopada 1997 r. Wnioskodawca złożył odwołanie od powyższej decyzji. Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu odwołanie to oddalił. Sąd ten ustalił, że D. K., urodzony (...), w dniu 2 kwietnia 1997 r. złożył wniosek o przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury. Decyzją z dnia 15 maja 1997 r. odmówiono wnioskodawcy prawa do wcześniejszej emerytury z uwagi na niespełnienie warunków do jej uzyskania.
Wnioskodawca wniósł odwołanie od w/w decyzji dołączając nowe dowody w sprawie. Po przeprowadzeniu postępowania organ rentowy decyzją z dnia 30 czerwca 1997 r. odmówił wnioskodawcy prawa do wcześniejszej emerytury. W dniu 8 lipca 1997 r. D. K. złożył odwołanie od decyzji z dnia 30 czerwca 1997 r. do Sądu Okręgowego we Wrocławiu, wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie emerytury wcześniejszej oraz o zasądzenie odsetek ustawowych od kwoty należnej emerytury. Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2007 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu VIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie D.
K. od decyzji organu rentowego z dnia 15 maja 1997 r. i 30 czerwca 1997 r. w sprawie o wcześniejszą emeryturę. Apelacja ubezpieczonego od wskazanego powyżej orzeczenia wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2008 r. została oddalona. W dniu 31 grudnia 1997 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wpłynęło pismo wnioskodawcy, w którym wnosi o wypłacenie emerytury na zasadach ogólnych wraz z zaległościami i ustawowymi odsetkami. Decyzją z dnia 20 grudnia 1998 r. organ rentowy przyznał ubezpieczonemu prawo do wnioskowanego świadczenia od dnia 1 grudnia 1997 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę.
W dniu 6 kwietnia 1998 r. ubezpieczony odwołał się od powyższej decyzji kwestionując datę przyznania świadczenia, okresy zatrudnienia skutkujące wysokością świadczenia oraz ustalenie wskaźnika i podstawy wymiaru świadczenia. Wyrokiem z dnia 18 lutego 2003 r. sygn. akt VIII U 4975/2001 Sąd Okręgowy we Wrocławiu oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji organu rentowego z dnia 20 lutego 1998 r. Od powyższego orzeczenia wnioskodawca złożył apelację, która została rozpoznana przez Sad Apelacyjny we Wrocławiu. Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia z dnia 1 września 2004 r. oddalił apelację wnioskodawcy.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Okręgowy uznał odwołanie za nieuzasadnione. D. K. wnioskiem z kwietnia 1997 r. ubiegał się o przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury, natomiast dopiero w dniu 31 grudnia 1997 r. złożył wniosek o emeryturę na ogólnych warunkach, która została mu przyznana od dnia 1 grudnia 1997 r. Stąd też brak jest podstaw do przyznania wnioskodawcy prawa do emerytury od dnia 5 czerwca 1997 r. do 30 listopada 1997 r. Apelację od wyroku Sądu Okręgowego złożył wnioskodawca, zarzucając nieważność postępowania z uwagi na powagę rzeczy osądzonej, stronniczość Sądu, błędną wykładnię przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz nieuzasadnione zwolnienie organu rentowego z obowiązku wydania decyzji w sprawie emerytury od czerwca 1997 r.
Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o zmianę decyzji i uwzględnienie jego odwołania. Sąd Apelacyjny zważył: Apelacja wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 99 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 z późn. zm.), świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca złożył wniosek o przyznanie prawa do emerytury w dniu 31 grudnia 1997 r.
W tej sytuacji Zakład Ubezpieczeń Społecznych, mając na uwadze treść cytowanego powyżej przepisu, prawidłowo ustalił datę początkową świadczenia. Skoro bowiem wnioskodawca złożył wniosek w dniu 31 grudnia 1997 r., prawo do świadczenia emerytalnego na zasadach ogólnych należało mu przyznać od pierwszego dnia miesiąca, tj. 1.XII.1997 r. Decyzje z dnia 15.V.1997 r. i 30.VI.1997 r. dotyczyły prawa do emerytury wcześniejszej w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25.III.1997 r. w sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (Dz.U.
Nr 29, poz. 159). Było to zatem inne rodzajowo świadczenie, dla uzyskania którego należało spełnić warunki określone w w/w rozporządzeniu. Wnioskiem o emeryturę wcześniejszą organ rentowy był związany. Wnioskodawca przed dniem 31.XII.1997 r. nie ubiegał się o emeryturę na zasadach ogólnych. O emeryturę w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14.XII.1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zmian.) w zw. z ustawą z dnia 17.X.1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U.
Nr 104, poz. 450 ze zmian.) wystąpił dopiero 30.XII.1997 r. (data wpływu wniosku do ZUS-u – 31.XII.1997 r.). Wniósł wówczas o wypłacenie mu emerytury tzw. „normalnej”, jak to określił z uwagi na ukończenie stosownego wieku 65 lat. Decyzją z 20.II.1998 r. emeryturę wnioskodawcy przyznano od 1.XII.1997 r., stosownie do złożonego wniosku w tym zakresie i obowiązujących przepisów w/w co do daty ich wypłaty. Decyzję z dnia 20.II.1998 r. – przyznającą emeryturę – wnioskodawca zaskarżył do Sądu Okręgowego, który wyrokiem z dnia 18.II.2003 r. oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji ZUS z 20.II.1998 r. w zakresie daty przyznania emerytury.
Apelacja wnioskodawcy od w/w wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 1.IX.2004 r., sygn. akt III A Ua 1310/04. Zatem w toku postępowania sądowego sprawa daty przyznania wnioskodawcy emerytury została już prawomocnie rozstrzygnięta. Zachodzi zatem powaga rzeczy osądzonej (art. 199 § 1 pkt 2 kpc). Wnioskodawca wystąpił o wypłatę emerytury za okres od VI.1997 r. do 30.XI. 1997 r. i organ rentowy decyzją z dnia 28.III.2011 r. odmówił wnioskodawcy wypłaty emerytury za w/w okres, powołując się na datę złożenia wniosku o jej przyznanie (31.XII.1997 r.).
Mając na uwadze treść rozstrzygnięcia przez organ rentowy żądania wnioskodawcy, należało orzec, jak w sentencji na mocy art. 385 kpc.