Court dismisses appeal on forced mortgage entry, ruling court cannot examine substantive liability beyond document form. The court held that the appeal was dismissed because the court's review is limited to the form and content of the documents submitted, without examining substantive liability issues. The applicant argued that the dominant company should be liable under specific corporate law provisions, but the court found no evidence of such a relationship or agreement. Consequently, the appeal was rejected as lacking any justified grounds. The court emphasized that the notary's role is restricted to verifying the documents provided, and the court cannot expand this scope to investigate substantive legal relationships not evident in the documents. The decision clarifies the boundaries of the court's review in forced mortgage proceedings. The court ruled that the appeal was dismissed because the court's review is limited to the form and content of the documents submitted, without examining substantive liability issues. The applicant argued that the dominant company should be liable under specific corporate law provisions, but the court found no evidence of such a relationship or agreement. Consequently, the appeal was rejected as lacking any justified grounds. The court emphasized that the notary's role is restricted to verifying the documents provided, and the court cannot expand this scope to investigate substantive legal relationships not evident in the documents. The decision clarifies the boundaries of the court's review in forced mortgage proceedings. The court ruled that the appeal was dismissed because the court's review is limited to the form and content of the documents submitted, without examining substantive liability issues. The applicant argued that the dominant company should be liable under specific corporate law provisions, but the court found no evidence of such a relationship or agreement. Consequently, the appeal was rejected as lacking any justified grounds. The court emphasized that the notary's role is restricted to verifying the documents provided, and the court cannot expand this scope to investigate substantive legal relationships not evident in the documents. The decision clarifies the boundaries of the court's review in forced mortgage proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the appeal regarding the entry of a forced mortgage, ruling that the court's review is strictly limited to the form and content of the submitted documents. The applicant argued that a dominant company should be liable under specific corporate law provisions, but the court found no evidence of such a relationship or agreement in the records. Consequently, the appeal was rejected as lacking any justified grounds because the court cannot expand its review to investigate substantive legal relationships not evident in the documents.
Legislator headnote
AI generatedArt. 626(8) § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c. in conjunction with Art. 13 § 2 k.p.c. and Art. 626(1) § 1 k.p.c.: The court's review in forced mortgage proceedings is limited to the form and content of the documents, and it cannot examine substantive liability issues not evident in the submitted materials.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ca 98/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie : Przewodniczący : SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Aleksandra Żurawska SO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. K. przy udziale (...) SA w W. o wpis hipoteki przymusowej na skutek apelacji wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 29 listopada 2012 r. sygn. akt Dz. Kw 6296/12 postanawia : oddalić apelację. Sygn. akt II Ca 98/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem oddalono wniosek o wpis hipoteki przymusowej na podstawie europejskiego nakazu zapłaty wydanego przeciwko (...), ponieważ właścicielem nieruchomości jest uczestnik postępowania, w którego skład wchodzi dłużnik, przeciwko któremu wydano nakaz zapłaty, gdy tymczasem akcjonariusze nie odpowiadają za zobowiązania spółki, a spółka nie odpowiada za zobowiązania akcjonariuszy. W apelacji wnioskodawczyni zarzuciła naruszenie art. 301 § 5 ksh oraz art. 7 § 1 ksh, a także art. 233 § 1 kpc, ponieważ w sprawie powinien znaleźć zastosowanie przepis art. 7 ksh. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku zawarcia między spółką dominującą a spółką zależną umowy przewidującej zarządzanie spółką zależną lub przekazywanie zysku przez taką spółkę, spółka uczestnika jest odpowiedzialna za zobowiązania względem osób trzecich, czyli także wobec wnioskodawcy. Wskazując na powyższe wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia przez uwzględnienie wniosku.
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
Apelacja nie podlega uwzględnieniu. Rozpoznając wniosek o wpis sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do niego dokumentów oraz treść księgi wieczystej, nie może natomiast uwzględniać żadnych innych okoliczności, z dokumentów tych nie wynikających / art. 626(8) § 2 kpc /. Kognicja sądu wieczystoksięgowego jest zatem zawężona, ogranicza się bowiem do badania jedynie powyższych okoliczności, a zakres ten dotyczy sądów obu instancji: pierwszej- przy wpisie, drugiej – przy rozpoznawaniu apelacji od wpisu, z wyjątkiem dowodu z dokumentu.
Oznacza to zatem, że wniosek o wpis hipoteki może nastąpić tylko przeciwko takiemu właścicielowi nieruchomości, który jest dłużnikiem wnioskodawcy , a sąd ma jedynie obowiązek ustalić, czy obciążenie, które ma być wpisane, zostało ważnie ustanowione. Wbrew twierdzeniom skarżącej,nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku na podstawie przepisu art. 7 § 1 ksh, który dotyczy zawartej między spółką dominującą a spółką zależną umowy przewidującej zarządzanie spółką zależną albo przekazywania zysku przez taką spółkę.
Przepis ten zakłada, że w razie zawarcia którejś z wymienionych umów, złożeniu do akt rejestrowych spółki zależnej podlega wyciąg z umowy zawierający postanowienia, które określają zakres odpowiedzialności spółki dominującej za szkodę wyrządzoną spółce zależnej z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy oraz zakres odpowiedzialności spółki dominującej za zobowiązania spółki zależnej wobec jej wierzycieli. Tymczasem wnioskodawczyni nie wykazała ani istnienia stosunku dominacji ani istnienia umowy zarządzania spółką zależną lub umowy o przekazywaniu zysku przez taka spółkę, co świadczyłoby de facto o istnieniu takiej dominacji.
Dlatego też nie ma podstaw do przyjęcia, aby nieruchomość uczestnika postępowania miała zabezpieczać wierzytelności wnioskodawczyni, przysługujące jej w stosunku do (...). Z tych przyczyn apelacja apelacja jako pozbawiona jakichkolwiek uzasadnionych podstaw została oddalona / art. 385 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc i art. 626(1) § 1 kpc /.