Court imposes mandatory 3-year vehicle ban under Art. 42 § 2 KK for drunk driving recidivism.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe appellate court modified the first-instance sentence by adding a mandatory three-year ban on operating mechanical vehicles. The prosecutor appealed because the lower court failed to impose this specific criminal measure required by law for the charged offense. The court ruled the appeal valid, citing the defendant's significant intoxication and prior criminal record as justifications for the additional sanction.
Legislator headnote
AI generatedArt. 42 § 2 k.k.; Art. 53 k.k.: In cases of drunk driving where the offender is a recidivist, the court is legally obligated to impose a vehicle ban as a criminal measure to ensure the prescribed goals of punishment are met.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt. IV Ka 51/15
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 marca 2015 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Włodzimierz Hilla (sprawozdawca) Sędziowie SO Mariola Urbańska - Trzecka SO Piotr Kupcewicz Protokolant sekr. sądowy Anna Jagieło-Pick przy udziale Jarosława Bittnera - prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2015 roku sprawy D. K. , s. A. i M. ur. (...) w E. oskarżonego z art. 178 a § 4 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Świeciu VII Zamiejscowego Wydziału Karnego z siedzibą w Tucholi z dnia 9 grudnia 2014 roku sygn. akt VII K 592/14 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 3 (trzech); utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części; zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa. IV Ka 51/15
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Świeciu VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Tucholi wyrokiem z 9 grudnia 2014 r. (sygn. akt VII K 592/14) uznał oskarżonego D. K. za winnego zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu z art. 178a § 4 k.k., za który wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, rozstrzygając także o kosztach sądowych w sprawie. Apelację od tego wyroku wniósł prokurator, podnosząc zarzut obrazy prawa materialnego, a mianowicie przepisu art. 42 § 2 k.k., poprzez nie orzeczenie przez Sąd Rejonowy obligatoryjnego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, wnosząc o orzeczenie tego środka na okres 3 lat.
Niniejsza apelacja była oczywiście zasadna. Treść cyt. przepisu ustawy, w przypadku skazania za tego rodzaju czyn, obliguje sąd meriti do orzeczenia niniejszego środka karnego. Mając na uwadze wszystkie ustalone przedmiotowe i podmiotowe okoliczności przypisanego oskarżonemu przestępstwa, rzutujące na ocenę stopnia jego społecznej szkodliwości, a także na stopnia zawinienia sprawcy, a w szczególności fakt znacznego stanu nietrzeźwości sprawcy tempore delicti, jak również jego uprzednią kilkakrotną karalność sądową, także za inne rodzajowo przestępstwa, zasadne i celowe było wymierzenie oskarżonemu środka karnego w postaci 3 lat zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
Tak zmiarkowana kara winna spełnić wobec wymienionego wszystkie te cele, jakie zakreślone są dlań treścią przepisu art. 53 k.k. Rozstrzygnięcie odnośnie kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ma swe uzasadnienie w treści przepisów art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k., w sytuacji, kiedy to nie oskarżony wywołał postępowanie odwoławcze w sprawie.