Appeal dismissed; court upheld security measure based on prior judgment and existing seizure evidence.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court dismissed the defendant's appeal against a first-instance order securing the plaintiff's claim via seizure of machinery. The defendant argued that the plaintiff failed to sufficiently substantiate the claim and that personal changes in the company did not prove insolvency. The court rejected these claims, finding the plaintiff had adequately proven the debt through a prior final judgment and an existing court seizure proceeding.
Legislator headnote
AI generatedArt. 730 § 1, 2 k.p.c.; Art. 385, 397 § 2 k.p.c.: A second-instance court must independently verify facts from the first instance; a prior final judgment and existing seizure proceedings constitute sufficient evidence to substantiate a claim and establish a legitimate interest for granting security measures.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt VI Gz 188/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Renata Bober Sędziowie: SSO Anna Walus-Rząsa Sędziowie SSR Marta Zalewska (sprawozdawca) Protokolant: Inspektor Agnieszka Chmiel po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. w likwidacji w M. przeciwko (...) Sp. z o.o. w M. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego (...) Sp. z o.o. w M. na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu V Wydziału Gospodarczego z dnia 15 września 2014 r., sygn. akt V GC 88/14 postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Sąd R w T. V Wydział Gospodarczy w sprawie V GC 88/14 w dniu 15.08.2014 r. wydał postanowienie o zabezpieczeni roszczenia powoda poprzez zajęcie ruchomości pozwanego w postaci maszyny – szlifierki do szlifowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu wskazał, powołując się na przepis art. 730 – 730 2 , iż powód dostatecznie uprawdopodobnił swoje roszczenie, a nawet pozwany w sprzeciwie od nakazu zapłaty stwierdził, iż roszczenie powoda może być znacznie wygórowane. Wskazał, iż w pozwanej spółce dochodzi obecnie do zmian personalnych, co z doświadczenia wskazuje, że prowadzi to do zakłóceń w przepływie środków finansowych.
Do chwili obecnej zarząd pozwanej nie został powołany. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany reprezentowany przez kuratora. Wniósł o zmianę postanowienie poprzez oddalenie wniosku o zabezpieczenie, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy SR w Tarnobrzegu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zarzucił sądowi I instancji, iż nie uzasadnił swego stanowiska, że powód uprawdopodobnił istnienie swego roszczenia. Sama obawa, że zmiany personalne w spółce spowodują zakłócenia w przepływie środków finansowych nie jest wystarczającą podstawą do przyjęcia niewypłacalności zobowiązanego i nie stanowi uprawdopodobnienia interesu prawnego określonego w art.730 1 § 2 kpc.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie pozwanego nie jest zasadne. Na wstępie podnieść należy, iż sąd II Instancji jest sądem inmeritii, co uprawnia, a jednocześnie zobowiązuje ten sąd do czynienia własnych ustaleń faktycznych na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przed sądem I Instancji. Wprawdzie Sąd Rejonowy w uzasadnieniu swego postanowienia nie uzasadnił szczegółowo jednej z przesłanek określonych w art. 730 1 § 1 kpc, a mianowicie uprawdopodobnienia roszczenia, niemniej zdaniem sądu II Instancji powód we wniosku o udzielenie zabezpieczenia powyższy wymóg spełnił.
Wskazał bowiem w uzasadnieniu, iż przed Sądem Rejonowym w Tarnobrzegu toczyło się postępowanie o sygn. V Gc 298/12 między tymi samymi stronami, z tożsamą podstawą roszczenia, które obejmowało okres poprzedzający niniejsze powództwo tj. 10.01.2012r.- 22.08.2012r., w której to sprawie dnia 21.12.2012r. został wydany wyrok zaoczny. Powyższe stanowi uprawdopodobnienie roszczenia o zapłatę kary umownej za dalszy okres bezumownego korzystania dochodzonego niniejszym pozwem , które to uprawdopodobnienie nie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego wedle reguł określonych w kpc.
Również analiza treści sprzeciwu od nakazu zapłaty, w którym pozwany nie odniósł się do twierdzeń faktycznych, naprowadzonych w uzasadnieniu powództwa , pozwala na przyjęcie, iż roszczenie powoda jest prawdopodobne przynajmniej co do zasady. Zdaniem sądu II Instancji powód spełnił również drugą z kumulatywnych przesłanek do udzielenia zabezpieczenia, określaną w art. 730 1 §2 kpc . Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia uprawdopodobnił twierdzeniem , popartym dokumentami, w postaci protokołu zajęcia ruchomości, iż komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w Mielcu prowadzi postępowanie egzekucyjne z wniosku wierzyciela Skarbu Państwa, w którym to postępowaniu dokonał zajęcia ruchomości pozwanemu.
Z tych względów Sąd Okręgowy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia, orzekł na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397 §2 kpc.