Court dismissed appeal; voluntary execution submission invalid due to missing collateral value evidence in contract.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Świdnica dismissed the appellant's appeal against the Regional Court's order to reject the request for an enforceability clause. The appellant argued that assessing the validity of the legal act was inadmissible in such proceedings, while the court noted the debtor's voluntary submission to execution was conditional on specific contract terms. The court ruled the appeal inadmissible because the contract lacked evidence regarding the collateral's value, preventing the definition of the execution scope under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 783 § 1 k.p.c.; Art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c.; In proceedings for granting an enforceability clause to a notarial act where the debtor submits to execution, the court must verify if the voluntary submission is linked to other contract provisions limiting it or dependent on reciprocal performance, and the scope of execution must be clearly defined by available evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II Cz 660/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2015 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczyw składzie następującym: Przewodniczący : SSO Anatol Gul Sędziowie: SSO Alicja Chrzan SSO Piotr Rajczakowski po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 roku w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) S.A. (...)Spółka komandytowo – akcyjna w K. przy udziale dłużnika S. S. o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 2015 roku, sygn. akt I Co 455/15 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 maja 2015 roku, sygn. akt I Co 455/15 Sąd Rejonowy w Wałbrzychu oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu z tej przyczyny, że oświadczenie dłużnika o poddaniu się egzekucji, co do określonego w umowie wynagrodzenia, zostało złożone w celu obejścia prawa . Sąd Rejonowy wydając powyższe postanowienie wskazał na treść art. 359 § 2 1 k.c. oraz na treść Uchwały Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2013 roku, III CZP 85/13, OSNC 2014/3/28. Wnioskodawca zaskarżając zażaleniem powyższe postanowienie, zarzucił wskazując na pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w Uchwale z dnia 7 marca 2008 roku, sygn. akt III CZP 155/07, że w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu, w którym dłużnik poddał się egzekucji (art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c.), nie jest dopuszczalna ocena ważności czynności prawnej i wniósł w istocie o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu z dnia 17 kwietnia 201 roku sporządzonemu przed notariuszem w K., A.
R. w Kancelarii Notarialnej przy ul (...) w K., (...) nr (...) na rzecz wierzyciela przeciwko dłużnikowi, co do obowiązku zapłaty tytułem wynagrodzenia kwoty 288.000 zł zgodnie z postanowieniem § 2 pkt 3 umowy pożyczki oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne. Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 783 § 1 k.p.c. klauzula wykonalności obejmuje stwierdzenie, że tytuł uprawnia do egzekucji, a w razie potrzeby oznacza jej zakres. Oznacza to, że uprawnienie do prowadzenia egzekucji istnieje , jeżeli dokument na który powołuje się wierzyciel, spełnia wszystkie ustawowe wymagania tytułu egzekucyjnego, a stwierdzony w nim obowiązek świadczenia nadaje się do wykonania w drodze egzekucji sądowej. Sąd Okręgowy w całości podziela pogląd wyrażony we wskazanej przez skarżącego Uchwale Sądu Najwyższego z dnia 7 marca 2008 roku, sygn. akt III CZP 155/07, że w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu, w którym dłużnik poddał się egzekucji (art. 777 § 1 pkt 4 k.p.c.), nie jest dopuszczalna ocena ważności czynności prawnej, bowiem w postępowaniu klauzulowym nie można rozstrzygać, czy czynność prawna, z której wynika obowiązek świadczenia stwierdzony w tytule egzekucyjnym, może zostać uznana za zgodną z prawem lub z zasadami współżycia społecznego.
Sąd Okręgowy podziela również pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w orzeczeniu z dnia 26 lutego 1960 – 3 CR 922/59, że obowiązkiem Sądu jest przy rozpoznaniu wniosku wierzyciela o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu, rozważyć, czy dobrowolne poddanie się egzekucji nie pozostaje w związku z innymi postanowieniami aktu, które ograniczałyby to dobrowolne poddanie się egzekucji bądź uzależniały od wzajemnych świadczeń wierzyciela. Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy, skoro we wskazanej wyżej umowie dłużnik w celu zabezpieczenia spłaty wierzytelności z tytułu umowy pożyczki wraz z wynagrodzeniem przeniósł na wierzyciela prawo użytkowania wieczystego wskazanych w § 5 pkt 1 tej umowy nieruchomości, a wierzyciel powyższe prawo nabył i w związku z brakiem zapłaty przez dłużnika wymagalnych zobowiązań z tytułu umowy pożyczki wygasło zobowiązanie wierzyciela do zwrotnego przeniesienia prawa użytkowania tych nieruchomości (§ 5 pkt 1 tej umowy), przy czym zaspokojenie roszczeń wierzyciela nastąpi według jego wyboru poprzez zbycie lub zatrzymanie przedmiotowej nieruchomości, według wartości przewłaszczonej nieruchomości z chwili zaspokojenia roszczeń (§ 5 pkt 12 i 13 tej umowy), to nie dołączenie do wniosku o nadanie klauzuli wykonalności dowodów na okoliczność wartości przedmiotowych nieruchomości według ceny sprzedaży (§ 5 pkt 14 tej umowy) lub według wyceny rzeczoznawcy (§ 5 pkt 15 tej umowy), uzasadnia oddalenie wniosku wierzyciela o nadanie klauzuli wykonalności przedmiotowemu aktowi notarialnemu, bowiem brak powyższych wskazanych w łączącej strony umowie dowodów, uniemożliwia oznaczenie zgodnie z treścią art. 783 § 1 k.p.c. zakresu egzekucji, w szczególności, gdy wierzyciel uzyskał już tytuł egzekucyjny co do należności głównej wskazanej w przedmiotowej umowie na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 26 lutego, sygn. akt VIII Co 1606/14.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji, bowiem postanowienie Sądu Rejonowego jest trafne, mimo jego lapidarnego uzasadnienia.