Court dismisses appeal against termination of suspended civil proceedings due to one-year inactivity by parties.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's appeal regarding the termination of suspended civil proceedings after one year of inactivity. Both parties had requested the suspension, yet neither filed a motion to resume the case within the statutory period. The court ruled that such termination is a necessary legal consequence for passive parties who fail to act, rather than an arbitrary denial of rights.
Legislator headnote
AI generatedArt. 177 § 1 pkt 5, 6 k.p.c.; Art. 182 § 1 zd. 1 k.p.c.; Termination of suspended proceedings is a valid sanction for parties who fail to file a resumption motion within one year, even if the suspension was mutually requested.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V Pz 6/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 lipca 2015 roku Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia SO Beata Łapińska Sędziowie: SO Agnieszka Leżańska SR del. Marzena Foltyn-Banaszczyk Protokolant: asyst. sędz. Ewelina Goździk po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2015 r. w Piotrkowie Trybunalskim na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa S. S. przeciwko P. P. o sprostowanie protokołu powypadkowego w przedmiocie umorzenia postępowania na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego IV Wydziału Pracy w Radomsku z dnia 16 grudnia 2014 r., sygn. akt IV P 15/13 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 16 stycznia 2013 roku, skierowanym przeciwko P. P., powód S. S. wniósł o sprostowanie protokołu powypadkowego z dnia 5 września 2011 roku. Na rozprawie w dniu 19 listopada 2013 roku pełnomocnik powoda adw. M. B. wniosła o zawieszenie postępowania w sprawie, do powyższego wniosku przyłączył się pełnomocnik pozwanego radca prawny G. T.. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2013 roku, Sąd Rejonowy w Radomsku zawiesił postępowanie w sprawie na podstawie art. 178 k.p.c. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014 roku, Sąd Rejonowy w Radomsku umorzył postępowanie w sprawie, wobec upływu jednego roku od daty zawieszenia postępowania i braku wniosku o jego podjęcie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł powód S. S.. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, iż w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do zawieszenia postępowania, a ponadto jego umorzenie jest niczym innym, jak pozbawieniem go możliwości obrony swych praw. W ocenie powoda, kierowanie się przez Sąd nadmiernym formalizmem jest dla niego krzywdzące. Wskazując na powyższe, wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie . Zgodnie z treścią art. 182 § 1 zd. 1 k.p.c. sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron lub na wniosek spadkobiercy, jak również z przyczyn wskazanych w art. 177 § 1 pkt 5 i 6, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu. Podstawą do umorzenia zawieszonego postępowania jest więc brak wniosku o jego podjęcie i upływ czasu, przy czym powyższe warunki muszą być one spełnione kumulatywnie. Umorzenie postępowania jest swego rodzaju negatywną sankcją, z którą powinna spotkać się pasywna postawa strony inicjującej spór sądowy, która nie wykazuje jakiejkolwiek aktywności i nie jest zainteresowania losem zawieszonego postępowania.
W przedmiotowej sprawie postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie zostało wydane na zgodny wniosek stron, reprezentowanych przez profesjonalnych pełnomocników (adwokata oraz radcę prawnego), a więc osoby znające przepisy prawa, w tym reguły rządzące się instytucją zawieszenia postępowania sądowego. W tej sytuacji, podnoszenie przez skarżącego zarzutu, iż było ono wydane bezpodstawnie, jest niezasadne. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż bierność stron, w zakresie zgłoszenia wniosku o podjecie postępowania w sprawie w ciągu roku od jego zawieszenia, słusznie spotkała się z przewidzianą przepisami prawa sankcją w postaci umorzenia postępowania w sprawie.
Dlatego też, mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.