Legislator Case Law & Legislation
VI Ka 108/15 AI generated

Court quashes first-instance verdict for procedural errors in credit fraud case requiring ordinary trial procedure.

Case Number VI Ka 108/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court quashed the first-instance verdict against two defendants for credit fraud due to significant procedural violations. The lower court conducted the trial in an expedited manner without the prosecutor's or defendants' physical presence, resulting in a default judgment that was legally impermissible. Consequently, the case was remanded to the first-instance court for a full retrial in the ordinary procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 325b § 2 k.p.k.; Art. 377 § 3, § 6 k.p.k.; Credit fraud cases under Art. 297 § 1 k.k. require ordinary trial procedure with mandatory prosecutor and defendant participation; default judgments are inadmissible in such proceedings.

Keywords

AI generated
credit fraud ordinary procedure expedited trial default judgment procedural error remand for retrial right to defense

Cited Legislation

AI generated
Art. 325b § 2 k.p.k.
umiejscowione w rozdziale XXXVI kodeksu karnego powinno być prowadzone śledztwo a nie dochodzenie ( a contrario art. 325b § 2 k.p.k. ), co w konsekwencji skutkować powinno prowadzeniem sprawy w postępowaniu sądowym w trybie zwyczajnym ( a contrario art.469 k.p.k.
Art. 377 § 3 k.p.k.
podwójne awizo, co nie uprawniało Sądu do prowadzenia rozprawy bez jego udziału w trybie zwyczajnym, gdzie wymagane jest osobiste odebranie zawiadomienia ( art. 377 § 3 k.p.k. ).
Art. 377 § 6 k.p.k.
Co więcej Sąd I instancji wydał w sprawie wyrok zaoczny, niedopuszczalny w trybie zwyczajnym ( art. 377 § 6 k.p.k., k.129, k.137 – 139 ).
Art. 297 § 1 k.k.
i art. 297 § 1 k.k. w zw.
Art. 286 § 1 k.k.
z art. 286 § 1 k.k. i art.
Art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. i z art.286 § 1 k.k.
Art. 13 § 1 k.k.
o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw.
art. 286 § 1 k.k
z art. 286 § 1 k.k 2) w dniu 18 kwietnia 2014 roku w J.
art. 13 § 1 k.k
o czyn z art. 13 § 1 k.k.
art. 297 § 1 k.k
przyjął art. 297 § 1 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VI Ka 108/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Andrzej Tekieli (spr.) Sędziowie SO Tomasz Skowron SO Barbara Żukowska Protokolant Małgorzata Zawadzka przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Zbigniewa Jaworskiego po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2015 r. sprawy Z. K. i W. S. oskarżonych z art. 13 § 1 kk w związku z art. 286 § 1 kk i inne na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 12 grudnia 2014 r. sygn. akt II K 1143/14 uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonych Z. K. i W. S. i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu Jeleniej Górze do ponownego rozpoznania Sygn. akt VI Ka 108/15

UZASADNIENIE

Z. K. został oskarżony o to, że:

1) w dniu 18 kwietnia 2014 roku w J. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z góry powziętym zamiarem oraz wspólnie i w porozumieniu z W. S. usiłował doprowadzić (...) Bank (...) S.A. w G. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 4439,14zł w ten sposób, że wprowadził w błąd doradcę klienta sklepu (...) podając ustnie niezgodnie z prawdą że jest zatrudniony w (...), (...) (...), (...)-(...) W. w charakterze spawacza z dochodem netto 2400 zł, choć w rzeczywistości nigdy nie był tam zatrudniony i w ten sposób usiłował doprowadzić do zawarcia umowy nr (...) o kartę kredytowa z limitem kredytu w kwocie 4000 zł na zakupy konsumpcyjne którego nie miał zamiaru ani możliwości spłacić, usiłując w ten sposób wyłudzić w/w kredyt ale zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na negatywną weryfikację przez bank wniosku o kredyt czym działał na szkodę (...) Bank (...) S.A. w G. tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 k.k.

2) w dniu 18 kwietnia 2014 roku w J. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z góry powziętym zamiarem oraz wspólnie i w porozumieniu W. S. doprowadził (...) Bank (...) S.A. we W. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 4439,14zł w ten sposób, że wprowadził w błąd doradcę finansowego sklepu (...) Sp. z o.o. Sklep (...) podając ustnie niezgodnie z prawdą że jest zatrudniony w (...),(...) (...), (...)-(...) W. w charakterze spawacza z dochodem netto 2400zł, choć w rzeczywistości nigdy nie był tam zatrudniony i w ten sposób doprowadził do zawarcia umowy kredytowej na zakup towarów i usług nr (...) otrzymując kredyt w kwocie 4439,14 zł której nie miał zamiaru ani możliwości spłacić wyłudzając w ten sposób w/w kredyt na szkodę (...) Bank (...) S.A. we W., tj. o czyn z art. 286 § l k.k 3) w dniu 22 kwietnia 2014 roku w J. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z góry powziętym zamiarem oraz wspólnie i w porozumieniu W.

S. usiłował doprowadzić (...) Bank (...) S.A. we W. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w kwocie 4997,45 zł, w ten sposób, że wprowadził w błąd doradcę finansowego sklepu (...) Sp. z o.o. Sklep (...) podając ustnie niezgodne z prawdą ze jest zatrudniony w (...), (...) (...), (...)-(...) W. w charakterze spawacza z dochodem netto 2400 zł choć w rzeczywistości nigdy nie był tam zatrudniony które to dane posłużyły do złożenia wniosku o kredyt i zawarcia umowy o kredyt na Zakup Towarów/ Usług nr (...) na kwotę 4997,45 zł której nie miał zamiaru ani możliwości spłacić, usiłując w ten sposób wyłudzić w/w kredyt ale zamierzonego skutku nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy Policji czym działał na szkodę (...) Bank (...) S.A. we W. tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k, W.

S. został oskarżony o to, że:

1) w dniu 18 kwietnia 2014 roku w J. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z góry powziętym zamiarem oraz wspólnie i w porozumieniu ze Z. K. usiłował doprowadzić (...) Bank (...) S.A. w-G. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że przekazał Z. K. dane o jego rzekomym zatrudnieniu w (...),(...) (...), (...)-(...) W. w charakterze spawacza z dochodem 2400 zł aby wprowadził w błąd doradcę klienta sklepu (...) poprzez podanie ustnie niezgodnie z prawdą ze jest on zatrudniony w (...), (...) (...), (...)-(...) W. choć w rzeczywistości Z.

K. nigdy tam nie był zatrudniony i w ten sposób usiłował doprowadzić do zawarcia przez niego umowy nr (...) o kartę kredytowa z limitem kredytu w kwocie 4000 zł na zakupy konsumpcyjne którego nie miał zamiaru ani możliwości spłacić, usiłując w ten sposób wyłudzić w/w kredyt ale zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na negatywną weryfikację przez bank wniosku o kredyt czym działał na szkodę (...) Bank (...) S.A. w G. tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k w zw. z art. 286 § 1 k.k 2) w dniu 18 kwietnia 2014 roku w J. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z góry powziętym zamiarem oraz wspólnie i w porozumieniu z Z.

K. doprowadził (...) Bank (...) S.A. we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że przekazał Z. K. dane o jego rzekomym zatrudnieniu w(...), (...) (...), (...)-(...) W. w charakterze spawacza z dochodem 2400zł aby wprowadził w błąd doradcę finansowego sklepu (...) Sp. z o.o. Sklep (...) poprzez podanie ustnie niezgodnie z prawdą ze jest on zatrudniony w (...), (...) (...), (...)-(...) W. choć w rzeczywistości Z. K. nigdy tam nie był zatrudniony i w ten sposób doprowadził do zawarcia umowy o kredyt na Zakup Towarów/ Usług nr (...) na kwotę 4439,14 zł na zakup sprzętu elektronicznego którego nie miał zamiaru ani możliwości spłacić wyłudzając w ten sposób w/w kredyt na szkodę (...) Bank (...) S.A. we W. tj. o czyn z art. 286 § l k.k.

3) w dniu 22 kwietnia 2014 roku w J. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej z góry powziętym zamiarem oraz wspólnie i w porozumieniu z Z. K. usiłował doprowadzić (...) Bank (...) S.A. we W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4997,45 zł w ten sposób, że przekazał Z. K. dane o jego rzekomym zatrudnieniu w (...), (...) (...), (...)-(...) W. w charakterze spawacza z dochodem 2400 zł aby wprowadził on w błąd doradcę finansowego sklepu (...) Sp. z o.o. Sklep (...) poprzez podanie ustnie niezgodnie z prawdą miejsca wyżej wskazanego zatrudnienia choć w rzeczywistości Z.

K. nigdy tam nie był zatrudniony i w ten sposób chciał doprowadzić do zawarcia umowy o kredyt na Zakup Towarów/ Usług nr (...) na kwotę 4997,45 zł na zakup sprzętu elektronicznego którego nie miał zamiaru ani możliwości spłacić, usiłując w ten sposób wyłudzić w/w kredyt ale zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie go przez funkcjonariuszy policji czym działał na szkodę (...) Bank (...) S.A. we W. tj. o czyn z art. 13 § l k.k. w zw. z art. 286 § l k.k. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 12 grudnia 2014r. w sprawie II K 1143/14:

I. uznał oskarżonego W. S. za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów opisanych w pkt 1,2,3 części wstępnej wyroku, przyjmując w każdym zarzucie, że Z. K. złożył nierzetelne, pisemne oświadczenie potwierdzające fakt jego zatrudnienia (...) na czas nieokreślony i wysokość osiąganych dochodów w kwocie 2.444 złotych, a więc okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania kredytu tj. czynów z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i z art.286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przy przyjęciu, iż stanowią one ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 ( dwóch ) lat pozbawienia wolności;

II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. wykonanie wymierzonej oskarżonemu W. S. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił ustalając na podstawie art. 70 § 1 pkt 1 k.k. okres próby na 5 (pięć) lat; III. podstawie art. 73 § 1 k.k. oddał oskarżonego W. S. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; IV. na podstawie art. 72 § 1 pkt 8 k.k. zobowiązał oskarżonego W. S. w okresie próby do podjęcia starań o uzyskanie stałej pracy zarobkowej; V. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet wymierzonej oskarżonemu W. S. kary pozbawienia wolności zaliczył okres jego zatrzymania w dniach 22 i 23 kwietnia 2014 roku, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

VI. na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał oskarżonego W. S. do naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz (...) Bank (...) S.A. we W. kwoty 2.219,55 (dwa tysiące dwieście dziewiętnaście złotych i pięćdziesiąt pięć groszy ) złotych w terminie 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się wyroku; VII. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił w całości oskarżonego W. S. od kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, w tym na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych nie wymierzył mu opłaty;

VIII. uznał oskarżonego Z. K. za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów opisanych w pkt 1,2,3 części wstępnej wyroku, przyjmując w każdym zarzucie, że osobiście złożył nierzetelne, pisemne oświadczenie potwierdzające fakt jego zatrudnienia (...) na czas nieokreślony i wysokość osiąganych dochodów w kwocie 2.444 złotych, a więc okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania kredytu tj. czynów z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i z art.286 § 1 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przy przyjęciu, iż stanowią one ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności;

IX. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. wykonanie wymierzonej oskarżonemu Z. K. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił ustalając na podstawie art. 70 § 1 pkt 1 k.k. okres próby na 3 ( trzy) lata; X. podstawie art. 73 § 1 k.k. oddał oskarżonego Z. K. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; XI. na podstawie art. 72 § 1 pkt 8 k.k. zobowiązał oskarżonego Z. K. w okresie próby do podjęcia starań o uzyskanie stałej pracy zarobkowej; XII. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet wymierzonej oskarżonemu Z. K. kary pozbawienia wolności zaliczył okres jego zatrzymania w dniach 22 i 23 kwietnia 2014 roku, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

XIII. na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał oskarżonego Z. K. do naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz (...) Bank (...) S.A. we W. kwoty 2.219,55 (dwa tysiące dwieście dziewiętnaście złotych i pięćdziesiąt pięć groszy ) złotych w terminie 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się wyroku; XIV. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił w całości oskarżonego Z. K. od kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa, w tym na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych nie wymierzył mu opłaty.

Wyrok powyższy zaskarżył prokurator. Powołując się na treść art. 438 pkt 2 kpk i art. 439§1 pkt 11 kpk oraz art. 427§1 i 2 kpk wyrokowi zarzucił: - obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia- art 469 kpk w zw. z art. 325b§2 kpk, art. 477 kpk a contrario oraz art. 479§1 kpk i art. 439§1 pkt 11 kpk –wskutek rozpoznania sprawy w postępowa niu uproszczonym i wydanie wyroku zaocznego pod nieobecność oskarżonego oraz oskarżyciela publicznego, co było niedopuszczalne, albowiem sprawy o czyny z art. 297§1 kk nie mogą być rozpoznawane w trybie uproszczonym pod nieobecność oskarżonych i oskarżyciela publicznego, przez co oskarżeni nie uczestnicząc w rozprawie zostali pozbawieni prawa do obrony.

Powołując się na przepisy art. 437§1 i 2 kpk oraz art. 439§1 pkt 11 kpk prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Apelacja nie była pozbawiona racji co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku w całości i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wydając zaskarżony wyrok Sąd I instancji słusznie w kwalifikacji prawnej wszystkich czynów przypisanych oskarżonym Z. K. i W. S. przyjął art. 297 § 1 k.k. trafnie argumentując że przepis ten statuuje odpowiedzialność sprawcy czynu stanowiącego oszustwo kredytowe polegającego m.in. na przedłożeniu podrobionego, przerobionego, poświadczającego nieprawdę lub nierzetelnego dokumentu albo nierzetelnego pisemnego oświadczenia dotyczącego okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania dla siebie od banku kredytu.

W sprawie niniejszej Z. K. za namową W. S. z którym działał wspólnie i w porozumieniu wyłudzając lub usiłując wyłudzić kredyty od banków podpisywał na umowie kredytu na zakup towarów oświadczenie że osiąga dochody z tytułu umowy o pracę na stanowisku spawacza w D. (...) w W. ( k. 9, k.13, k.74 ). Tym samym całość przestępczej działalności oskarżonych wyczerpuje kumulatywna kwalifikacja prawna z art.286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. ( względnie w formie usiłowania z art. 13 § 1 k.k. ). Zasadnie jednakże skarżący podnosi, że w sprawach o przestępstwo z art. 297 § 1 k.k. umiejscowione w rozdziale XXXVI kodeksu karnego powinno być prowadzone śledztwo a nie dochodzenie ( a contrario art. 325b § 2 k.p.k. ), co w konsekwencji skutkować powinno prowadzeniem sprawy w postępowaniu sądowym w trybie zwyczajnym ( a contrario art.469 k.p.k. ).

Jak się wydaje nie dostrzegł powyższego Sąd I instancji prowadząc sprawę w trybie uproszczonym ze wszystkimi tego konsekwencjami a więc m.in. bez udziału w rozprawie prokuratora ( prawidłowo zawiadomionego ) i bez udziału oskarżonych z których Z. K. był zawiadomiony poprzez tzw. podwójne awizo, co nie uprawniało Sądu do prowadzenia rozprawy bez jego udziału w trybie zwyczajnym, gdzie wymagane jest osobiste odebranie zawiadomienia ( art. 377 § 3 k.p.k. ). Co więcej Sąd I instancji wydał w sprawie wyrok zaoczny, niedopuszczalny w trybie zwyczajnym ( art. 377 § 6 k.p.k., k.129, k.137 – 139 ).

To naruszenie procedury karnej godziło ewidentnie w prawo do obrony oskarżonych, co skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji celem powtórzenia w całości przewodu sądowego. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec oskarżonych Z. K. i W. S. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Jeleniej Górze. Ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji przeprowadzi postępowanie dowodowe w całości bacząc aby uniknąć uchybień będących powodem uchylenia wyroku, następnie wyda wyrok który prawidłowo uzasadni.

W tym kontekście Sąd Okręgowy zwraca uwagę na wejście w życie z dniem 1 lipca 2015 r. zmian kodeksu postępowania karnego przez ustawę z dnia 27 września 2013 r.( Dz. U. z 2013 r. poz.1247 ze zm.), w tym także w zakresie art. 325b § 2 k.p.k. i art. 345 k.p.k.