Legislator Case Law & Legislation
II W 137/15 AI generated

Court imposes fine for unregistered fishing catch without trial under Polish summary procedure law.

Case Number II W 137/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled in favor of the prosecution, imposing a 150 PLN fine on the defendant for failing to register his caught fish. The defendant admitted guilt and requested a fine without a formal trial, which the court granted based on clear facts. Consequently, the court found all legal prerequisites for summary punishment met and ordered the payment of procedural costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 27a ust. 1 pkt 2b ustawy o rybactwie śródlądowym; Art. 58 k.p.s.o.w.: The court may impose a fine without a trial if the defendant admits guilt, the facts are clear, and the penalty is appropriate for social harm.

Keywords

AI generated
summary criminal procedure unregistered fishing catch admission of guilt fine without trial social harm assessment procedural costs summary punishment

Cited Legislation

AI generated
Art. 27a ust. 1 pkt 2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym
7 ust 2a ustawy o rybactwie śródlądowym, to jest o wykroczenie z art. 27a ust 1 pkt 2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r.
Art. 7 ust. 2a ustawy o rybactwie śródlądowym
Art. 58 k.p.s.o.w.
Dla wydania wyroku, w trybie wnioskowanym przez oskarżyciela publicznego – to jest art. 58 k.p.s.o.w., niezbędne jest spełnienie przesłanek, wyliczonych w tym przepisie.
Art. 118 § 1 k.p.s.o.w.
na podstawie art. 118 § 1 k.p.s.o.w. w zw.
Art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych
w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania (...) w sprawach o wykroczenia, oraz art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od Z.
art. 118 § 1 k.p
na podstawie art. 118 § 1 k.p.s.o.w.
art. 58 k.p
Dla wydania wyroku, w trybie wnioskowanym przez oskarżyciela publicznego – to jest art. 58 k.p.s.o.w., niezbędne jest spełnienie przesłanek, wyliczonych w tym przepisie.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II W 137/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 kwietnia 2015 r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Wojciech Bąk Protokolant: Katarzyna Olszańska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. sprawy Z. T., syna W. i K., ur. (...) w W., obwinionego o to, że: w dniu 1czerwca 2014 r. około godz. 1.00 przebywał nad jeziorem B. w M., gdzie w wodach tego akwenu dokonywał amatorskiego połowu ryb przy użyciu wędki, posiadał złowionego sandacza o wymiarze 60 cm, którego nie wpisał do rejestru amatorskiego połowu ryb zgodnie z jego warunkami, oraz nie wpisał daty i nr łowiska, czym naruszył przepisy z art. 7 ust 2a ustawy o rybactwie śródlądowym, to jest o wykroczenie z art. 27a ust 1 pkt 2b ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym 1.

Z. T. uznaje za winnego zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, to jest czynu stanowiącego wykroczenie z art. 27a ust. 1 pkt 2b ustawy o rybactwie śródlądowym i za to na podstawie art. 27a ust. 1 pkt 2b ustawy o rybactwie śródlądowym wymierza wobec Z. T. karę grzywny w kwocie 150 (stu pięćdziesięciu) zł;

2. na podstawie art. 118 § 1 k.p.s.o.w. w zw. z § 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania (...) w sprawach o wykroczenia, oraz art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od Z. T. na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 50,00 zł i wymierza mu opłatę w kwocie 30,00 zł. Sygn. akt II W 137/15

UZASADNIENIE

SĄD USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY : W dniu 1 czerwca 2014 r. Z. T. przebywał w miejscowości B., nad zbiornikiem wodnym (...), gdzie dokonywał amatorskiego połowu ryb przy użyciu wędki. W czasie tego pobytu złowił rybę – Sandacza o długości 60 cm. Około godziny 1.00 został skontrolowany przez strażników Społecznej Straży Rybackiej, którzy ujawnili, że – wbrew warunkom określonym w treści posiadanej przez niego karty rybackiej – Z. T. nie wpisał złowionej ryby do rejestru amatorskiego połowu ryb. Nie wpisał także do tego rejestru daty i numeru łowiska, na którym dokonywał amatorskiego połowu ryb. (dowód: wyjaśnienia Z. T. k. 3 – 4, zawiadomienie o wykroczeniu k. 1 – 2) Z. T. jest rozwiedzionym, ma 1 osobę na utrzymaniu, jest bezrobotnym, utrzymuje się z prac dorywczych. Jest średnio sytuowany majątkowo – jest właścicielem mieszkania o powierzchni 31 m 2. (dowód: dane osobowe Z. T. k.

3) Z. T. został obwiniony o popełnienie, w dniu 1 czerwca 2014 r., wykroczenia z art. 27a ust. 1 pkt. 2b ustawy z 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym. Przesłuchany w charakterze obwinionego przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu, przy czym wyjaśnił okoliczności jego popełnienia. Wyraził również wolę, aby ukarano go bez przeprowadzania rozprawy karą grzywny w kwocie 150 zł. (wyjaśnienia obwinionego k. 3 – 4) SĄD ZWAŻYŁ , CO NASTĘPUJE : Wyjaśnienia obwinionego zasługują na wiarę – obwiniony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyjaśnił okoliczności i powody jego popełnienia.

W świetle tych wyjaśnień – ani okoliczności popełnienia przez obwinionego zarzucanego mu wykroczenia, ani wina obwinionego nie budzą najmniejszych wątpliwości. Swoim zachowaniem Z. T. wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 27a ust. 1 pkt. 2b ustawy z 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym w zw. z art. 7 ust. 2a tej ustawy, gdyż dokonywał amatorskiego połowu ryb przy użyciu wędki, posiadał złowionego sandacza o wymiarze 60 cm, którego nie wpisał do rejestru amatorskiego połowu ryb zgodnie z jego warunkami, oraz nie wpisał daty i nr łowiska.

Dla wydania wyroku, w trybie wnioskowanym przez oskarżyciela publicznego – to jest art. 58 k.p.s.o.w., niezbędne jest spełnienie przesłanek, wyliczonych w tym przepisie. Zdaniem Sądu przesłanki te zostały spełnione:

1. obwiniony w trakcie jego przesłuchania wyraził zgodę na taką formę zakończenia postępowania, oraz na zaproponowaną mu przez oskarżyciela publicznego karę;

2. okoliczności popełnienia wykroczenia, ani wina obwinionego, nie budzą żadnych wątpliwości. Pozwalają je ustalić wyjaśnienia samego obwinionego, który opisał te okoliczności, a także przyznał się w toku postępowania do popełnienia zarzucanego mu czynu;

3. cele postępowania, w obliczu zawnioskowanej przez oskarżyciela publicznego kary, zostaną osiągnięte – pomimo nieprzeprowadzenia rozprawy. Zważywszy okoliczności obciążające – w tym stopień szkodliwości społecznej popełnionego przez obwinionego czynu, a także wziąwszy pod uwagę, jako okoliczności łagodzące, przyznanie się obwinionego do winy i wyrażoną w ten sposób skruchę, należy uznać, iż kara zawnioskowana przez oskarżyciela publicznego jest adekwatna do stopnia szkodliwości społecznej rozpatrywanego wykroczenia i stopnia zawinienia obwinionego, a, jako taka, uczyni ona zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, spełni więc swoje zadania w zakresie prewencji ogólnej i prewencji szczególnej.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, iż spełnione zostały wszystkie przesłanki z art. 58 § 1 i 2 k.p.s.o.w., niezbędne dla uwzględnienia wniosku oskarżyciela publicznego o ukaranie bez przeprowadzania rozprawy. Dlatego też Sąd uwzględnił ten wniosek i wymierzył Z. T. karę zgodnie ze złożonym przez oskarżyciela publicznego wnioskiem. Mając na uwadze stan majątkowy, ale przede wszystkim – możliwości zarobkowe obwinionego, Sąd postanowił obciążyć Z. T. kosztami postępowania i opłatą – zwłaszcza, że koszty te nie były nadmiernie wysokie.

Na tej zasadzie zasądzono od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50,00 zł z tytułu zryczałtowanych wydatków w postępowaniu, a także obciążono go opłatą w kwocie 100,00 zł. Orzeczenie to znajduje oparcie w przepisach powołanych w punkcie „2” części dyspozytywnej wyroku.