Legislator Case Law & Legislation
VIII C 498/15 AI generated

Court dismissed defendant's transport fine claim due to lack of evidence proving identity and travel.

Case Number VIII C 498/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court ruled in favor of the city, ordering the defendant to pay a public transport fine and associated costs. The defendant argued that the signature on the payment notice could not definitively identify him as the traveler. The court rejected this claim, noting that the notice contained the defendant's personal data and that his assertions of identity theft were unsubstantiated.

Legislator headnote

AI generated

Art. 16 ust. 1 Prawa przewozowego; Art. 33a ust. 3 Prawa przewozowego; Art. 481 k.c.; Art. 98 k.p.c.: In cases of transport fines, the burden of proof regarding the identity of the traveler lies with the defendant; if the notice contains the defendant's personal data and the defendant fails to provide credible evidence of identity theft or unauthorized use, the fine is upheld.

Keywords

AI generated
public transport fine burden of proof identity payment notice signature identity theft defense civil court procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 16 ust. 1 of the Transport Law
Stosownie do treści przepisu art. 16 ust.
Art. 33a ust. 3 of the Transport Law
Art. 481 § 1 and 2 of the Civil Code
O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c.
Art. 98 § 1 and 3 of the Code of Civil Procedure
O kosztach zawartych orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII C 498/15 upr.

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 maja 2015 roku Sąd Rejonowy w Kielcach Wydział VIII Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSR Katarzyna Latała Protokolant stażysta Mirosława Koprowska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 roku w Kielcach na rozprawie sprawy z powództwa Miasta (...) - (...) w W. przeciwko D. H. o zapłatę I. zasądza od D. H. na rzecz Miasta (...) - (...) w W. kwotę 270,40 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych czterdzieści groszy) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 23 stycznia 2014 roku do dnia zapłaty; II. zasądza od D. H. na rzecz Miasta (...) - (...) w W. kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; III. przyznaje na rzecz adwokata J. K. kwotę 73,80 zł (siedemdziesiąt trzy złote osiemdziesiąt groszy) tytułem wynagrodzenia kuratora nieznanego z miejsca pobytu pozwanego- tymczasowo z sum Skarbu Państwa. SSR Katarzyna Latała Sygn. akt VIII C 498/15

UZASADNIENIE

W pozwie jaki wpłynął do tut. Sądu w dniu 13 października 2014 r. powód Miasto (...) – (...) w W. domagał się zasądzenia na swoją rzecz od D. H. kwoty 270,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 23 stycznia 2014 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, iż pozwany w dniu 8 stycznia 2014 r. korzystał z komunikacji miejskiej nie posiadając ważnego dokumentu przewozu, w związku z czym zobowiązany został do zapłaty kwoty 266 zł tytułem opłaty dodatkowej oraz należności przewozowej w wysokości 4,40 zł, których jednakże nie uregulował.

Pozwany D. H. (reprezentowany przez kuratora) na rozprawie w dniu 19 maja 2015 r. wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, iż nie można stwierdzić, czy podpis na dokumencie stanowiącym wezwanie do zapłaty jest podpisem pozwanego, albowiem podpis to pełne imię i nazwisko, ewentualnie nazwisko, które pozwoli na identyfikację osoby, brak zaś dowodu, by podpis na dokumencie rzeczywiście należał do pozwanego i by pozwany w tamtym czasie rzeczywiście podróżował komunikacją miejską. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwany D.

H. w dniu 8 stycznia 2014 r. korzystał z przejazdu środkiem komunikacji miejskiej w W., przy czym nie posiadał on ważnego dokumentu przewozu. Za przejazd bez ważnego dokumentu przewozu (...) w W. obciążył pozwanego obowiązkiem uiszczenia opłaty za przejazd w kwocie 4,40 zł oraz opłatą dodatkową w kwocie 266 zł. dowód: - wezwanie do zapłaty k.

4.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo Miasta (...) – (...) w W. przeciwko D. H. w całości zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (t. jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 1173 z późn. zm.) umowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd przed rozpoczęciem podróży lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia - przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym.

Przepis art. 33 a ust. 3 powołanej ustawy stanowi, iż w razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty. Jak wynika z ustalonego w sprawie stanu faktycznego pozwany dwukrotnie jechał metrem komunikacji miejskiej należącym do powoda i nie posiadał biletu upoważniającego go do przejazdu ani też dokumentu uprawniającego do bezpłatnego przejazdu.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż twierdzenia pozwanego, że brak jest dowodu, by to on w tym czasie podróżował komunikacją miejską, są gołosłowne i nieudowodnione. Zauważyć bowiem należy, iż w przedłożonym przez powoda wezwaniu do zapłaty widnieją wszystkie dane pozwanego, w tym numer dowodu osobistego, numer PESEL oraz imiona rodziców. Pozwany nie wykazał zaś (nie twierdził tego nawet), ze w tym czasie skradziono mu dowód tożsamości, co mogłoby rodzić wątpliwość, kto w istocie podróżował środkiem transportu powoda.

Skoro zaś pozwany dokumentu tożsamości nie utracił, a dane widniejące w wezwaniu do zapłaty zgadzają się z danymi pozwanego, to należy wnioskować, iż to pozwany podróżował metrem i został wylegitymowany. Z uwagi na powyższe zobowiązany jest on do zapłaty należności za przewóz oraz opłaty dodatkowej. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 33 ust. 3a Prawa przewozowego zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę dochodzoną pozwem. O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. O kosztach zawartych orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Pozwany w całości przegrała proces, stąd zasądzono od niego na rzecz powoda całość kosztów procesu, na które składa się opłata sądowa od pozwu w wysokości 30 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika powoda w wysokości 60 zł; wysokość wynagrodzenia pełnomocnika powoda wynika z § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SSR Katarzyna Latała