Social security court grants pre-retirement benefit when job loss stems from employer's economic restructuring and position liquidation.

Sygn. akt VIII U 539/14

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA w SO w Gdańsku Hanna Witkowska-Zalewska Protokolant: st. sekr. sądowy Iwona Lawrenc po rozpoznaniu w dniu 06 maja 2014 r. w Gdańsku sprawy R. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o prawo do świadczenia przedemerytalnego na skutek odwołania R. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. z dnia 11 grudnia 2013 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję o przyznaje R. Z. prawo do świadczenia przedemerytalnego poczynając od dnia 15 listopada 2013r. /na oryginale właściwy podpis/

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11 grudnia 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił R. Z. prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że przyczyną rozwiązania stosunku pracy przez firmę (...) było nie przyjęcie zmiany dotychczasowych warunków umowy o pracę, tj. nowego, proponowanego stanowiska pracy. Od powyższej decyzji odwołał się ubezpieczony R. Z. wnosząc o przyznanie mu prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazał, że stosunek pracy został rozwiązany z powodu likwidacji dotychczas zajmowanego stanowiska pracy.

Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie powołując się na argumentację wskazaną w zaskarżonej decyzji. Wskazał ponadto, że ze świadectwa pracy nie wynika aby przyczyną rozwiązania stosunku pracy było wypowiedzenie umowy przez pracodawcę z powodu upadłości likwidacyjnej zakładu z przyczyn niedotyczących pracownika. Przedstawione przez ubezpieczonego świadectwo pracy wskazuje, iż rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło na podstawie art. 30 §1 pkt 2 k.p. Zaś z informacji uzyskanych od byłego pracodawcy wynika, że przyczyną rozwiązania stosunku pracy było nieprzyjęci zmiany dotychczasowych warunków umowy o pracę.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony R. Z. urodził się w dniu (...). W dniu 14 listopada 2013 roku złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. wniosek o świadczenie przedemerytalne. Na dzień złożenia wniosku wykazał 41 lat, 1 miesiąc i 22 dni okresów składkowych i nieskładkowych /okoliczności bezsporne/. W okresie od 1 kwietnia 2006 roku do dnia 30 kwietnia 2013 roku zatrudniony był w Firmie (...) sp. j. w G. na stanowisku sprzedawcy w hurtowni z materiałami budowlanymi. Na początku 2013 roku hurtownia składała się z dwóch hal sprzedażowych i zatrudnionych w niej było 3 sprzedawców.

Jednakże z przyczyn ekonomicznych, nastąpiła reorganizacja sklepu i likwidacja jednej z hal. Nastąpiła również likwidacja stanowiska pracy, na którym zatrudniony był R. Z., i ograniczono liczbę sprzedawców do 2. W związku z tym w dniu 31 stycznia 2013 roku wypowiedziano mu warunki pracy i płacy i zaproponowano stanowisko pomocnika magazyniera, którego z uwagi na podeszły wiek i stan zdrowia nie przyjął /dowody: świadectwo pracy k. 8 akt ubezpieczeniowych; wypowiedzenie k. 14; oświadczenie k. 15; zaświadczenie lekarskie k. 18; zeznania M.

J. 00:15:18 – 00:25:13/. Na przestrzeni trzech lat liczba sprzedawców zmniejszyła się z 8 do 2 w czerwcu 2013 roku. W 2013 roku oprócz ubezpieczonego z pracy odeszło również 3 kierowców /dowody: zeznania M. J. 00:15:18 – 00:25:13/. Od dnia 6 maja 2013 roku ubezpieczony zarejestrowany jest w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. jako osoba bezrobotna. W okresie od 14 maja 2013 roku do dnia 13 listopada 2013 roku pobierał zasiłek dla bezrobotnych. W tym czasie nie odmówił bez nieuzasadnionej przyczyny przyjęcia odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych /dowody: zaświadczenie k. 10 akt ubezpieczeniowych/.

Decyzją z dnia 11 grudnia 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił R. Z. prawa do świadczenia przedemerytalnego /okoliczności bezsporne/. Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zawarte w aktach sprawy, w tym w aktach ubezpieczeniowych, których wiarygodność nie była kwestionowana w trakcie postępowania przez żadną ze stron, zatem również Sąd uznał je za miarodajne dla dokonania ustaleń. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka M. J., bowiem były spójne i logiczne, a ponadto zgodne były z dokumentami zebranymi w aktach ubezpieczeniowych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego R. Z. jako zasadne zasługuje na uwzględnienie. Przesłanki nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego reguluje przepis art. 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych ( Dz. U. Nr 120, poz. 1252 ). Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy, prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn. Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej w ust. 1 po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:

1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna;

2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych;

3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Kwestią sporną pomiędzy stronami było czy stosunek pracy ubezpieczonego został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu przepisów ustawy o promocji zatrudnienia. Spełnienie pozostałych przesłanek było pomiędzy stronami niesporne. Definicja legalna „przyczyn dotyczących zakładu pracy” została uregulowana w art. 2 ust.1 pkt 29 lit. a-d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia (Dz. U. z 2008, nr 69 poz. 415 t.j.) gdzie wskazano, iż ilekroć jest mowa o przyczynach dotyczących zakładu pracy oznacza to:

1. rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisami kodeksu pracy, w przypadku rozwiązania stosunków pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników;

2. rozwiązanie stosunków pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych;

3. wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub, gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy;

4. rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika na podstawie art. 55 § 1 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.) z uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika. Wobec brzmienia wskazanego przepisu, w ocenie Sądu, zebrany w sprawie wiarygodny materiał dowodowy w sposób niewątpliwy wskazuje na fakt, iż przedmiotową umowę o pracę rozwiązano z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Stanowisko pracy, na którym był zatrudniony ubezpieczony uległo bowiem likwidacji.

Przypomnieć bowiem należy, iż zgodnie z ustalonym przez Sąd stanem faktycznym, w hurtowni, gdzie zatrudniony był ubezpieczony, z przyczyn ekonomicznych, nastąpiła likwidacja 1 hali. W związku zaś z tą likwidacją nastąpiła również likwidacja stanowiska, które zajmował ubezpieczony. Nie ulega również wątpliwości, iż stanowisko to zostało zlikwidowane z przyczyn ekonomicznych. Jak wskazał bowiem przesłuchany w toku postępowania sądowego świadek M. J., pracodawca od dłuższego czasu borykał się problemami natury ekonomicznej.

Wskazał ponadto, że systematycznie zmniejszano również zatrudnienie. Jako przykład podał, iż na przestrzeni 3 lat liczba zatrudnionych sprzedawców została ograniczona z 8 do 3 na początku 2013 roku. Zaś w czerwcu 2013 roku sprzedawców zostało już tylko 2. Wraz z ubezpieczonym z pracy odeszło również 3 kierowców, a do pomocy na hali sprzedaży włączyła się sama współwłaścicielka. Odnosząc się zaś do wskazanej przez pracodawcę przyczyny rozwiązania stosunku pracy wskazać należy, iż Sąd w całości podziela pogląd wyrażony przez Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 23 maja 2013 roku w sprawie o sygnaturze akt III AUa 1557/12, zgodnie z którym sposób rozwiązania umowy o prace w postaci wypowiedzenia zmieniającego odpowiada wskazanemu w art. 2 ust. 1 ustawy o świadczenia przedemerytalnych pojęciu przyczyn dotyczących zakładu pracy w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia.

Jednocześnie podnieść należy, iż wypowiedzenie ubezpieczonemu warunków pracy i płacy niewątpliwie nastąpiło w wyniku likwidacji jego stanowiska pracy a zaproponowane przez pracodawcę zmienione warunki pracy i płacy były przez ubezpieczonego nie do zaakceptowania z uwagi na jego podeszły wiek i stan zdrowia. Nowa praca wymagałaby bowiem od niego ciężkiej pracy fizycznej, na którą nie pozwalały mu schorzenia, na które cierpi. W świetle powyższego, Sąd stwierdził, że podnoszona przez pozwany organ okoliczność, iż rozwiązanie przedmiotowej umowy nie nastąpiło z przyczyn dotyczących pracodawcy nie znajduje odzwierciedlenia w zebranym w niniejszej sprawie materiale dowodowym.

W konkluzji, Sąd Okręgowy działając na mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. w związku z przywołanymi wyżej przepisami ustawy o świadczeniach przedemerytalnych zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia następnego po dniu złożenia wniosku. SSA w SO H. Witkowska – Zalewska