Appeal court dismissed prisoner's request for sentence break due to premature medical needs.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the prisoner's appeal against the first-instance court's refusal to grant a sentence break. Although medical evidence indicated the prisoner could not undergo necessary surgery in prison, the expert opinion stated the procedure was premature and should be delayed by several months. The court ruled that current health conditions did not meet the legal threshold for a break, but the prisoner could reapply once the surgery window opens.
Legislator headnote
AI generatedArt. 437§1 k.p.k.; Art. 1§2 k.k.w.: A sentence break for medical reasons is only granted when the prisoner's health condition makes continued imprisonment detrimental, and the necessary treatment cannot be provided in prison; if treatment is possible but delayed, a break is not warranted until the delay period expires.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II AKzw 989/08 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2009 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący- Sędzia SA Alicja Bochenek Protokolant Damian Skril przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej Małgorzaty Bednarek po rozpoznaniu w sprawie A. N. skazanego za przestępstwo z art. 207§1 kk i inne zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 26 maja 2008 roku, sygn. akt VII Kow 442/08/pr w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w karze na podstawie art. 437§1 kpk w zw. z art. 1§2 kkw p o s t a n a w i a zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 26 maja 2008 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach nie uwzględnił wniosku skazanego A. N. o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. W oparciu o opinie biegłego lekarza specjalisty traumatologa sąd przyjął, że stan zdrowia skazanego pozwala mu na dalsze odbywanie kary w zakładzie karnym, a rozpoznane u niego schorzenia mogą być leczone w warunkach więziennej służby zdrowia. W zażaleniu na to postanowienie skazany zakwestionował opinie biegłego lek. spec. A. A., na podstawie której sąd I instancji oparł swoje rozstrzygnięcie, a nadto załączył protokół oględzin lekarskich z dnia 6 grudnia 2006 roku i konsultacji ortopedycznej z dnia 12 marca 2008 roku.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W toku postępowania odwoławczego dopuszczono dowody ze świadectwa lekarskiego o stanie zdrowia skazanego (k. 112), informacji z Aresztu Śledczego w G. (k. 124) oraz dodatkowej opinii lekarza specjalisty ortopedy-traumatologa A. A.. Po dokonaniu wnikliwej analizy tych dowodów sąd odwoławczy doszedł do przekonania, że aktualny stan zdrowia skazanego nie sprzeciwia się dalszemu odbywaniu przez niego kary pozbawienia wolności. W świadectwie lekarskim z dnia 6 października 2008 roku zawarto konkluzję, że A.
N. nie może być leczony operacyjnie w zakładzie karnym i wniosek ten należy uznać za trafny. Jak wynika ze zgromadzonej dokumentacji lekarskiej, w stosunku do skazanego należy przeprowadzić operację rekonstrukcji po przebytym złamaniu obu kości przedramienia z przebiegiem powikłanym stanem zapalnym kości przedramienia połączonym z destabilizacją zespoleń. Jednakże w opinii z dnia 2 grudnia 2008 roku biegły lekarz specjalista ortopeda-traumatolog A. A. stwierdził, że przed przyjęciem skazanego do leczenia konstrukcyjnego, w związku z pojawieniem się nowych okoliczności w postaci samoistnego usunięcia zespolenia i martwaka, należy odczekać okres co najmniej kilkumiesięczny (3-6 miesięcy).
Zdaniem biegłego, sam fakt pobytu w warunkach więziennych w oczekiwaniu na operację nie poprawi, ani nie pogorszy stanu zdrowia A. N.. Omówioną powyżej opinię biegłego ocenić należy jako pełną, wyczerpującą i w pełni wiarygodną. Na jej postawie przyjąć należało, że wprawdzie skazany nie może być leczony operacyjnie w warunkach więziennej służby zdrowia, niemniej jednak operacja rekonstrukcji przedramienia może zostać przeprowadzona dopiero za kilka miesięcy i dopiero wtedy skazanemu będzie można udzielić przerwy w odbywaniu kary z uwagi na ważne względy zdrowotne.
W tym miejscu z całą stanowczością podkreślić należy konieczność umożliwienia skazanemu ustalenia terminu hospitalizacji jeszcze w trakcie odbywania wyroku, aby zabieg operacyjny mógł zostać przeprowadzony w możliwie najszybszym terminie, bez narażenia go na pogorszenie stanu zdrowia. Zgodzić też należy się z biegłym, że jeżeli termin operacji zostałby wyznaczony przed upływem końca kary, to w takim wypadku, o ile nie ujawnią się nowe okoliczności sprawy, udzielenie A. N. przerwy w karze celem podjęcia leczenia w warunkach wolnościowych, byłoby celowe.
Obecnie jednakże przesłanki z art. 153§2 kkw nie zostały spełnione. Nic natomiast nie stoi na przeszkodzie, by po upływie dalszych kilku miesięcy, określonych w opinii biegłego, skazany złożył ponowny wniosek o udzielenie przerwy w karze. Reasumując stwierdzić należy, że stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu jest co do zasady słuszne i nie zostało skutecznie podważone przez skarżącego. Z dopuszczonych w toku postępowania odwoławczego nowych dowodów wynika wprawdzie, że dolegliwości skazanego nie mogą być leczone w warunkach więziennej służby zdrowia, jednakże w chwili obecnej przeprowadzenie wymaganego zabiegu operacyjnego byłoby przedwczesne.
Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia. Z. o treści postanowienia zawiadomić skazanego