Legislator Case Law & Legislation
VII K 152/15 AI generated

Court convicted defendant of obstructing enforcement of family court orders by gifting property.

Case Number VII K 152/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court convicted the defendant of obstructing the enforcement of family court orders by gifting his property to his sister. The defendant argued that the property was not yet seized, but the court found that an objective and immediate threat of seizure existed due to pending alimony enforcement proceedings. Consequently, the court ruled that the defendant's actions constituted a crime under Article 300 § 2 of the Criminal Code, resulting in a suspended prison sentence and a fine.

Legislator headnote

AI generated

Art. 300 § 2 kk; Art. 69 § 1, 2 kk; Art. 70 § 1 pkt 1 kk; Art. 33 § 2 kk; Art. 624 § 1 k.p.k.: Disposing of assets to evade enforcement of a court judgment constitutes an obstruction of justice crime even if the asset has not yet been seized, provided there is an objective and immediate threat of seizure.

Keywords

AI generated
obstruction of justice enforcement of judgments disposal of assets family law enforcement suspended sentence alimony enforcement threat of seizure

Cited Legislation

AI generated
Art. 300 § 2 kk
o czyn z art. 300 § 2 kk ORZEKA: I.
Art. 69 § 1 kk
300 § 2 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art.
Art. 69 § 2 kk
300 § 2 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art.
Art. 70 § 1 pkt 1 kk
69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;
Art. 33 § 2 kk
na podstawie art. 33 § 2 kk wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych; III.
Art. 624 § 1 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
VI KK 226/11
w sprawie VI KK 226/11, w której stwierdził, iż „przestępstwa z art.300 § 2 kk można dopuścić się również wtedy, gdy egzekucja dopiero grozi, a więc w okresie gdy wierzyciel w sposób niedwuznaczny daje do zrozumienia, że postanowił dochodzić swojej pretensji majątkowej na drodze sądowej.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII K 152/15

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w Siedlcach VII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Magdalena Banasiuk Protokolant st. sekr. sąd. Beata Grochowska w obecności oskarżyciela – T. P. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 12 maja 2015r. i 11 czerwca 2015r. w S. sprawy M. D. (1) , syna T. i J. z domu P. urodzonego (...) w S. oskarżonego o to, że: w dniu 19 lutego 2014r. w S., woj. (...) działając w celu udaremnienia wykonania orzeczeń Sądu Rejonowego w Ełku III Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia 6 grudnia 2013r. oraz z dnia 16 czerwca 2014r. wydanych w sprawie sygn. akt III RC 530/13 darował A.

D. składnik swojego majątku w postaci zabudowanej nieruchomości położonej we wsi B. gm. S. złożonej z działek gruntu o numerach ewidencyjnych (...) zagrożonej zajęciem przez Komornika Sądowego, przez co udaremnił zaspokojenie swojego wierzyciela małoletniej K. D. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego M. D. (2), tj. o czyn z art. 300 § 2 kk ORZEKA: I. oskarżonego M. D. (1) uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 300 § 2 kk i za to na podstawie art. 300 § 2 kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

II. na podstawie art. 33 § 2 kk wymierza oskarżonemu karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych; III. zwalnia oskarżonego od opłaty oraz pozostałych kosztów sądowych, przejmując te ostatnie na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt VII K 152/15

UZASADNIENIE

Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. D. (2) zawarła w dniu 28 lipca 2012 r. związek małżeński z oskarżonym M. D. (1). Małżonkowie wychowywali ich wspólne dziecko K. D. urodzoną w dniu (...) Do listopada 2013 r. M. D. (2) zamieszkiwała wraz mężem i dzieckiem w domu jednorodzinnym położonym w B., będącym własnością M. D. (1). W tym miesiącu wyprowadziła się od niego wraz z córką i zamieszkała w domu swoich rodziców w E. przy ulicy (...).

W dniu 2 grudnia 2013 r. M. D. (2) w imieniu swojej małoletniej córki złożyła do Sądu Rejonowego w Ełku III Wydział Rodzinny i Nieletnich pozew o zasądzenie od M. D. (1) alimentów w kwocie 1500 zł. W dniu 6 grudnia 2013 r. w/w sąd wydał w sprawie III RC 530/13 postanowienie, w którym zobowiązał oskarżonego do łożenia tytułem zabezpieczenia roszczenia alimentacyjnego na rzecz K. D. kwoty 600 zł miesięcznie, płatne do rąk M. D. (2). W dniu 13 stycznia 2014 r. M. D. (2) w imieniu swojej małoletniej córki K. D. złożyła do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Siedlcach wniosek o wszczęcie egzekucji przeciwko oskarżonemu.

W tym dniu w/w komornik wszczął egzekucję pod sygnaturą KMP 4/14 i w której następnie uznał się niewłaściwym i postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2014 r. przekazał akta egzekucyjne Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Ełku. W dniu 19 lutego 2014 r. oskarżony udał się wraz z siostrą A. D. do Kancelarii Notarialnej położonej w S. przy ulicy (...). Tam zawarł w formie aktu notarialnego Rep.A (...) umowę darowizny, na mocy której darował swojej siostrze zabudowaną nieruchomość położoną w B., złożoną z działek gruntu o numerach ewidencyjnych (...).

W tym samym dniu A. D. przed notariuszem sporządziła testament Rep. (...), w którym zdecydowała, iż w razie jej śmierci w/w nieruchomość przejdzie na własność jej bratanicy K. D.. M. D. (1) dokonując darowizny wiedział, że w/w składnik jego majątku jest zagrożony zajęciem w toku postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na rzecz jego córki. Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w Ełku zasądził od oskarżonego tytułem alimentów kwotę po 660 zł na rzecz jego córki, zaś wyrokiem z dnia 27 października 201 r. Sąd Okręgowy w Suwałkach zmienił w/w wyrok i zsądził od oskarżonego na rzecz córki kwotę 900 zł.

Postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Komornika przy Sądzie Rejonowym w Ełku mające na celu wyegzekwowanie należności alimentacyjnych na rzecz K. D. jest obecnie bezskuteczne, gdyż oskarżony nie posiada żadnego majątku, który mógłby zająć komornik. Oskarżony był dotychczas karany z art.43 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w 2004 r. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: wyjaśnień oskarżonego (k. 154v, 112-112v), zeznań M. D. (2) (k.155-155v, 1-2, 10v, 180v), wypisu aktu notarialnego Rep.A (...) (k.4-5), odpisy akt sprawy III RC 530/13 SR w Ełku (k.32-53), odpisy akt sprawy Komornika przy SR w Ełku (k.72-107), dane o karalności (k.113-114), kserokopie aktów notarialnych (k.138-143), kserokopia protokołu (k.144).

Oskarżony M. D. (1) nie przyznał się do dokonania zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że darując siostrze nieruchomość w B. liczył, że siostra zaopiekuje się nim na starość. Wyjaśnił, iż jego celem nie było udaremnienie wykonania orzeczeń sądowych i udaremnienie zaspokojenia K. D.. Na rozprawie nie przyznał się do dokonania zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, iż w dniu przepisania nieruchomości na siostrę, ta ostatnia przed notariuszem sporządziła testament, na mocy którego, w razie jej śmierci przedmiotową nieruchomość będzie dziedziczyła córka K.

D.. Wyjaśnienia oskarżonego w części nie przyznającej się do winy nie zasługują na wiarę, powiem pozostają w sprzeczności w pozostałych dowodach – w tym zeznaniach świadka M. D. (2). W pozostałym zakresie odnośnie faktu przepisania przedmiotowej działki na siostrę oraz sporządzenia przez A. D. testamentu, wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał za wiarygodne, bowiem znajdują potwierdzenie w załączonych do akt przez oskarżonego aktach notarialnych. Świadek M. D. (2) zeznała, iż jeszcze przed jej wyprowadzką oskarżony powiedział, że przepisze działkę siostrze, by nie płacić alimentów.

Jak podała o sporządzeniu testamentu przez A. D. dowiedziała się na rozprawie w dniu 12 maja 2015 r. Dodatkowo zeznała, iż wskutek zachowania oskarżonego do tej pory nie uzyskała żadnych pieniędzy tytułem alimentów. Zeznania powyższe Sąd uznał za prawdziwe, bowiem znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego oraz załączonych dokumentach. Nie budzą wątpliwości pozostałe zgromadzone w sprawie dokumenty, stanowią one wiarygodny materiał dowodowy. Zdaniem Sądu wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, a czyn którego się dopuścił wypełnia dyspozycję art. 300 § 2 kk.

Przepis art.300 § 2 kk chroni dwa różne dobra prawne: prawidłowość (pewność) obrotu gospodarczego oraz powagę orzeczeń organów państwowych (vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2003 r. w sprawie I KZP 32/03, OSNKW 2004 r. nr 1, poz.3). Powyższy przepis chroni zasady uczciwego obrotu tak w aspekcie indywidualnych interesów majątkowych poszczególnych uczestników obrotu gospodarczego, jak i w aspekcie ponadindywidualnych interesów gospodarczych całego społeczeństwa. W szczególności chodzi o zapewnienie realizacji roszczeń wierzycieli, usankcjonowanych przez orzeczenia organów państwowych, w normalnym czasie i trybie.

Art.300 § 2 kk chroni zarazem powagę rozstrzygnięć dokonywanych w sprawach indywidualnych przez organy państwowe. Każde bowiem zachowanie się skierowane przeciwko wykonaniu orzeczenia sądu lub innego organu państwowego – jako akt samowoli – godzi zawsze w porządek prawny. Reasumując Sąd w pełni podziela stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 17 listopada 2011 r. w sprawie VI KK 226/11, w której stwierdził, iż „przestępstwa z art.300 § 2 kk można dopuścić się również wtedy, gdy egzekucja dopiero grozi, a więc w okresie gdy wierzyciel w sposób niedwuznaczny daje do zrozumienia, że postanowił dochodzić swojej pretensji majątkowej na drodze sądowej.

Wystarczające jest więc, by składniki majątku były zagrożone zajęciem, jeżeli istnieje obiektywne, rzeczywiste i bezpośrednie niebezpieczeństwo zajęcia, a więc takie niebezpieczeństwo, z którym należy się liczyć”. W odniesieniu do powyższego, oskarżony rozporządzając swoim majątkiem na rzecz siostry był w pełni świadomy pokrzywdzenia swojej córki, bowiem wiedział, że matka dziecka wystąpiła przeciwko niemu o alimenty. W dniu 6 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Ełku zobowiązał oskarżonego do łożenia na rzecz swojej córki kwoty 600 zł tytułem zabezpieczenia roszczenia.

Oskarżony więc był zobowiązany do tego, by dokonywać przysporzeń w swoim majątku, aby móc wykonać zapadłe w postępowaniu alimentacyjnym orzeczenia. Tymczasem w dniu 19 lutego 2014 r. oskarżony wyzbył się majątku, czym udaremnił wykonanie orzeczeń sądowych, jak również zaspokojenie małoletniej córki. Mimo, iż w tym dniu przedmiotowa nieruchomość nie była zajęta przez komornika, z całą pewnością była zagrożona takim zajęciem. Nie zmienia przy ocenie zachowania oskarżonego fakt, iż jego siostra sporządziła testament na rzecz jego córki, bowiem testament taki w każdej chwili może zostać zmieniony.

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd uwzględnił wysoki stopień winy oskarżonego wynikający z braku poszanowania orzeczeń wydanych przez Sąd, wziął pod uwagę także dotychczasową jego karalność, a także jego stan rodzinny –utrzymuje się z odszkodowania powypadkowego, bezrobotny bez prawa do zasiłku, żonaty ojciec 4 dzieci, na które w sumie ma zasądzone alimenty w kwocie 2400 zł. Dlatego też Sąd wymierzył karę jednego roku pozbawienia wolności. Jednocześnie Sąd uznał, iż wobec niego zachodzą wszelkie przesłanki z art. 69 § 1 i 2 kk do skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia tejże kary.

Trzyletni okres próby określony na podstawie art.70 § 1 pkt 1 kk będzie dla oskarżonego wystarczający, aby mógł przemyśleć swoje postępowanie i wysnuć wnioski co do swego zachowania w przyszłości. Na mocy art.33 § 2 kk Sąd wymierzył oskarżonemu grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych, w kwocie po 10 zł każda. Ilość stawek Sąd ustalił mając na względzie stopień szkodliwości czynu oskarżonego, zaś wysokość stawki - sytuację materialną oskarżonego. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w wyroku, o kosztach rozstrzygając na podstawie art.624 § 1 kpk.

Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych, przejmując te ostatnie na rzecz Skarbu Państwa, z uwagi na fakt, iż uiszczenie ich przy orzeczonej karze grzywny, stanowiłoby dla oskarżonego zbyt duże obciążenie.