Legislator Case Law & Legislation
IV W 266/15 AI generated

Court dismisses prosecution for blocking a car when no financial loss occurred to the owner.

Case Number IV W 266/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court refused to initiate criminal proceedings against the defendant for blocking a vehicle under Article 124 of the Offenses Code. Although the defendant intentionally rendered the car unusable, the prosecution failed to prove that the owner suffered any financial damage, such as repair costs or lost value. The court ruled that without demonstrable material loss, the essential elements of the offense are not met, necessitating the dismissal of the case under Article 5 of the Criminal Procedure Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 124 § 1 k.w.; Art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w.: The intentional act of rendering another's property unusable constitutes an offense only if it causes material damage; absence of such damage excludes criminal liability.

Keywords

AI generated
material damage requirement offenses code article 124 criminal procedure code article 5 financial loss threshold dismissal of proceedings

Cited Legislation

AI generated
Art. 124 § 1 k.w.
podejrzanego o popełnienie wykroczenia z art. 124§1 kw z urzędu na podstawie art.
Art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w.
124§1 kw z urzędu na podstawie art. 59§2 kpw w zw.
art. 288§1 k.k
124§1 k.w., jak i art. 288§1 k.k.) koniecznym jest wystąpienie szkody majątkowej.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV W 266/15 POSTANOWIENIE Dnia, 07 maja 2015r. Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach Wydział IV Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Anna Seweryn z upoważnienia Prezesa Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach bez udziału stron po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 07.05.2015r sprawy M. M. podejrzanego o popełnienie wykroczenia z art. 124§1 kw z urzędu na podstawie art. 59§2 kpw w zw. z art. 5§1 pkt 2 kpw postanawia: odmówić wszczęcia postępowania przeciwko M. M. obwinionemu o wykroczenie z art. 124§1 kw polegające na tym, że w dniu 20.11.2014r. około godz. 11:00 w K. przy ul. (...), poza drogą publiczną , będąc pracownikiem firmy Park (...) z/s w D. ul. (...), zgodnie z dyspozycją artykułu kodeksu cywilnego o zastosowaniu obrony koniecznej, nie skorzystał z tego przepis a następnie swoim działaniem, poprzez założenie blokady na koło samochodu marki F. nr rej. (...) umyślnie uczynił pojazd ten niezdatnym do użytkowania.

UZASADNIENIE

Dnia 04.05.2015r Komisariat I Policji w K. złożył do tut. Sądu wniosek o ukaranie M. M. za czyn z art. 124§1 kw opisany wyżej.

Sąd zważył, co następuje:

Warunkiem do uznania, iż doszło do popełnienia czynu zabronionego ustawą jest wypełnienie wszystkich wskazanych przepisem znamion. Stąd też wykluczenie jakiegokolwiek ze znamion czynu zabronionego wyłącza możliwość uznania jego zaistnienia. Przedmiotem ochrony wykroczenia z art. 124§1 kw jest własność i posiadanie rzeczy. Odpowiedzialności za ten czyn podlega m.in. ten kto czyni cudzą rzecz niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia. Wykroczenie to posiada swój odpowiednik w kodeksie karnym opisany w art. 288 kk.

Strona podmiotowa wykroczenia z art. 124 § 1 kw obejmuje umyślność w obu postaciach zamiaru. Możliwość przypisania sprawstwa pozostaje zatem uzależniona od tego, czy sprawca ma zamiar popełnienia czynu zabronionego, to jest chce go popełnić (zamiar bezpośredni) albo przewidując możliwość jego popełnienia na to się godzi (zamiar ewentualny). Co jest znamienne dla obecnie rozpoznawanej sprawy dla bytu obu czynów (tak art. 124§1 k.w., jak i art. 288§1 k.k.) koniecznym jest wystąpienie szkody majątkowej. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że w odniesieniu do zniszczenia, uszkodzenia lub uczynienia niezdatną do użytku cudzej rzeczy szkodę majątkową należy rozumieć jako sumę rzeczywistego uszczerbku w mieniu ( damnum emergens) i utraconych przyszłych korzyści ( lucrum cessans).

W zakresie uczynienia rzeczy niezdatną do użytku w literaturze znany jest pogląd, że nie jest ono relewantne prawnokarnie, jeżeli dla przywrócenia normalnej użyteczności rzeczy nie jest potrzebny nakład kosztów ani pracy (Makarewicz, Kodeks, s. 439; Dąbrowska-Kardas, Kardas (w:) Zoll III, s. 367-368). Częściowo odmienne stanowisko doktryny w tym zakresie wskazuje, iż jeżeli dla przywrócenia normalnej użyteczności rzeczy nie były potrzebne nakłady (rzutujące na możliwość poniesienia rzeczywistego uszczerbku w mieniu), jednakże właściciel lub posiadacz poniósł szkodę majątkową (np. w postaci utraconych spodziewanych korzyści), brak jest racji dla uznania czynu sprawcy za bezkarny (M.Kulik, Z prawnokarnej, s. 84 i n.; tenże, Przestępstwo, s. 83 i n.) Podobnie W.Kotowski ( Komentarz do Kodeksu Wykroczeń, art. 124 k.w.) ogranicza możliwość wystąpienia szkody w tym przypadku tylko do postaci lucrum cessans.

Niezależnie od przytoczonych wyżej stanowisk każdorazowy brak wystąpienia szkody majątkowej jednoznacznie wyklucza możliwość oceny takiego zdarzenia przez pryzmat karnoprawny (tak wykroczenia art. 124 kw. jak i występku 288 kk). W rozpoznawanej sprawie jakkolwiek, w świetle zawartych w aktach sprawy informacji, brak jest podstaw do zakwestionowania istnienia czynu, tj. uczynienia przejściowo niezdatnym do użytku pojazdu opisanego wyżej, to brak też jest podstaw do uznania prawnokarnego charakteru ustalonego działania obwinionego na szkodę użytkownika tego pojazdu.

Z akt niniejszej sprawy jednoznacznie wynika, że na skutek zachowania M. M. nie powstała żadna szkoda, a za taką zapewne nie może być uznanie uiszczenia przez kierującego F. nr rej. (...) uiszczenie opłaty 150zł tym samym zachowanie M. M. nie wypełnia znamion zarzucanego mu wykroczenia i pozostaje prawnokarnie obojętny. Zgodnie z art. 5 § 1 pkt 2 kpw nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy czyn nie zawiera znamion wykroczenia. Powyższe zgodnie z dyspozycją tego przepisu rodzi na obecnym etapie postępowania konieczność odmowy wszczęcia postępowania.