Legislator Case Law & Legislation
III Cz 1868/14 AI generated

Court dismissed appeal against expert fee award, ruling work scope and time matter more than opinion length.

Case Number III Cz 1868/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the appellant's appeal regarding an expert witness's court-appointed fee. The appellant argued the fee was excessive because the expert's opinion covered only one side of a dispute, yet the lower court awarded a sum based on the time and effort required. The court held that the fee depends on the expert's qualifications and the time spent, not the opinion's breadth, thus upholding the original decision.

Legislator headnote

AI generated

art. 288 k.p.c.; art. 89 ust. 2 u.o.k.s.; art. 385 k.p.c.; art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.: The court's determination of an expert's remuneration depends on the expert's qualifications and the time required to perform the task, not on the scope or length of the opinion.

Keywords

AI generated
expert witness fees civil procedure appeal court costs act expert remuneration opinion scope time and effort dismissed appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 288 k.p.c.
pisemną opinię i stosownie do regulacji art. 288 k.p.c. i art.
art. 89 ust. 2 u.o.k.s.
Wbrew temu co popodnosi zażalenie dla ustalenia wysokości należnego biegłemu wynagrodzenia nie ma większego znaczenia obszerność sporządzonej opinii, lecz wymagane od biegłego kwalifikacje i potrzebny do wydania opinii czas i nakład pracy (art. 89 ust. 2 u.o.k.s.).
art. 385 k.p.c.
Reasumując, zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie wnioskodawcy jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art.
art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. SSR (del.) Maryla Majewska SSO Leszek Dąbek SSO Andrzej Dyrda – L.
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 04 2013 r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych
art. 288 k.p.c
pisemną opinię i stosownie do regulacji art. 288 k.p.c.
art. 385 k.p.c
Reasumując, zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie wnioskodawcy jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III Cz 1868/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Leszek Dąbek (spr.) Sędziowie: SO Andrzej Dyrda SR del. Maryla Majewska - Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2015 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. z udziałem A. R. i M. R. o dział spadku na skutek zażalenia wnioskodawcy na rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 1 postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt I Ns 308/13 postanawia: oddalić zażalenie. SSR del. Maryla Majewska – Lewandowska SSO Leszek Dąbek SSO Andrzej Dyrda Sygn. akt III Cz 1868/14

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim w zaskarżonym postanowieniu z dnia 29 07 2014r. przyznał biegłemu sądowemu A. F. wynagrodzenie za sporządzenie opinii z dnia 300 06 2014r. w kwocie 4.433,50 zł, uznając że jest ono adekwatne do wymaganych od biegłego kwalifikacji, poświeconego czasu i nakładu pracy. Orzeczenie zaskarżył wnioskodawca Z. R. , który wnosił o jego zmianę poprzez zasądzenie na rzecz biegłego kwoty adekwatnej do nakładu pracy a także czasu niezbędnego do wydania opinii. Zarzucił, ze istnieje sprzeczność pomiędzy istotnymi ustaleniami Sądu a zebranym w sprawie materiałem dowodowym przez uznanie, że nakład pracy biegłego uzasadnia przyznanie mu wynagrodzenia w wysokości 4.333,50 zł w sytuacji, gdy przedmiotowa opinii opiewa tylko na jedną stronę i nie jest opinią zawiłą wymagającą znacznego nakładu pracy biegłego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Biegły A. F. sporządził w dniu 30 06 2014r. pisemną opinię i stosownie do regulacji art. 288 k.p.c. i art. 89 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity Dz..U. z 2010, nr 90, poz. 594 z późniejszymi zmianami) za wykonaną pracę przysługuje mu wynagrodzenie i zwrot poniesionych przez niego wydatków niezbędnych dla jej sporządzenia na zasadach określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 04 2013 r. w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu cywilnym (Dz.U. z 2013, poz. 518).

Wbrew temu co popodnosi zażalenie dla ustalenia wysokości należnego biegłemu wynagrodzenia nie ma większego znaczenia obszerność sporządzonej opinii, lecz wymagane od biegłego kwalifikacje i potrzebny do wydania opinii czas i nakład pracy (art. 89 ust. 2 u.o.k.s.). Zgodnie z postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 18 06 2013r. przedmiotem opinii było ustalenie możliwości wydzielenia z działki gruntu o numerze geodezyjnym (...) działki odpowiadającej „udziałowi w nieruchomości, na której posadowiony jest budynek gospodarczy, z pominięciem budynku mieszkalnego oraz naniesienie ma mapie proponowanych granic działki możliwych do wpisu w księdze wieczystej”.

Dlatego sporządzenie przez biegłego opinii między innymi wymagało: zapoznania się przez niego z materiałem sprawy, przeprowadzenia jego analizy, pozyskania niezbędnych do sporządzenia opinii dokumentów geodezyjnych, przeprowadzenia oględzin nieruchomości, dokonania jej pomiarów, opracowania opinii i sporządzenia mapy oraz przesłania jej do sądu. Czynności te zostały przeprowadzone przez biegłego w sposób prawidłowy, a poświecony przez niego czas na ich wykonanie jest adekwatny do zakresu, charakteru i złożoności dokonanych przez niego czynności.

W świetle przytoczonych na wstępie regulacji prawnych obligowało to Sąd Rejonowy do przyznania mu wynagrodzenia za sporządzenie opinii w wyliczonej przez biegłego wysokości, co znalazło prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym postanowieniu. Reasumując, zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe i dlatego zażalenie wnioskodawcy jako bezzasadne oddalono w oparciu o przepis art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. SSR (del.) Maryla Majewska SSO Leszek Dąbek SSO Andrzej Dyrda – L.