Legislator Case Law & Legislation
I CZ 41/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for renewal of proceedings due to missed three-month statutory deadline. Appeal based on client's detention and lawyer's inability to contact client is rejected. Court holds that lawyer failed to prove attempts to contact the client.

Case Number I CZ 41/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a request for renewal of proceedings as time-barred. The appellant argued that their lawyer could not file the renewal petition within the statutory period because the client was detained and unreachable. The court rejected this claim, noting the lawyer had access to case files before the deadline and failed to provide any evidence of attempts to contact the client.

Legislator headnote

AI generated

Art. 407 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.: The three-month period for filing a renewal petition based on the inability to defend rights begins from the day the party becomes aware of the judgment; mere assertions by counsel that they could not contact the client without corroborating evidence do not extend this deadline.

Keywords

AI generated
renewal of proceedings statutory deadline inability to defend lawyer's duty burden of proof detained party missed filing period

Cited Legislation

AI generated
Art. 407 § 1 k.p.c.
Termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania, w razie oparcia jej o zarzut pozbawienia możności obrony praw strony wynosi trzy miesiące i liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o wyroku (art. 407 § 1 k.p.c.).
Art. 398 § 1 k.p.c.
Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 39814 w zw.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 398 § 21 k.p.c.
Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 39814 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
§ 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 407 § 1 k.p.c
Termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania, w razie oparcia jej o zarzut pozbawienia możności obrony praw strony wynosi trzy miesiące i liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o wyroku (art. 407 § 1 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 41/15 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie ze skargi J. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 sierpnia 2012 r. w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2015 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 września 2013 r., 1) oddala zażalenie;

2) zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego;

3) przyznaje adwokatowi J. C. (Kancelaria Adwokacka w W.) z funduszy Skarbu Państwa - Sąd Apelacyjny kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł podwyższoną o należny podatek VAT z tytułu udzielonej z urzędu powodowi pomocy prawnej nieopłaconej. 2

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Sprawiedliwości oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 10 sierpnia 2012 r. oraz odrzucił skargę o wznowienie postępowania jako spóźnioną. Powód zaskarżył to postanowienie zażaleniem i zażądał jego uchylenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zażalenie zostało oparte na gołosłownym twierdzeniu, że pełnomocnik skarżącego nie mógł złożyć skargi o wznowienie postępowania w terminie, gdyż był zmuszony oczekiwać stanowiska swojego klienta, stanowiącego podstawę skargi o wznowienie. Z uwagi zaś, że skarżący przebywa w Areszcie Śledczym w odległym miejscu nie udało się tego wykonać w terminie przewidzianym ustawowo dla wniesienia skargi o wznowienie. Argumentów tych nie sposób podzielić. Termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania, w razie oparcia jej o zarzut pozbawienia możności obrony praw strony wynosi trzy miesiące i liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o wyroku (art. 407 § 1 k.p.c.).

Trafnie więc Sąd Apelacyjny uznał, że termin ten upłynął najpóźniej w dniu 22 listopada 2012 r., skoro przynajmniej trzy miesiące wcześniej skarżący o istnieniu zaskarżonego wyroku się dowiedział. Świadczy o tym fakt, ze w dniu 22 sierpnia 2012 r. złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia tego wyroku. Tymczasem pełnomocnik skarżącego działający z urzędu zapoznał się z aktami sprawy już w dniu 14 listopada 2012 r., a więc jeszcze przed upływem terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, natomiast skargę złożył dopiero w dniu 8 kwietnia 2013 r.

Nie można przy tym podzielić twierdzenia, że pobyt skarżącego w Areszcie Śledczym uniemożliwił pełnomocnikowi kontakt z mocodawcą i wyjaśnienie, czy istnieją w ogóle podstawy do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił bowiem w żaden sposób, że usiłował podjąć próbę kontaktu ze stroną w tym przedmiocie. Same twierdzenia pełnomocnika bez skorzystania z jakiegokolwiek środka uprawdopodobnienia (np. dokumentacji wskazującej na prowadzenie 3 korespondencji między pełnomocnikiem a stroną) nie mogły doprowadzić do uwzględnienia wniosku.

Z powyższych względów zażalenie podlegało oddaleniu (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1, art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Pełnomocnikowi skarżącego z urzędu Sąd Najwyższy przyznał wynagrodzenie zgodnie z § 13 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 7 w zw. z § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.

U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).