Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CNP 51/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against final judgment for challenging facts and evidence assessment.

Case Number V CNP 51/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the subsidiary intervenor's appeal challenging the final judgment of the District Court. The appellant argued that the lower court erred in fact-finding and evidence evaluation regarding liability and damages. The court dismissed the appeal because Article 4244 of the Civil Procedure Code prohibits such appeals, reserving them only for legal errors.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4244 ust. 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment cannot be based on objections regarding the finding of facts or the assessment of evidence.

Keywords

AI generated
appeal against final judgment fact-finding errors evidence assessment subsidiary intervenor civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 4244 ust. 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
z art. 4248 § 1 k.p.c., por.
Art. 233 § 1 k.p.c.
Wskazane przez skarżącego art. 233 § 1 w zw.
Art. 245 k.p.c.
z art. 245 k.p.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów.
Art. 822 k.c.
Również zarzut naruszenia art. 822 w zw.
Art. 6 k.k.
Art. 415 k.c.
art. 245 k.p.c
art. 415 k.c
art. 4248 § 1 k.p.c
z art. 4248 § 1 k.p.c., por.

Cited Case Law

AI generated
III CSK 13/05
Supreme Court dismisses cassation appeal based solely on facts or evidence evaluation as inadmissible under new Civil Procedure Code.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 51/14 POSTANOWIENIE Dnia 2 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie ze skargi interwenienta ubocznego G. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie powództwa D. K. przeciwko V. Sp. z o.o. w M. z udziałem interwenienta ubocznego G. Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 kwietnia 2015 r., odrzuca skargę. 2

UZASADNIENIE

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia interwenient uboczny wnosił o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 marca 2014 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane przez skarżącego art. 233 § 1 w zw. z art. 245 k.p.c. wprost dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Przyznał to zresztą strona skarżąca zarzucając błędną ocenę wiarygodności i mocy dowodowej dowodów z dokumentów. Również zarzut naruszenia art. 822 w zw. z art. 6 i art. 415 k.c. w istocie zmierza do podważenia ustaleń, dokonanych przez Sąd, w skardze zarzuca się bowiem, że Sąd błędnie przyjął, iż powód udowodnił wszystkie przesłanki odpowiedzialności deliktowej podczas gdy powód nie wykazał należytymi dowodami, w tym dowodem z opinii biegłego, przesłanki wysokości szkody. Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248 § 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).