Legislator Case Law & Legislation
III CSK 415/14 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on statute of limitations interruption by mediation request.

Case Number III CSK 415/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the defendant's cassation appeal regarding the interruption of the statute of limitations. The defendant argued that a mediation request submitted to the court constituted a judicial act interrupting the limitation period under the Civil Code. The court held that such a request is merely preparatory and does not meet the statutory definition of a judicial act required to interrupt the limitation period.

Legislator headnote

AI generated

Art. 123 § 1 pkt 1 k.c.; Art. 184 k.p.c.: A request for mediation submitted to the court does not interrupt the statute of limitations as it is not a judicial act.

Keywords

AI generated
statute of limitations interruption of period judicial act mediation request cassation appeal Civil Code procedural law

Cited Legislation

AI generated
Art. 123 § 1 pkt 1 k.c.
Zgodnie z art. 123 § 1 pkt 1 k.c., przerwę biegu przedawnienia powoduje „każda czynność przed sądem (innym organem)”; jakiekolwiek czynności wobec dłużnika lub innych osób są – do uzyskania celu w postaci przerwy biegu terminu – zbędne.
Art. 184 k.p.c.
W orzecznictwie jednoznacznie przyjęto, że zawezwanie do próby ugodowej, czyli złożenia do sądu wniosku na podstawie art. 184 i następne k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania orzekając na podstawie art.
Art. 98 § 1 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania orzekając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
98 § 1 w związku z art. 39821 i art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.
art. 123 § 1 pkt 1 k.c
Zgodnie z art. 123 § 1 pkt 1 k.c., przerwę biegu przedawnienia powoduje „każda czynność przed sądem (innym organem)”; jakiekolwiek czynności wobec dłużnika lub innych osób są – do uzyskania celu w postaci przerwy biegu terminu – zbędne.
art. 3989 § 2 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania orzekając na podstawie art.
art. 391 § 1 k.p.c
39821 i art. 391 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CSK 415/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa T. D. przeciwko Międzynarodowemu Portowi Lotniczemu K. B. - sp. z o.o. w B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 marca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 czerwca 2014 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 1 800 zł (jeden tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny - w sprawie o zapłatę - oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 grudnia 2013 r. Strona pozwana wniosła skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, dotyczącego przerwania biegu przedawnienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 123 § 1 pkt 1 k.c., przerwę biegu przedawnienia powoduje „każda czynność przed sądem (innym organem)”; jakiekolwiek czynności wobec dłużnika lub innych osób są – do uzyskania celu w postaci przerwy biegu terminu – zbędne. W orzecznictwie jednoznacznie przyjęto, że zawezwanie do próby ugodowej, czyli złożenia do sądu wniosku na podstawie art. 184 i następne k.p.c. przerywa bieg terminu (m.in. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006, III CZP 42/06, OSNC 2007, nr 4, poz. 54, oraz wyroki Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2009 r., II CSK 259/09, nie publ., z dnia 6 lipca 2011 r., II PK 17/11, OSNP 2012, nr 17-18, poz. 218, lub z dnia 15 listopada 2012 r., V CSK 515/11, „Izba Cywilna” 2013, nr 12, s. 36).

W tej sytuacji nie można twierdzić, że w sprawie wstępuje istotne zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania orzekając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.