Supreme Court dismisses cassation appeal on statute of limitations interruption by mediation request.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defendant's cassation appeal regarding the interruption of the statute of limitations. The defendant argued that a mediation request submitted to the court constituted a judicial act interrupting the limitation period under the Civil Code. The court held that such a request is merely preparatory and does not meet the statutory definition of a judicial act required to interrupt the limitation period.
Legislator headnote
AI generatedArt. 123 § 1 pkt 1 k.c.; Art. 184 k.p.c.: A request for mediation submitted to the court does not interrupt the statute of limitations as it is not a judicial act.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 415/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa T. D. przeciwko Międzynarodowemu Portowi Lotniczemu K. B. - sp. z o.o. w B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 marca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 3 czerwca 2014 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 1 800 zł (jeden tysiąc osiemset zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 2
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2014 r. Sąd Apelacyjny - w sprawie o zapłatę - oddalił apelację pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 grudnia 2013 r. Strona pozwana wniosła skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, dotyczącego przerwania biegu przedawnienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 123 § 1 pkt 1 k.c., przerwę biegu przedawnienia powoduje „każda czynność przed sądem (innym organem)”; jakiekolwiek czynności wobec dłużnika lub innych osób są – do uzyskania celu w postaci przerwy biegu terminu – zbędne. W orzecznictwie jednoznacznie przyjęto, że zawezwanie do próby ugodowej, czyli złożenia do sądu wniosku na podstawie art. 184 i następne k.p.c. przerywa bieg terminu (m.in. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006, III CZP 42/06, OSNC 2007, nr 4, poz. 54, oraz wyroki Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2009 r., II CSK 259/09, nie publ., z dnia 6 lipca 2011 r., II PK 17/11, OSNP 2012, nr 17-18, poz. 218, lub z dnia 15 listopada 2012 r., V CSK 515/11, „Izba Cywilna” 2013, nr 12, s. 36).
W tej sytuacji nie można twierdzić, że w sprawie wstępuje istotne zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.), o kosztach postępowania orzekając na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c.