Supreme Court dismisses constitutional complaint for failure to prove specific damages required by law.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a constitutional complaint challenging a final ruling that awarded a city full ownership of an estate. The complainant alleged violations of civil and notary laws but failed to quantify the alleged damages. The court dismissed the case because the complaint did not meet the strict statutory requirement to prove specific, quantifiable harm caused by the final judgment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A constitutional complaint challenging a final judgment is admissible only if the complainant specifically identifies and quantifies the damage caused by the judgment, as failure to do so renders the complaint non-compliant with its structural requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 27/14 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie ze skargi M. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 marca 2012 r., wydanego w sprawie z wniosku M. S. przy uczestnictwie L. Ł., Miasta W., G. S., W. S. i T. S. o stwierdzenie nabycia spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2015 r., skargę odrzuca. 2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 26 marca 2012 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił apelację uczestników L. Ł., W. S. i T. S. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 27 lipca 2010 r. sygn. akt … 400/07, którym Sąd ten stwierdził, że spadek po H. S. z d. H. córce A. i J., ostatnio zamieszkałej w W. zmarłej w dniu 9 marca 2007 r. w O. na podstawie ustawy nabyło Miasto W. w całości. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 marca 2012 r. wnioskodawca M. S. zarzucił naruszenie art. 80 k.c. w zw. z art. 245 k.p.c., art. 80 w zw. z art. 81 i art. 2 § 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz.U. Nr 22, poz. 91, ze zm.) oraz w zw. z art. 244 k.p.c., a także art. 945 w zw. z art. 946 k.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest środkiem wyjątkowym i sformalizowanym. Zasadą bowiem jest, że prawomocność, tworzy nowy stan prawny pomiędzy stronami albo erga omnes, jak też sanuje wszelkie naruszenia prawa; którymi orzeczenie ewentualnie jest dotknięte. Z tego względu wszystkie jej wymagania konstrukcyjne określone w art. 4245 § 1 k.p.c. należy interpretować ściśle. Do omawianej kategorii wymagań należy uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4).
Uwzględnienie bowiem skargi i stwierdzenie, że prawomocne orzeczenie jest niezgodne z prawem, ma charakter prejudykatu, gdyż stwarza możliwość dochodzenia od państwa odszkodowania za szkodę wyrządzoną przez jego wydanie. Spełnienie tego wymagania polega na wskazaniu rodzaju i rozmiaru szkody. Wywód ten powinien także zawierać informację dotyczącą czasu jej powstania i określać związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem. Nie jest spełnieniem tego wymagania odwołanie się do szkody niesprecyzowanej, hipotetycznej, czy też mogącej powstać w przyszłości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006 nr 1, poz. 16, z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, 3 nr 7-8, poz. 141 i z dnia 27 października 2005 r., V CNP 28/05 niepublikowane).
W skardze nie uprawdopodobniono szkody we wskazany sposób, gdyż nawet nie określono jej kwotowo. Skoro więc nie zostało spełnione wymaganie określone w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. to skarga, jako niezawierająca wszystkich elementów konstrukcyjnych musiała ulec odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).