Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CZ 10/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on civil procedure grounds regarding jurisdiction and appeal value thresholds.

Case Number III CZ 10/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a cassation complaint. The appellant argued that the first-instance court lacked jurisdiction because the claim involved non-material rights, while the lower court correctly applied rules for monetary claims. The court ruled that since the dispute was purely financial, the regional court had proper jurisdiction, and the appeal value of 4,500 zł fell below the statutory threshold for admissibility.

Legislator headnote

AI generated

Art. 17 ust. 1, 4 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.: Jurisdiction over purely monetary claims lies with the regional court, and cassation appeals in such cases are inadmissible if the claim value is below the statutory limit.

Keywords

AI generated
civil procedure law jurisdiction rules cassation admissibility monetary claim value regional court competence

Cited Legislation

AI generated
Art. 17 pkt 1 k.p.c.
W uzasadnieniu wskazała, że postanowienie zostało wydane bez podstawy prawnej, a ponadto w sprawie miała miejsce nieważność postępowania, albowiem powódka dochodziła roszczenia o charakterze niemajątkowym, a zatem sprawa podlegała rozpoznaniu przez sąd okręgowy (art. 17 pkt 1 k.p.c.).
Art. 17 pkt 4 k.p.c.
Natomiast właściwość rzeczową sądu okręgowego w sprawie, której przedmiotem jest wyłącznie roszczenie o zasądzenie zadośćuczynienia (sprawa o zapłatę) określa się na podstawie art. 17 pkt 4 k.p.c. (por.
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.); jest ona niedopuszczana w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wskazana w tym przepisie.
Art. 3981 § 4 k.p.c.
3 Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 3941 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
Zarzuciła naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
oraz art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 17 pkt 1 k.p.c
W uzasadnieniu wskazała, że postanowienie zostało wydane bez podstawy prawnej, a ponadto w sprawie miała miejsce nieważność postępowania, albowiem powódka dochodziła roszczenia o charakterze niemajątkowym, a zatem sprawa podlegała rozpoznaniu przez sąd okręgowy (art. 17 pkt 1 k.p.c.).
art. 17 pkt 4 k.p.c
Natomiast właściwość rzeczową sądu okręgowego w sprawie, której przedmiotem jest wyłącznie roszczenie o zasądzenie zadośćuczynienia (sprawa o zapłatę) określa się na podstawie art. 17 pkt 4 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.); jest ona niedopuszczana w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wskazana w tym przepisie.

Cited Case Law

AI generated
I PZP 3/06
Supreme Court rules monetary compensation for mobbing is a local court case under Art. 17(4) CPC regardless of value.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 10/15 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący) SSN Anna Owczarek SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. K. przeciwko W. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 marca 2015 r. zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 4 grudnia 2014 r., oddala zażalenie. 2

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez pozwaną jako niedopuszczalną. Wskazał, że w sprawach o prawa majątkowe dopuszczalność skargi kasacyjnej wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia, która w niniejszej sprawie wynosi 4.500 zł i nie przekracza ustawowego progu. W zażaleniu pozwana wniosła o „stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia” i „przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania”. Zarzuciła naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. oraz art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c. W uzasadnieniu wskazała, że postanowienie zostało wydane bez podstawy prawnej, a ponadto w sprawie miała miejsce nieważność postępowania, albowiem powódka dochodziła roszczenia o charakterze niemajątkowym, a zatem sprawa podlegała rozpoznaniu przez sąd okręgowy (art. 17 pkt 1 k.p.c.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 17 pkt 1 k.p.c. sąd okręgowy rozpoznaje jako właściwy rzeczowo sprawy o prawa niemajątkowe i łącznie z nimi dochodzone roszczenia majątkowe. Natomiast właściwość rzeczową sądu okręgowego w sprawie, której przedmiotem jest wyłącznie roszczenie o zasądzenie zadośćuczynienia (sprawa o zapłatę) określa się na podstawie art. 17 pkt 4 k.p.c. (por. uchwała SN z dnia 5 października 2006 r., I PZP 3/06). W niniejszej sprawie powódka dochodziła jedynie roszczenia pieniężnego (zapłaty kwoty 4.500 zł), a zatem sprawa podlegała rozpoznaniu przez sąd rejonowy jako sąd pierwszej instancji.

Wbrew zatem twierdzeniu żalącej sprawa została rozpoznana przez sąd rzeczowo właściwy (art. 17 pkt 4 k.p.c.). Niewątpliwie sprawa miała także charakter majątkowy. Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych wyznacza wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.); jest ona niedopuszczana w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wskazana w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 4.500 zł. Odrzucenie skargi kasacyjnej było zatem uzasadnione. 3 Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c.