Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CSK 479/14 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue or conflicting case law.

Case Number IV CSK 479/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a final judgment regarding compensation for personal injury. The appellant argued for a specific interpretation of the damages clause but failed to demonstrate a genuine legal controversy or conflicting judicial practice. Consequently, the court refused to accept the appeal for review and ordered the appellant to bear the procedural costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates a significant legal issue, serious doubts regarding statutory interpretation, or conflicting case law; mere requests for interpretation without such prerequisites result in dismissal.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility significant legal issue conflicting case law damages interpretation procedural costs

Cited Legislation

AI generated
Art. 3984 § 2 k.p.c.
2 Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
2 i 7) oparte zostały na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 98 § 1 k.p.c.
3 O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art.
Art. 99 k.p.c.
98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw.
§ 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U.
art. 3984 § 2 k.p.c
2 Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 445 § 1 k.c
Sprowadza się ono do postawienia pytania o wykładnię art. 445 § 1 k.c., na które sam skarżący udziela jednoznacznej odpowiedzi.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Wskazana we wniosku przesłanka, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CSK 479/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa J. Z. przeciwko I.R. Towarzystwu Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 lutego 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 stycznia 2014 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

2 Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie (s. 2 i 7) oparte zostały na przesłankach wskazanych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej zagadnienie nie odpowiada wymaganiu przewidzianemu w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadza się ono do postawienia pytania o wykładnię art. 445 § 1 k.c., na które sam skarżący udziela jednoznacznej odpowiedzi.

Również Sąd Apelacyjny na s. 5 uzasadnienia wyroku stwierdził, że fakt wypłacenia powodowi renty nie może być brany pod uwagę przy ustalaniu „odpowiedniej” kwoty zadośćuczynienia. Wskazana we wniosku przesłanka, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. nie została wykazana. Skarżący nie wskazał bowiem przyczyny dla której zachodzi potrzeba dokonania wykładni przepisu art. 445 § 1 k.c., ani też nie wyjaśnił na czym aktualnie polegać miałaby rozbieżność w orzecznictwie sądów co do wykładni powyższego przepisu, bowiem o takiej rozbieżności nie mogą obecnie świadczyć orzeczenia Sądu Najwyższego sprzed ponad czterdziestu lat.

W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). 3 O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i art. 99 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz.U. 2013, poz. 490).