Supreme Court dismisses appeal as late due to missing formal elements in the initial appeal letter.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal, ruling it was filed late because the initial letter lacked required formal elements. Although the defendant argued the omission was a formal defect correctable under the Code of Civil Procedure, the court applied stricter standards given the letter's failure to specify grounds or scope of challenge. Consequently, the court determined the letter did not constitute a valid appeal, leaving the lower court's rejection of the late filing intact.
Legislator headnote
AI generatedArt. 368 § 1 pkt 2, 3, 5 k.p.c.; Art. 368 § 1 pkt 1 in fine k.p.c.; Art. 369 k.p.c.: An appeal document lacking specific grounds, reasoning, and scope of challenge fails to meet constitutional requirements and cannot be cured as a formal defect if submitted after the statutory deadline.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 94/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący) SSN Jan Górowski SSN Marian Kocon (sprawozdawca) w sprawie z powództwa R. C. i A. C. przeciwko A. K.- Ł. i T. Ł. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 stycznia 2015 r., zażalenia pozwanej A. K.- Ł. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 20 sierpnia 2014 r., oddala zażalenie. 2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanej A. K.-Ł. jako spóźnioną. W zażaleniu pełnomocnik procesowy pozwanej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że brak przytoczenia w apelacji zarzutów i ich uzasadnienia jest brakiem formalnym, który może zostać uzupełniony w trybie przewidzianym w k.p.c. (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 1998 r., III ZP 1/98, OSNP 1998 r, nr 16, poz. 483). Jednak w niniejszej sprawie ocena prawna musi być bardziej rygorystyczna. W piśmie z dnia 3 października 2013r. zatytułowanym „apelacja" wskazano jedynie, że pozwana zaskarża przedmiotowy wyrok w części. Nie dość zatem, że pismo nie zawierało zwięzłego przedstawienia zarzutów (art. 368 § 1 pkt 2 k.p.c.) i ich uzasadnienia (art. 368 § 1 pkt 3 k.p.c.), to również pomijało wniosek o zmianę lub o uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia (art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Z uwagi na wskazane braki także ogólne stwierdzenie, że wyrok jest zaskarżony w części jest dalece niewystarczające dla przyjęcia, że został spełniony wymóg z art. 368 § 1 pkt 1 in fine k.p.c. Z tego względu trafna jest ocena Sądu Apelacyjnego, że pismo z dnia 3 października 2013 r. nie zawierało cech konstytutywnych apelacji i brak było podstaw do wezwania do usunięcia braków formalnych. Stanowisko przeciwne oznaczałoby przyznanie stronie dokonującej szczątkowej czynności procesowej dodatkowego terminu na złożenie apelacji.
Tym samym za apelację należy uznać dopiero pismo z dnia 12.11.2013 r., czyli pismo złożone po terminie z art. 369 k.p.c. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.