Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III KZ 106/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept renewal request due to lack of lawyer signature. Appeal fails as law mandates lawyer involvement for renewal requests regardless of offense type.

Case Number III KZ 106/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court upheld the appellate court's order rejecting the applicant's request to renew the proceedings. The applicant argued that lawyer representation was unnecessary for crimes prosecuted ex officio, but the court found this argument baseless. The decision rests on the statutory requirement that all renewal requests must be formally prepared and signed by a lawyer to be admissible.

Legislator headnote

AI generated

art. 545 § 1 k.p.k.; art. 530 § 3 k.p.k.; art. 113 § 1 k.p.w. 2: A request for renewal of proceedings must be formally prepared and signed by a lawyer or legal advisor; this formal requirement applies universally and cannot be waived based on the nature of the offense or the applicant's subjective assertions.

Keywords

AI generated
renewal of proceedings mandatory lawyer signature formal procedural defect ex officio prosecution Supreme Court ruling

Cited Legislation

AI generated
art. 545 § 1 k.p.k.
z dnia 2 marca 2006 r., na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw.
art. 530 § 3 k.p.k.
z art. 530 § 3 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
art. 113 § 1 k.p.w. 2
przymusie adwokackim dla skutecznego złożenia wniosku o wznowienie postępowania, toczącego się również na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia – art. 113 § 1 k.p.w. 2 w zw.
art. 545 § 1 k.p.k
z dnia 2 marca 2006 r., na podstawie art. 545 § 1 k.p.k.
art. 530 § 3 k.p.k
art. 113 § 1 k.p
przymusie adwokackim dla skutecznego złożenia wniosku o wznowienie postępowania, toczącego się również na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia – art. 113 § 1 k.p.w.
art. 545 § 2 k.p.k
z dnia 2 marca 2006 r., na podstawie art. 545 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III KZ 106/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie W. P. o wznowienie postępowania, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r., zażalenia W. P. na zarządzenie Przewodniczącej II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 września 2014r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 5 czerwca 2006 r., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 2 marca 2006 r., na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem Przewodnicząca Wydziału odmówiła przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego osobiście przez W. P., z powodu nieusunięcia braku formalnego, polegającego na niesporządzeniu i niepodpisaniu wniosku przez adwokata lub radcę prawnego. W zażaleniu na to zarządzenie W. P. przedstawił swoje stanowisko, że w jego sprawie nie jest wymagane sporządzenie wniosku przez adwokata czy radcę prawnego, gdyż wskazywane przez niego okoliczności dotyczą przestępstw ściganych z urzędu. Zażalenie było oczywiście bezzasadne.

To ustawodawca przesądził o tzw. przymusie adwokackim dla skutecznego złożenia wniosku o wznowienie postępowania, toczącego się również na podstawie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia – art. 113 § 1 k.p.w. 2 w zw. z art. 545 § 2 k.p.k. Żaden sąd, w tym i Sąd Najwyższy nie może nie stosować obowiązujących przepisów ustawowych. Wniosek o wznowienie postępowania, aby w ogóle mógł być merytorycznie rozpoznany, ów wymóg ustawowy spełnić musi. Twierdzenie skarżącego, że w jego sprawie jest inaczej, pozostać musi jego subiektywnym stanowiskiem, w żadnej mierze nie podważającym zasadności zaskarżonego zarządzenia, które – jako respektujące obowiązującą procedurę – należało utrzymać w mocy.