Court partially allowed prosecutor's appeal to add mandatory driving ban for drunk driving conviction.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially granted the prosecutor's appeal to add a mandatory driving ban to the defendant's sentence. The first-instance court convicted the defendant of drunk driving but failed to impose the statutory driving ban, which the prosecutor argued was obligatory under the Criminal Code. The appellate court corrected this omission by ordering a one-year ban, noting the low alcohol level justified the minimum duration.
Legislator headnote
AI generatedArt. 42 § 2 kk; Art. 43 § 1 kk: Conviction for drunk driving necessitates a mandatory driving ban, with the duration determined by the court based on the offender's circumstances and the statutory minimum.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt IV Ka 339/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 czerwca 2013 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Mariusz Górski Protokolant : Marta Synowiec przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 roku sprawy K. T. oskarżonego z art. 178 a § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 25 lutego 2013 roku, sygnatura akt III K 921/12 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 42 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku; II. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sadowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. IV Ka 339/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem K. T. został uznany winnego, że w dniu 1 lipca 2012r. w W. prowadził samochód marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...) w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości z zawartością 0,28 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, to jest za winnego popełnienia czynu z art. 178a § 1 kk i za to na podstawie wskazanego przepisu wymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym.
Nadto zważywszy na treść art. 49 § 2 kk orzeczono od oskarżonego na cel społeczny świadczenie pieniężne w kwocie 200 złotych. Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając obrazę przepisów prawa karnego materialnego, a to art. 42 § 2 kk przez jego niezastosowanie pomimo, że skazanie K. T. za czyn z art. 178a § 1 kk pociągało za sobą obligatoryjne orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie obok orzeczonej kary ograniczenia wolności środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów w ruchu lądowym na okres lat dwóch. Sąd Okręgowy zważył:
Apelacja w znacznej części zasługuje na uwzględnienie. Oczywistym jest (co także zauważył w uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji przyznając się do uchybienia), że w razie skazania za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji dokonane w stanie nietrzeźwości, a takim występkiem jest niewątpliwie czyn z art. 178a § 1 kk, którego popełnienie przypisano K. T., obowiązkiem sądu jest orzeczenie między innymi środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju ( art. 42 § 2 kk) .
Zważywszy już tylko na powyższe, powinnością Sądu II instancji było właśnie orzeczenie wskazanego wyżej zakazu, przy czym jego wymiar określono na jeden rok (ustawowy minimum wynikające z art. 43 § 1 kk) uznając, że z uwagi na dotychczasową niekaralność K. T. za prowadzenie pojazdów w stanie nietrzeźwości, a w szczególności mając na względzie stosunkowo niewysoki stan nietrzeźwości sprawcy - 0,28 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czyli nieznaczne przekroczenie stopnia nietrzeźwości w rozumieniu art. 115 § 16 pkt 2 kk, roczny zakaz prowadzenia przez oskarżonego wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym będzie właściwym „ukaraniem”, a także spełni swoje zadania prewencyjne.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w wyroku.