Supreme Court dismisses appeal regarding procedural validity of property division ruling made in closed session.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a district court decision that revoked a lower court's ruling on marital property division. The appellant argued the lower court violated procedural rules by deciding substantive issues in a closed session, claiming this rendered the proceedings void. The court found the appellant's arguments unfounded because the contested ruling was legally correct and properly issued under the relevant civil procedure statutes.
Legislator headnote
AI generatedArt. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 379 pkt 5 k.p.c.: A ruling made in a closed session regarding substantive issues of marital property division does not constitute a procedural defect if issued in accordance with statutory requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 83/14 POSTANOWIENIE .Dnia 9 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z wniosku F. M. przy uczestnictwie E. M. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 stycznia 2015 r., zażalenia uczestniczki na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 10 kwietnia 2014 r., oddala zażalenie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu końcowym. 2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 7 października 2013 r. i znosząc postępowanie wywołane wnioskiem o uzupełnienie postanowienia z dnia 18 lipca 2013 r., przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Wspomniane uzupełnienie nastąpiło na wniosek wnioskodawcy (k. 899, 905 akt). W uzasadnieniu postanowienia z dnia 10 kwietnia 2014 r. wyjaśniono, że Sąd pierwszej instancji naruszył postanowienia art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i dokonując uzupełnienia postanowienia w sprawie podziału majątku wspólnego byłych małżonków na posiedzeniu niejawnym, spowodował stan nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. W zażaleniu uczestniczki postępowania wniesionego od postanowienia z dnia 10 kwietnia 2014 r., podnoszono niewłaściwe zastosowania art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 379 pkt 5 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 386 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Podnoszono także zarzut pominięcia treści rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego z dnia 18 lipca 2013 r. i jego uzasadnienia w zakresie ustaleń co do składu majątku wspólnego i oddalenia wniosku wnioskodawcy o rozliczenie nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny.
Wskazywano także na nierozpoznanie istoty sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 18 lipca 2013 r. wydane zostało postanowienie obejmujące podział majątku wspólnego byłych małżonków (k. 891- 896; uzasadnienie: k. 907 i n. akt sprawy). Wnioskodawca złożył wniosek o uzupełnienie tego postanowienia na podstawie art. 351 k.p.c. odnośnie do „zaliczenia nakładu z majątku osobistego wnioskodawcy na majątek wspólny” i „rozliczenia nakładu z majątku osobistego wnioskodawcy na majątek wspólny w postaci spłat rat kredytu hipotecznego” (k. 899 i n. akt). Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. uzupełnił postanowienie tego Sądu z dnia 18 lipca 2013 r. przez dodanie punktów VII i VIII, zawierających oddalenie wspomnianych wniosków wnioskodawcy (k. 405 i n. akt).
Rozpatrując apelację wnioskodawcy 3 od rozstrzygnięcia z dnia 7 października 2013 r., Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2014 r. uchylił zaskarżone postanowienie i znosząc postępowanie w zakresie uzupełnienia postanowienia z dnia 18 lipca 2013 r., przekazał w tym zakresie sprawę Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania (k. 990, 988 - 989 akt). Wbrew stanowisku uczestniczki postępowania wyrażonym w zażaleniu (k. 993 akt), nie doszło do naruszenia przepisów k.p.c. wskazanych we wstępnej części zażalenia.
Istotnie zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. na posiedzeniu niejawnym, a tymczasem - jako postanowienie obejmujące rozstrzygnięcie merytoryczne (kwestię rozliczenia nakładów) - powinno zapaść po rozpoznaniu wniosku na rozprawie (art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 316 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). W tej sytuacji były podstawy do przyjęcia nieważności postępowania w rozumieniu art. 379 pkt 5 k.p.c. Skoro zatem zaskarżone postanowienie okazało się prawidłowe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3984 k.p.c. oddalił zażalenie uczestniczki postępowania jako nieuzasadnione i pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego do rozstrzygnięcia w orzeczeniu końcowym w danej sprawie.