Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to prove impossibility of other remedies.

Sygn. akt V CNP 34/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie ze skargi J. K. i K. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 11 lipca 2013 r., w sprawie z wniosku J. K. i K. K. przy uczestnictwie T. D. Spółki Akcyjnej w K. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 grudnia 2014 r., 1) odrzuca skargę, 2) oddala wniosek uczestnika postępowania o zasądzenie kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi.

UZASADNIENIE

2 W związku ze skargą wnioskodawców J. K. i K. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 11 lipca 2013 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sprawa rozpatrywana jest z uwzględnieniem przepisów dotyczących skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Skarga ta jest szczególnym środkiem prawnym, służącym kontroli legalności zaskarżonego orzeczenia w związku z możliwością ubiegania się o przyznanie od Państwa odszkodowania za szkodę wyrządzona wydaniem prawomocnego orzeczenia (art. 4171 § 2 k.c.). Z tego względu wymogi dotyczące sposobu jej wniesienia muszą podlegać ścisłej wykładni. Przepis art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto – gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c. – że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie skargi, wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem.

Przyczyną odrzucenia, poza niespełnieniem wymagań konstrukcyjnych skargi, jest przewidziana w art. 4248 § 2 k.p.c. sytuacja, w której wywód mający wykazać, że zaistniał wyjątkowy wypadek w ocenie sądu okazuje się nietrafny. Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien wykazać, że od zaskarżonego wyroku nie przysługuje środek prawny, za pomocą którego mogłoby nastąpić wzruszenie 3 zaskarżonego orzeczenia (postanowienie SN z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I CNP 108/08, nie publ.).

Oznacza to obowiązek przeprowadzenia analizy przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z innych przyczyn nie mogłyby odnieść skutku. Nie chodzi tylko o skargę kasacyjną, ale także o skargę o wznowienie postępowania oraz o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności (zob. postanowienie SN z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I CNP 50/08, nie publ.). Skarżący ograniczyli się do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie wzruszenie zaskarżonego postanowienia w drodze zwykłych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Nie wyjaśnili natomiast przyczyn, dla których nie skorzystali z nadzwyczajnych środków zaskarżenia, w tym przede wszystkim przyczyn niewniesienia skargi kasacyjnej, przysługującej od orzeczenia Sądu drugiej instancji zgodnie z art. 5191 § 1 k.p.c. Nie podjęli też próby wykazania, że w sprawie zachodzi wyjątkowy wypadek, o jakim mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 2 k.p.c. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania wywołanego wniesieniem skargi podlega oddaleniu pomimo wniesienia obszernej odpowiedzi na skargę.

W przedstawionym wywodzie uczestnik nie odniósł się do kwestii dopuszczalności skargi, zatem wywód ten okazał się nieprzydatny na obecnym etapie postępowania.