Legislator Case Law & Legislation
IV KK 205/14 AI generated

Supreme Court dismissed conversion of suspended sentence to detention due to lack of execution prerequisites.

Case Number IV KK 205/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the prosecutor's cassation appeal regarding the conversion of a suspended prison sentence into a detention order. The lower court had converted a one-year suspended sentence into a 30-day detention order, arguing the theft was a minor offense. The court ruled this conversion was legally invalid because the original sentence was not yet enforceable at the time of the conversion decision. Consequently, the decision to convert the penalty was overturned as it violated statutory requirements for such conversions.

Legislator headnote

AI generated

Art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego; Art. 75 § 2 k.k.: Conversion of a suspended sentence to detention is permitted only when the original sentence is enforceable, and converting a non-enforceable suspended sentence violates the law.

Keywords

AI generated
conversion of sentence suspended sentence execution detention order cassation appeal enforceability of judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw
Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisu prawa karnego materialnego – art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.
Art. 75 § 2 k.k.
akt […], na podstawie art. 75 § 2 k.k. zarządził wobec W.
Art. 178 § 3 k.k.w.
[…], było nieprawomocne oraz nie podlegało wykonaniu (art. 178 § 3 k.k.w. stanowi, iż postanowienia o zarządzeniu wykonania kary wydane na podstawie art.
Art. 19 k.w.
i art. 19 k.w., postanowił zamienić podlegającą wykonaniu karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 (jednego) roku orzeczoną wobec skazanego W.
Art. 69 § 1 i 2 k.k.
278 § 1 k.k., i za to wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art.
Art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawieszono na okres próby 4 lat, na mocy art.
Art. 73 § 1 k.k.
warunkowo zawieszono na okres próby 4 lat, na mocy art. 73 § 1 k.k. oddano oskarżonego pod dozór kuratora, zaś na 2 podstawie art.
Art. 33 § 2 k.k.
oddano oskarżonego pod dozór kuratora, zaś na 2 podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzono karę grzywny w rozmiarze 40 stawek dziennych, każda po 10 zł.
art. 278 § 1 k.k
przestępstwa art. 278 § 1 k.k., i za to wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art.
art. 70 § 1 pkt 1 k.k
oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV KK 205/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) SSN Rafał Malarski Protokolant Jolanta Grabowska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Barbary Nowińskiej w sprawie W. G. w przedmiocie zamiany kary podlegającej wykonaniu, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 10 grudnia 2014 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 2 grudnia 2013 r., 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. wydatkami poniesionymi przez Sąd, związanymi z rozpoznaniem kasacji, obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt […], W. G. został uznany za winnego tego, że w dniu 21 września 2011 r. w B. dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowego marki Samsung Galaxy Mini S 5570, o wartości 400 zł, na szkodę E. L., tj. przestępstwa art. 278 § 1 k.k., i za to wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawieszono na okres próby 4 lat, na mocy art. 73 § 1 k.k. oddano oskarżonego pod dozór kuratora, zaś na 2 podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzono karę grzywny w rozmiarze 40 stawek dziennych, każda po 10 zł.

Wyrok ten uprawomocnił się w pierwszej instancji w dniu 7 lutego 2012 r. Sąd Rejonowy w T., postanowieniem z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt […], na podstawie art. 75 § 2 k.k. zarządził wobec W. G. wykonanie kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt […]. Postanowienie to zaskarżył skazany. Po rozpoznaniu zażalenia Sąd Okręgowy w G., postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt […] , zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nie zarządził wobec skazanego wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt […].

W sprawie skazanego W. G. zapadło orzeczenie w przedmiocie zamiany kary podlegającej wykonaniu – Sąd Rejonowy w B., postanowieniem z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. akt […], na podstawie art. 50 ust. 1 w zw. z art. 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw w zw. z art. 119 § 1 k.w. i art. 19 k.w., postanowił zamienić podlegającą wykonaniu karę pozbawienia wolności w wymiarze 1 (jednego) roku orzeczoną wobec skazanego W. G. prawomocnym wyrokiem skazującym Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt […], za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k., na krę 30 (trzydzieści) dniu aresztu przewidzianą w art. 119 § 1 k.w.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z mocy ustawy z dnia 27 września 2013 r. czyn, za który skazany został W. G., z dniem 9 listopada 2013 r., z uwagi na wartość przedmiotu zaboru, która nie przekroczyła 400 zł, stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 k.w., za które przewidziana jest kara, która stosownie do treści art. 19 k.w. trwa najdłużej 30 dni. Postanowienie to nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu 14 grudnia 2013 r. Powyższe postanowienie zaskarżył - w trybie art. 521 § 1 k.p.k. - w całości kasacją, na korzyść skazanego W.

G., Prokurator Generalny. Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść postanowienia naruszenie przepisu prawa karnego materialnego – art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 3 dnia 25 października 2013 r., poz. 1247), polegające na dokonaniu zamiany kary 1 roku pozbawienia wolności, orzeczonej na mocy wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. akt […], na karę 30 dni aresztu w sytuacji, gdy nie istniały ku temu przesłanki określone w powołanym przepisie, gdyż kara orzeczona tym wyrokiem nie podlegała wykonaniu.

W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest zasadna. Skarżący trafnie podnosi, że z zestawienia dat zapadłych w sprawie skazanego orzeczeń wynika, iż Sąd Rejonowy w B. wydając postanowienie z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. […], wydał je w sytuacji, gdy postanowienie Sądu Rejonowego w T. z dnia 22 października 2013 r., sygn. […] , o zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 30 stycznia 2012 r., sygn. […], było nieprawomocne oraz nie podlegało wykonaniu (art. 178 § 3 k.k.w. stanowi, iż postanowienia o zarządzeniu wykonania kary wydane na podstawie art. 75 § 2 i 3 Kodeksu karnego stają się wykonalne z chwilą uprawomocnienia).Treść przepisu art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z dnia 25 października 2013 r., poz. 1247), jednoznacznie wskazuje, że kontrawencjonalizacja dotyczy wyłącznie kar podlegających wykonaniu. W realiach sprawy nie zachodziły zatem warunki do zamiany kary w trybie art. 50 ust. 1 cyt. ustawy nowelizacyjnej. Podzielając zasadność zarzutu kasacji uznać należy, że stwierdzone uchylenie było rażące i miało istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia. Uwzględniając wniosek autora kasacji, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.