Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory legal representation rules for cassation appeals.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting a cassation appeal filed personally by the party. The appellant argued that the lower court erred by rejecting the appeal instead of returning it for correction, thereby preventing them from appointing a lawyer to file a proper appeal. The court held that personal filing of a cassation appeal violates mandatory representation rules, rendering the appeal inadmissible without possibility of correction.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal filed personally by a party without a lawyer or legal advisor is inadmissible and must be rejected without an order for its return.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II PZ 23/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski (przewodniczący) SSN Bogusław Cudowski SSN Romualda Spyt (sprawozdawca) w sprawie z powództwa J. H. przeciwko Przedsiębiorstwu Zbożowo-Młynarskiemu […] o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 10 grudnia 2014 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 marca 2014 r., 1. oddala zażalenie, 2. zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego na rzecz radcy prawnego R. Z. kwotę 2 025 zł (dwa tysiące dwadzieścia pięć) powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 31 marca 2014 r., w sprawie z powództwa J. H. przeciwko Przedsiębiorstwu Zbożowo-Młynarskiemu o odszkodowanie, odrzucił skargę kasacyjną powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30 lipca 2013 r. z uwagi na niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 871 § 1 k.p.c. 2 Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł powód, wskazując, że, w jego ocenie, „zaskarżone postanowienia narusza art. 130 § 5 k.p.c. w związku z art. 871 § 1 k.p.c. poprzez ich niezastosowanie.
Sąd Apelacyjny wydając zaskarżone postanowienie orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesionej (podpisanej) osobiście przez powoda powołując się na art. 3986 § 2 k.p.c. Tymczasem Sąd Apelacyjny powinien orzec o zwrocie skargi kasacyjnej podpisanej osobiście przez powoda na podstawie art. 130 § 5 k.p.c. w związku z art. 871 § 1 k.p.c. Gdyby Sąd Apelacyjny orzekł o zwrocie skargi kasacyjnej powoda z uwagi na naruszenie 871 § 1 k.p.c. i miało by to miejsce w czasie, kiedy prawidłowe wniesienie skargi kasacyjnej przez powoda było jeszcze możliwe - wówczas powód miałby szansę na złożenie wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem wywiedzenia przez tego pełnomocnika skargi kasacyjnej sporządzonej w imieniu powoda przez adwokata lub radcę prawnego”.
Żalący stwierdził, że Sąd Apelacyjny, wydając postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzonej przez powoda osobiście (z naruszeniem 871 § 1 k.p.c.), musiał mieć świadomość, że w ramach postępowania zażaleniowego od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej - nie da się (nie ma legalnych podstaw) uzupełnić braków odrzuconej skargi. Powszechnie bowiem wiadomo, że brak skargi kasacyjnej polegający na jej sporządzeniu z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. jest nieusuwalny. Jedynym sposobem usunięcia tego rodzaju wadliwości skargi kasacyjnej jest ponowne złożenie skargi kasacyjnej sporządzonej w imieniu powoda przez adwokata lub radcę prawnego zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c.- o ile ma to miejsce w terminie wskazanym w art. 3985 § 1 k.p.c. W ocenie powoda, wydanie przez Sąd Apelacyjny postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej zamiast zarządzenia o jej zwrocie stanowiło naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy przez uniemożliwienie powodowi wystąpienia o pełnomocnika z urzędu w zakresie wywiedzenia skargi kasacyjnej oraz jej wniesienia do Sądu Najwyższego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione. Odrzucona przez Sąd drugiej instancji skarga kasacyjna, została sporządzona z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. Stosownie do 3 powołanego przepisu, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów i radców prawnych, co oznacza, iż skarga kasacyjna czy też zażalenie powinny być sporządzone i podpisane przez profesjonalnego pełnomocnika, chyba że strona jest osobą mającą kwalifikacje wskazane w § 2 tegoż artykułu. Jeżeli zatem została ona wniesiona przez samą stronę, nie zaś przez jedną z osób wyszczególnionych w przywołanym przepisie, to sytuacji tej nie traktuje się w kategoriach braków formalnych (podlegających uzupełnieniu przez jej podpisanie przez profesjonalnego pełnomocnika), lecz w aspekcie dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Konsekwencją braku zdolności postulacyjnej strony jest niedopuszczalność skargi kasacyjnej skierowanej przez nią osobiście do Sądu Najwyższego, prowadząca do odrzucenia tego środka odwoławczego bez wzywania o jego uzupełnienie (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 lutego 2012 r., V CZ 132/11, LEX nr 1164756; z dnia 21 września 2011 r., I CZ 59/11 LEX nr 964456; z dnia 5 października 2010 r., IV CZ 67/12, LEX nr 1232817), na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.- gdy postanowienie w tym przedmiocie wydaje sąd drugiej instancji.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu zażaleniowym orzeczono po myśli § 15 w związku z § 6 pkt 6 w związku z § 11 ust. 1 pkt 2 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (jednolity tekst:
Dz.U. z 2013 r., poz. 490).