Appeal court removed unnecessary paragraph from probation supervision statute for juvenile offender.
Legislator summary
AI generatedThe appellate court partially amended the first-instance judgment by eliminating Article 73 § 1 of the Criminal Code as the legal basis for the court-appointed curator's supervision. The prosecutor argued that since the defendant was a juvenile offender, only Article 73 § 2 should apply, rendering the first paragraph superfluous. The court agreed, noting that the juvenile status mandated the exclusive application of the second paragraph, thereby correcting the lower court's error in citing both provisions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 73 § 1, 2 k.k.; Art. 115 § 10 k.k.: When a juvenile offender is subject to court-appointed supervision, only the second paragraph of Article 73 of the Criminal Code serves as the legal basis, necessitating the removal of the first paragraph from the judgment's disposition.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygnatura akt IV Ka 214/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2013 roku. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący : SSO Agnieszka Połyniak Protokolant : Magdalena Telesz przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 roku sprawy D. C. oskarżonego z art. 286 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 7 stycznia 2013 roku, sygnatura akt II K 930/12 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie III jego dyspozycji eliminuje § 1 z art. 73 kk;
II. w pozostałym zakresie tenże wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa. Sygnatura akt IV Ka 214/13 UZASADNIENIE: Wyrokiem z dnia 7 stycznia 2013r. Sąd Rejonowy w Kłodzku, w sprawie o sygn. akt II K 930/12, uznał D. C.za winnego tego, że w dniu 20.01.2012r. w B., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przy dokonywaniu transakcji wymiany sprzętu elektronicznego wprowadził D.
K.w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy zamiany kontrolera marki N.na dwa odtwarzacze CD marki P.i w ten sposób doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy stanowiących dopłatę za w/w sprzęt elektroniczny w kwocie 300 złotych czym działał na szkodę D. K., zam. U., tj. czynu z art. 286§1 k.k. i za to na podstawie tego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata (art. 69§1 k.k. i art. 70§2 k.k.), zaś na podstawie art. 73§1 i 2 k.k. oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
Nadto na podstawie art. 72§2 k.k. zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 300 złotych w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku. Z wyrokiem tym nie pogodził się Prokurator Prokuratury Rejonowej w Słupsku, który zaskarżył orzeczenie na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze i zarzucił na podstawie art. 438 pkt 1 k.p.k. obrazę przepisu prawa materialnego, tj. art. 73§1 k.k. polegająca na jego niesłusznym zastosowaniu jako podstawy orzeczenia dozoru kuratora w pkt III zaskarżonego wyroku.
Formułując ten zarzut prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie §1 z podstaw prawnej orzeczonego dozoru kuratora w pkt III zaskarżonego wyroku z uwagi na fakt, że oskarżony jest sprawcą młodocianym i winien mieć w takim przypadku zastosowanie wyłącznie §2 art. 73 k.k. oraz o utrzymanie wyroku w pozostałym zakresie bez zmian.
Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Rację ma skarżący, iż podstawą orzeczenia dozoru kuratora wobec oskarżonego, który jest sprawcą młodocianym w rozumieniu art. 115§10 k.k., winien być wyłącznie przepis art. 73§2 k.k. Skoro zatem powołany została także jako podstawa prawna tego środka probacji art. 73§1 k.k., który w zaistniałej sytuacji uznać należy za zbędny, zasadnym było jego wyeliminowanie. W tym też zakresie sąd odwoławczy dokonał korekty zaskarżonego wyroku. Mając na uwadze powyższe orzeczono, jak na wstępie. Z uwagi na wynik postępowania odwoławczego oraz wskazany kierunek zaskarżenia i sytuację materialną i majątkową oskarżonego, orzeczono o kosztach sądowych związanych z tym postępowaniem.