Supreme Court quashes sentence for drunk cycling due to statutory prohibition on restricting liberty for this offense.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the lower court's sentence regarding the restriction of liberty for a defendant convicted of drunk cycling. The prosecution argued that imposing a restriction of liberty was a material legal error because the statute only prescribes arrest or a fine for this specific offense. Consequently, the court ruled that the lower court's decision to restrict liberty was void and remanded the case for a new sentencing determination.
Legislator headnote
AI generatedArt. 87 § 1a k.w.; The imposition of a restriction of liberty penalty is legally impermissible for the offense of drunk cycling, which is statutorily punishable only by arrest or a fine.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V KK 306/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Jarosław Matras Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie M. S. uznanego za winnego wykroczenia z art. 87 § 1a k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 listopada 2014 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S. z dnia 16 grudnia 2013 r. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w S. wyrokiem nakazowym z dnia 16 grudnia 2013 r., uznał M. S. za winnego tego, że w dniu 9 sierpnia 2013 r. w S. prowadził po drodze publicznej rower, będąc w stanie nietrzeźwości odpowiadającym stężeniu 0,82 mg/litr zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, to jest za winnego wykroczenia z art. 87 § 1a k.w. i za wykroczenie to wymierzył mu w punkcie I „karę 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania 20 godzin w 2 stosunku miesięcznym nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny.” Tym samym wyrokiem orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia rowerów na okres 10 miesięcy.
Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 15 stycznia 2014 r. Kasację od opisanego wyroku nakazowego na korzyść M. S. wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył w niej wyrok w części dotyczącej orzeczenia z punktu I o karze ograniczenia wolności. Prokurator Generalny zarzucił wyrokowi rażące i mający istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 87 § 1a k.w., polegające na orzeczeniu wobec M. S. za popełnienie wykroczenia określonego w tym przepisie – kary miesiąca ograniczenia wolności w sytuacji, gdy czyn ten jest zagrożony karą aresztu lub grzywny.
Prokurator Generalny wniósł w kasacji o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym, co pozwala na jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Przypisane M. S. wykroczenie z art. 87 § 1a k.w. zagrożone jest karą aresztu albo karze grzywny nie niższej niż 50 złotych. Ustawa nie przewiduje tym samym możliwości wymierzenia kary ograniczenia wolności.
Zaskarżone kasacją orzeczenie dotknięte jest zatem wadą o charakterze rażącego naruszenia prawa. Nadto nie można wykonać kary orzeczonej w zaskarżonym wyroku nakazowym. Spowodowało to konieczność uchylenia zaskarżonej części wyroku i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi w S. do ponownego rozpoznania, w trakcie którego Sąd ten orzeknie o karze, respektując treść art. 87 § 1a k.w. i biorąc ponadto pod uwagę kierunek kasacji Prokuratora Generalnego.