Supreme Court dismisses appeal for failure to cite legal basis and specific violated law as required by statute.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal lodged by M. M. and A. M. against a final judgment ordering payment to a municipality. The appellants failed to cite the legal basis for their claim and specify the exact statutory provision they alleged was violated. The court ruled that these elements are mandatory and independent requirements for a valid appeal, and their absence constitutes a fatal defect leading to immediate rejection.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.: An appeal must explicitly state the legal basis and the specific provision violated; absence of either element renders the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 23/14 POSTANOWIENIE Dnia 18 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie ze skargi M. M. i A. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sadu Okręgowego w W. z dnia 31 października 2011 r. w sprawie z powództwa Gminy W. przeciwko M. M. i A. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 listopada 2014 r., odrzuca skargę. 2
UZASADNIENIE
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in. przytoczenie jej podstaw wraz z uzasadnieniem (art. 4245 § 1 pkt 2) oraz wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (art. 4245 § 1 pkt 3). Wymagania te są niezależne od siebie i służą realizacji różnych celów. Element konstrukcyjni skargi z art. 4245 § 1 pkt 2 jest formalnym odpowiednikiem regulacji, zgodnie z którą skargę można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego lub procesowego (art. 4244 k.p.c.), natomiast wymaganie z art. 4245 § 1 pkt 3 dotyczy konkretnego przepisu, z którym zaskarżane naruszenie jest niezgodne.
Można zarzucić naruszenie wielu przepisów prawa materialnego lub procesowego, które mogą, lecz nie muszą spowodować niezgodności z prawem. Dlatego przepisy powołane w uzasadnieniu podstaw skargi nie muszą być jednocześnie tymi przepisami, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2007 r., I BP 57/06, z dnia 25 sierpnia 2010 r., II BU 2/10, nie publ. oraz wyrok z dnia 26 stycznia 2012 r. I BP 4/11, nie publ.). Złożona skarga nie odpowiada wymaganiu z art. 4245 § 1 pkt 2, gdyż nie zawiera ani wskazania, ani uzasadnienia podstaw, na których ją oparto.
W orzecznictwie podkreśla się, że wszystkie wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c. elementy muszą być w piśmie wyraźnie zamieszczone, aby pismo takie można było uznać za skargę (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III CNP 78/07, nie publ.). Brak któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych skargi jest brakiem istotnym, nieusuwalnym w trybie wzywania do uzupełnienia braków formalnych skargi i powoduje jej odrzucenie a limine (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 26/05, nie publ.).
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że skarga nie spełnia wymogów ustawowych przewidzianych w art. 4245 § 1 pkt 2 i orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). 3