Legislator Case Law & Legislation
VII Pa 128/13 AI generated

Appeal dismissed; court corrected process costs based on partial victory ratio under Civil Procedure Code.

Case Number VII Pa 128/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the defendant's appeal regarding the merits of the labor dispute but modified the procedural costs ruling. The lower court incorrectly applied cost allocation rules, failing to account for the plaintiff's partial victory of 25% against the defendant's 75% success. Consequently, the appellate court adjusted the cost award to reflect the actual split of victory and the specific provisions governing partial success.

Legislator headnote

AI generated

Art. 385 k.p.c.; Art. 98 k.p.c.; Art. 100 k.p.c.; Art. 386 § 1 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.: When an appeal is dismissed on merits but the first-instance judgment on costs was based on an incorrect application of the law regarding partial victory, the appellate court must correct the cost allocation to reflect the actual proportion of success achieved by each party.

Keywords

AI generated
labor dispute dismissal of appeal procedural costs partial victory cost allocation civil procedure code judgment correction

Cited Legislation

AI generated
Art. 385 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze apelacja strony pozwanej nie zasługiwała na uwzględnienie i Sąd Okręgowy z mocy przepisu art. 385 k.p.c. postanowił ją oddalić.
Art. 98 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach procesu opiera się o treść przepisu art. 98 k.p.c. i § 12 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r.
Art. 100 k.p.c.
) Sąd Rejonowy orzekając w sprawie nie uwzględnił, iż orzeczenie o kosztach procesu winno być oparte z uwzględnieniem treści przepisu art. 100 k.p.c.
Art. 386 § 1 k.p.c.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w pkt V wyroku i orzekł jak w sentencji z mocy przepisu art. 386 § 1 k.pc.
Art. 397 § 2 k.p.c.
w związku z art. 397 § 2 k.p.c.
art. 58 k.p
Z uwagi na powyższe Sąd Rejonowy na podstawie przepisu art. 58 k.p.
art. 56 k.p
w związku z art. 56 k.p.
art. 233 k.p.c
Niezasadny więc okazał się zarzut naruszenia przepisu art. 233 k.p.c.
art. 52 § 1 pkt 1 k.p
Wobec tego nie zaistniały przyczyny uzasadniające rozwiązanie z powodem stosunku pracy bez wypowiedzenia z jego winy na podstawie przepisu art. 52 § 1 pkt 1 k.p., ponieważ powód nie dopuścił się zarzucanego mu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych.
art. 385 k.p.c
Mając powyższe na uwadze apelacja strony pozwanej nie zasługiwała na uwzględnienie i Sąd Okręgowy z mocy przepisu art. 385 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VII Pa 128/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 maja 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu VII Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący SSA w SO Ryszard Kozłowski (ref.) Sędziowie: SSO Anna Nowińska SSO Bożenna Kaczorowska Protokolant : Małgorzata Miodońska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. we Wrocławiu – na rozprawie sprawy z powództwa M. W. przeciwko Instytutowi (...) Sp. z o.o. we W. o odszkodowanie na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieście X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 lutego 2013 r. sygn. akt X P 286/11 Sygn. akt VII Pa 128/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w pkt V w części dotyczącej orzeczenia o kosztach procesu w ten sposób, że zasądzoną nim kwotę 7.864,62 zł obniża do kwoty 1.863 zł (słownie : jeden tysiąc osiemset sześćdziesiąt trzy złote); II oddala apelację, III zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 lutego 2013r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieście we Wrocławiu X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie z powództwa M. W. przeciwko Instytutowi (...) Sp. z o.o. we W. o odszkodowanie zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 37 850,40 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia. Sąd Rejonowy na podstawie stanu faktycznego ustalonego w toku przewodu sądowego, który Sąd Okręgowy uznał za właściwy przyjął, iż z pismem z dnia 11.01.2011r. wręczonym powodowi w dniu 14.01.2011r. strona pozwana rozwiązała z powodem umowę o prace bez zachowania okresu (...) wypowiedzenia, z winy pracownika, z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków.

Ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych polegało na nie stawieniu się przez powoda w pracy w okresie od 15.12.2010 – 4.01.2011r. i nie usprawiedliwieniu nieobecności w pracy w wyżej wymienionym okresie do dnia dzisiejszego pomimo otrzymania pisemnego wezwania z dnia 29.12.2010r. o wskazanie przyczyny nieobecności w pracy. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego postawiony powodowi przez stronę pozwaną zarzut ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych zdaniem Sądu Rejonowego należało uznać za nieusprawiedliwiony.

Z uwagi na powyższe Sąd Rejonowy na podstawie przepisu art. 58 k.p. w związku z art. 56 k.p. zasądził tytułem odszkodowania, za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o prace bez wypowiedzenia, kwotę 37 850,40 zł jako trzykrotność kwoty 12 616,80 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 6.09.2012r. Od powyższego wyroku apelację wniosła strona pozwana opierając ją na zarzutach naruszenia prawa materialnego i procesowego opisanych w apelacji. Wskazując na te zarzuty wniosła o zmianę postanowienia o kosztach procesu zawarte w zaskarżonym orzeczeniu w pkt II i zasądzenie ich w kwocie 1817 zł. i zasądzenie od powoda na rzecz strony pozwanej kosztów postępowania o odszkodowanie z tytułu wypowiedzenia warunków pracy. (...) Dalej wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa o odszkodowanie z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku z przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Twierdziła, że wyrok Sądu Rejonowego jest wadliwy i dotknięty uchybieniami wskazanymi w petitum apelacji. Powód wniósł o oddalenie apelacji.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zarzuty i argumenty apelacji nie uzasadniają uznania, że orzeczenie Sądu Rejonowego, w którym zasądzono od strony pozwanej na rzecz powoda odszkodowanie jest wadliwe i narusza przepisy prawa co uzasadniałoby apelację. Sąd Rejonowy orzekając w sprawie przeprowadził właściwe postępowanie dowodowe, poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne potwierdzone w zgromadzonym materiale dowodowym, które ocenił zgodnie z obowiązującymi zasadami określonymi odpowiednimi przepisami prawa. Niezasadny więc okazał się zarzut naruszenia przepisu art. 233 k.p.c. Dokonana bowiem przez Sąd Rejonowy ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego w pełni odpowiada wymogom zawartym w tym przepisie a zarzuty apelacji stanowiły w istocie polemikę z prawidłowo ustalonym stanem faktycznym i dokonanym rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego.

Z tych względów Sąd Okręgowy podziela pogląd jak i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku co do (...) tego, że nieobecność powoda w sporym okresie od dnia 15.12.2010r. do dnia 4.01.2011r. była usprawiedliwiona zwolnieniem przez stronę pozwaną z obowiązku świadczenia pracy. Wobec tego nie zaistniały przyczyny uzasadniające rozwiązanie z powodem stosunku pracy bez wypowiedzenia z jego winy na podstawie przepisu art. 52 § 1 pkt 1 k.p., ponieważ powód nie dopuścił się zarzucanego mu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych.

Strona pozwana wypłacała powodowi stosowne wynagrodzenie. Jednocześnie powód wykonywał zlecone mu przez stronę pozwana czynności i stawiał się na każde jej wezwanie, pozostając do dyspozycji pracodawcy poza siedzibą spółki i wykonując pracę jedynie na jej polecenie. W tych warunkach twierdzenie strony pozwanej, iż powód swoim zachowaniem w sposób ciężki naruszył podstawowe obowiązki pracownicze było nieuprawnione. Mając powyższe na uwadze apelacja strony pozwanej nie zasługiwała na uwzględnienie i Sąd Okręgowy z mocy przepisu art. 385 k.p.c. postanowił ją oddalić.

Orzeczenie o kosztach procesu opiera się o treść przepisu art. 98 k.p.c. i § 12 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz. U. nr 163 poz. 1348 z późn. zm. ) Sąd Rejonowy orzekając w sprawie nie uwzględnił, iż orzeczenie o kosztach procesu winno być oparte z uwzględnieniem treści przepisu art. 100 k.p.c. zgodnie z którym w razie tylko częściowego uwzględnienia żądań koszty (...) będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone, a którego to przepisu Sąd Rejonowy nie zastosował.

Powód wygrał sprawę w 25 % zaś strona pozwana w 75 %. Powodowi należał się zatem zwrot kosztów w kwocie 2966,15 zł, natomiast pozwanemu w kwocie 102,75 zł. Po skompensowaniu tych kosztów pozwany winien zwrócić powodowi kwotę 1863,40 zł tytułem poniesionych kosztów procesu. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w pkt V wyroku i orzekł jak w sentencji z mocy przepisu art. 386 § 1 k.pc. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.