Supreme Court allows cassation appeal by interpreting ambiguous defendant's letter as a request for reasoned judgment copy.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the defendant's cassation appeal regarding the delivery of a reasoned judgment. The defendant argued that a personal letter requesting the judgment copy, despite a clerical error in labeling, constituted a valid request, especially since a subsequent letter clarified the intent. The court ruled that the letter's content regarding the defendant's status as a victim created ambiguity requiring interpretation of actual intent rather than strict formalism.
Legislator headnote
AI generatedArt. 126 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: When a party submits a document with ambiguous intent regarding procedural requests, the court must interpret the document based on the party's actual intentions rather than relying solely on its formal title or labeling.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 62/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak SSN Maria Szulc (sprawozdawca) w sprawie z powództwa W. W. przeciwko T. Z. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2014 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 5 lutego 2014 r., uchyla zaskarżone postanowienie. 2
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił, na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., skargę kasacyjną pozwanego od wyroku tego Sądu z dnia 5 września 2013 r. jako niedopuszczalną uznając, że nie złożył on w terminie wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem a w rezultacie doręczenie pełnomocnikowi z urzędu odpisu wyroku z uzasadnieniem nie otwiera terminu do jej wniesienia (art. 124 § 3 k.p.c.). W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany podniósł, że treść wniosku z dnia 10 września 2013 r., złożonego osobiście w terminie określonym w art. 328 § 1 k.p.c. wskazuje, że pozwany domagał się doręczenia wyroku z uzasadnieniem a mylne oznaczenie wniosku nie stanowi przeszkody do rozpoznania go w trybie właściwym. Wskazał również, że Sąd Apelacyjny z urzędu doręczył pełnomocnikowi z urzędu odpis wyroku z uzasadnieniem, co oznacza, że uznał wniosek pozwanego za złożony prawidłowo.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przedmiotowy wniosek złożył osobiście pozwany, a więc jego treść powinna podlegać wykładni co do rzeczywistych jego intencji, o ile mogła budzić w tym zakresie wątpliwości (art. 126 § 1 k.p.c.). Pozwany niewątpliwie wniósł o doręczenie odpisu wyroku Sądu drugiej instancji, ale w dalszej części pisma wskazał, że chciałby się z nim zapoznać i do niego odnieść bo twierdzi dalej, że jest osobą pokrzywdzoną. Takie sformułowanie pisma powinno albo nasuwać wątpliwości prowadzące do wszczęcia postępowania wyjaśniającego rzeczywiste procesowe znaczenie pisma albo – wobec nadesłania kolejnego pisma przez pozwanego jeszcze przed doręczeniem odpisu wyroku - zakwalifikowanie go jako wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem.
W piśmie z dnia 1 października 2013 r. pozwany stwierdził, że ponownie, odwołując się do pisma z dnia 10 września 2013 r., wnosi o doręczenie sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem i wskazał, że jako osoba pokrzywdzona chce wnieść apelację. Analiza treści pism pozwanego prowadzi zatem do wniosku, że złożył on w terminie określonym w art. 387 § 3 k.p.c. wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, a więc nie zachodzi przyczyna niedopuszczalności skargi kasacyjnej wskazana przez Sąd drugiej instancji. Na marginesie jedynie trzeba wskazać, że w wypadku uznania, że 3 strona utraciła prawo wniesienia skargi kasacyjnej, zbędne byłoby ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c., nie rozstrzygając o kosztach postępowania zażaleniowego wobec treści art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c.