Supreme Court dismisses appeal against lower court's decision to retry case on rent reduction claim.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the District Court's decision to remand the case for a new trial. The District Court found the lower court's assessment of evidence regarding rent reduction and damages sufficient, rejecting the need for a new expert opinion. Consequently, the Supreme Court ruled that the first-instance court had properly addressed the core issues without violating procedural rules.
Legislator headnote
AI generatedArt. 386 § 4, 6 k.p.c.; Art. 398 § 15 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: A court of first instance has not violated procedural rules if it evaluates the evidence regarding rent reduction and damages, even if the appellate court deems further expert assessment necessary, as remand is only warranted if the first-instance proceedings were fundamentally flawed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 61/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa M. Z. przeciwko K. W. i K. W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2014 r., zażalenia powoda na wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 kwietnia 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok. 2
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w K., na skutek apelacji pozwanych, uchylił wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 9 października 2013 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd Rejonowy, przy ponownym rozpoznawaniu sprawy nie zastosował się do zaleceń Sądu Okręgowego, co w konsekwencji doprowadziło do nierozpoznania istoty sprawy. W zażaleniu powód zarzucił naruszenia art. 386 § 4 i 6 k.p.c. polegające na ich wadliwym zastosowaniu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie powoda zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy uchylając po raz pierwszy wyrok i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania wskazał, że sąd I instancji nie rozpoznał zarzutu pozwanych dotyczącego obniżenia należnego powodowi czynszu oraz odszkodowania za bezumowne korzystanie z jego lokalu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy, oceniając żądanie pozwanych obniżenia czynszu i odszkodowania należnych od pozwanych, na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, uznał to żądanie za bezpodstawne. Wskazał ile wynosił czynsz za podobny lokal w K. w okresie, w którym pozwani nie wydali powodowi lokalu oraz stwierdził, że pozbawienie przez pewien czas gazu i elektryczności, nie stanowiło podstawy dla obniżenia odszkodowania.
Wyłączenie dostaw gazu i elektryczności nastąpiło bowiem ze względu na to, że to pozwani zaprzestali płacenia należnych opłat. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika że Sąd Okręgowy uważa taki wniosek za nieudowodniony. Odmienna ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz konieczność, zdaniem Sądu Okręgowego, uzupełnienia tego materiału poprzez powołanie biegłego, nie stanowią w świetle art. 386 § 4 k.p.c. dostatecznych podstaw, aby uchylić wyrok sądu I instancji i przekazać go do ponownego rozpoznania. Po pierwsze, sam Sąd Okręgowy przyznaje, że Sąd Rejonowy rozważał zasadność żądania powodów w świetle zarzutu pozwanych.
Niewątpliwie Sąd I instancji rozpoznał więc istotę sprawy. Jeżeli zaś istnieje potrzeba uzupełnienia tylko zebranego w sprawie materiału dowodowego, to także 3 nie jest to podstawa do uchylenia wyroku. Tylko gdyby postępowanie dowodowe powinno być przeprowadzone na nowo wyrok sądu I instancji mógłby zostać uchylony. Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.