Legislator Case Law & Legislation
V KK 166/14 AI generated

Criminal appeal dismissed; court found no mandatory defense lawyer needed due to clear mental competence.

Case Number V KK 166/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ruling that the mandatory defense lawyer was not required. The lower courts had already determined the defendant was mentally competent and active in the proceedings, negating the need for state-appointed counsel. Consequently, the court found no violation of the statutory provision requiring a defense lawyer in this specific situation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.; Art. 79 k.p.k.: The court must appoint a defense lawyer only when the accused lacks capacity or cannot effectively defend themselves; mere complexity of charges or lack of a private lawyer does not trigger this obligation if the accused is mentally competent and actively participating.

Keywords

AI generated
mandatory defense lawyer mental competence criminal appeal procedural violation court-appointed counsel

Cited Legislation

AI generated
Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.
W kasacji od powyższego wyroku obrońca skazanego zarzucił uchybienie z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., stanowiące bezwzględną przesłankę odwoławczą, a polegające na pozbawieniu M.
Art. 79 k.p.k.
w postępowaniu sądowym obrońcy w sytuacji wystąpienia przesłanek obrony obligatoryjnej z art. 79 k.p.k. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.
Art. 79 § 4 k.p.k.
cofnął wyznaczenie obrońcy z urzędu (art. 79 § 4 k.p.k.).
Art. 85 k.k.
d) na podstawie art. 85 k.k. i art.
Art. 86 § 1 k.k.
i art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności wymierzone w punkcie II i III części dyspozytywnej i wymierzył oskarżonemu karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności;
Art. 69 § 1 k.k.
z art. 69 § 1 k.k. i art.
Art. 70 § 1 pkt 1 k.k.
i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie kary warunkowo zawiesił na okres próby 5 lat, oddał pod dozór kuratora; na podstawie art.
Art. 72 § 2 k.k.
wykonanie kary warunkowo zawiesił na okres próby 5 lat, oddał pod dozór kuratora; na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał do naprawienia szkody.
Art. 73 § 1 k.k.
70 § 1 pkt 1 k.k., art. 73 § 1 k.k. warunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 5 lat próby, oddał go pod dozór kuratora sądowego, natomiast w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
art. 286 § 1 k.k

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V KK 166/14 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 października 2014 r., sprawy M. W. skazanego z art. 278 § 1 i in. kk z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego, od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 21 listopada 2013 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 3 czerwca 2013 r., postanowił:

1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw. J. S. - Kancelaria Adwokacka we W. kwotę 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie skazanego M. W.;

3. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w T. VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w M., wyrokiem z dnia 3 czerwca 2013 r., skazał M. W. za przestępstwa: I. z art. 278 § 1k.k. - na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, II. z art. 286 § 1 k.k. – na karę 6 2 miesięcy pozbawienia wolności, III. z art. 286 § 1 k.k. – na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, IV. z art. 270 § 1 k.k. - na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, łącznie na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 89 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie kary warunkowo zawiesił na okres próby 5 lat, oddał pod dozór kuratora; na podstawie art. 72 § 2 k.k. zobowiązał do naprawienia szkody. Apelacje od tego wyroku wniósł osobiście oskarżony, kwestionując ustalenia faktyczne. Sąd Okręgowy we W., wyrokiem z dnia 21 listopada 2013 r., zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób że:

a) czyn oskarżonego wskazany w pkt I części dyspozytywnej zakwalifikował jako przestępstwo z art. 284 § 1 k.k. i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. postepowanie karne w tym zakresie umorzył;

b) na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. umorzył postępowanie karne o czyn z pkt IV części dyspozytywnej;

c) uchylił orzeczenia zawarte w pkt VII i VIII części dyspozytywnej;

d) na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności wymierzone w punkcie II i III części dyspozytywnej i wymierzył oskarżonemu karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności;

e) na podstawie art. 69 § 1 k.k., art. 70 § 1 pkt 1 k.k., art. 73 § 1 k.k. warunkowo zawiesił oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 5 lat próby, oddał go pod dozór kuratora sądowego, natomiast w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. W kasacji od powyższego wyroku obrońca skazanego zarzucił uchybienie z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., stanowiące bezwzględną przesłankę odwoławczą, a polegające na pozbawieniu M. W. w postępowaniu sądowym obrońcy w sytuacji wystąpienia przesłanek obrony obligatoryjnej z art. 79 k.p.k. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja obrońcy jest bezzasadna w stopniu oczywistym. Brak podstaw do uznania, iż zaistniało uchybienie określone w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. 3 Sąd Rejonowy uzyskał w dniu 10 maja 2012 r. opinię biegłych lekarzy psychiatrów i psychologa (k. 712- 719), z treści której jednoznacznie wynikało, że poczytalność oskarżonego zarówno w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów, jak i w czasie postępowania nie budzi wątpliwości, i na tej podstawie postanowieniem z dnia 24 października 2012 r. cofnął wyznaczenie obrońcy z urzędu (art. 79 § 4 k.p.k.). W realiach sprawy zarówno nieskomplikowany charakter zarzuconych czynów, jak i aktywność procesowa oskarżonego, nie dawały podstaw do przyjęcia, by zachodziły inne okoliczności utrudniające obronę. W tym stanie rzeczy, podzielając stanowisko prokuratora przedstawione w pisemnej odpowiedzi na kasację, Sąd Najwyższy oddalił kasacje jako oczywiście bezzasadną.