Supreme Court dismisses appeal against refusal to serve judgment due to defendant's own signature error.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the refusal to serve the judgment and its reasoning. The defendant argued that a clerical error in citing the case number in a previous request indicated a mistake in the current request, but the court found no such error. The court ruled that the defendant was properly informed of the deadline and must bear the consequences of his own mistake in identifying the correct case number.
Legislator headnote
AI generatedArt. 126 k.p.k.; Art. 216 § 3 k.k.: The party responsible for the error must bear its consequences, and a self-induced mistake in citing a case number does not justify extending the deadline for serving the judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III KZ 71/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie R. W. skazanego z art. 217 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 października 2014 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału XI Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w L. z dnia 27 sierpnia 2014 r., o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
R. W. oskarżony został w sprawie z oskarżenia prywatnego o dokonanie przestępstw z art. 157 § 2 k.k. i z art. 216 § 1 k.k. Wyrokiem Sądu Rejonowego w P. Oddział Zamiejscowy w R. z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. … 25/13, uznano R. W. za winnego przestępstwa z art. 217 § 1 k.k. i odstąpiono od wymierzenia kary. Tym samym wyrokiem R. W. uznany został za winnego przestępstwa z art. 216 § 1 k.k., zaś na podstawie art. 216 § 3 k.k. sąd także odstąpił od wymierzenia kary. Po rozpoznaniu apelacji oskarżonego i jego obrońcy wyrok ten utrzymany został w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w L. z dnia 27 maja 2014 r., sygn.
… 259/14, przy czym sąd odwoławczy uznał obie apelacje za oczywiście bezzasadne. Z protokołu rozprawy odwoławczej (k. 606 akt) wynika, że R. W. wraz z obrońcą był 2 obecny w trakcie ogłaszania wyroku i został pouczony o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku na piśmie. W dniu 16 lipca 2014 r. do Sądu Rejonowego w P. wpłynął wniosek R. W. o wstrzymanie wykonania wyroku w związku ze złożonym przez niego wnioskiem o uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego, w którym to wniosku błędnie wskazano sygnaturę sprawy.
Wniosku tego nie uwzględniono. Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego, uznając, że wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem z dnia 3 czerwca 2014 r. (k.631 akt) dotyczył innej sprawy z udziałem oskarżonego i nie można uznać, aby doszło do pomyłki z jego strony. W zażaleniu skazany podniósł, że doszło do pomylenia sygnatur spraw, ale chodziło mu o doręczenie uzasadnienia wyroku wydanego w przedmiotowej sprawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. R. W. był obecny w trakcie ogłaszania wyroku w jego sprawie i został pouczony, w jakim terminie złożyć może wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie mu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Co więcej, w tym czasie skazany korzystał nadto z pomocy obrońcy z urzędu. R. W. dysponował zatem wszelkimi możliwościami złożenia prawidłowego wniosku w ciągu siedmiodniowego terminu zawitego, przy czym deklarowany błąd ze strony skazanego w postaci podania we wniosku sygnatury innej sprawy nie może rodzić konsekwencji dla sądu. Przeciwnie, to strona popełniająca błędy musi liczyć się z ich konsekwencjami. Ustawodawca dopuszcza wprawdzie w art. 126 k.p.k. możliwość przywrócenia terminu zawitego, ale uzależnia to od wykazania, że niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych.
Tymczasem, nawet deklarowane przez skazanego przyczyny były od niego zależne. W tym stanie rzeczy brak podstaw do uwzględnienia zażalenia. 3