Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove impossibility of cassation appeal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a final judgment from the Court of Appeal. The appellant merely stated that retrial was impossible due to the case's nature, without providing specific legal arguments proving the impossibility of other remedies. The court ruled that since the appellant admitted the possibility of a cassation appeal, their claim of impossibility was unfounded and lacked the required legal substantiation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to provide distinct legal arguments proving that no other legal remedy was available to challenge the final judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 7/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi Z. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego 2011 r., wydanego w sprawie z powództwa Z. P. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2014 r., odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
2 Wniesiona przez Z. P. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego 2011 r. pozbawiona jest wykazania jednego spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżąca ograniczyła się do stwierdzenia, że nie było możliwe wzruszenie zaskarżonego wyroku w trybie wznowienia postępowania z uwagi na charakter sprawy, wobec braku przesłanek wznowienia. Takie sformułowania nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17).
Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06,OSNC 2006, nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Ponadto skarżąca sama wręcz wykazała, że zaskarżenie orzeczenia było możliwe skargą kasacyjną (pkt V skargi), a okoliczność, że Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia dopuszczalnej skargi kasacyjnej do rozpoznania nie dowodzi wykazania w skardze braku możliwości zaskarżenia orzeczenia skargą kasacyjną, a wręcz potwierdza, że taka możliwość zaistniała, lecz nie została należycie wykorzystana.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.