Supreme Court quashes lower court sentence for ordering restitution without specific statutory authorization for the offense.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the lower court's judgment ordering the defendant to pay restitution for stolen goods. The General Prosecutor argued that Article 28 § 2 of the Offenses Code requires specific statutory authorization for such penalties, which was absent for the charged offense. The Court agreed, ruling that no special provision allowed this penalty for the specific crime, thus invalidating the lower court's decision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 28 § 2 k.w.; Art. 121 § 1 k.w.; Art. 121 § 2 k.w.: Criminal penalties prescribed in the Offenses Code may be imposed only if provided by a special provision, and the lower court erred by ordering restitution without such authorization for the charged offense.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II KK 275/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka (przewodniczący) SSN Jacek Sobczak SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Ewa Oziębła w sprawie A. B. obwinionej o popełnienie wykroczenia z art. 121 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 października 2014 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionej od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 24 stycznia 2014 r., 1) uchyla pkt II zaskarżonego wyroku, 2) kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Wyrokiem nakazowym z dnia 24 stycznia 2013 r., Sąd Rejonowy w W. uznał obwinioną A. B. za winną popełnienia wykroczenia art. 121 § 1 k.w. i wymierzył jej karę grzywny w wysokości 550 zł, a na podstawie art. 28 § 2 k.w. w zw. z art. 121 § 3 k.w. nałożył na obwinioną środek karny w postaci obowiązku naprawienia 2 szkody poprzez zapłatę na rzecz ZTM równowartości wyłudzonego mienia, to jest kwoty 599,52 zł. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 20 lutego 2013 r. Od powyższego orzeczenia kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Prokurator Generalny, zarzucając mu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 28 § 2 k.w., polegające na orzeczeniu środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody, pomimo braku przepisu szczególnego, który dopuszczałby możliwość orzeczenia tego środka karnego za czyn stypizowany w przepisie art. 121 § 1 k.w.
Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna w stopniu umożliwiającym jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Art. 28 § 2 k.w. stanowi wyraźnie, że środki karne przewidziane w Kodeksie wykroczeń można orzec, jeżeli są one przewidziane w przepisie szczególnym, a orzeka się je, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. A. B. została uznana za winną popełnienia wykroczenia z art. 121 § 1 k.w. W odniesieniu do tego wykroczenia żaden przepis szczególny nie przewiduje możliwości orzeczenia środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkody.
Jedynie w przypadku realizacji znamion wykroczenia z art. 121 § 2 k.w. istnieje możliwość orzeczenia obowiązku zapłaty równowartości wyłudzonego mienia. Wobec tego należy stwierdzić, że Sąd Rejonowy orzekł wobec A. B. środek karny, pomimo braku ku temu podstawy prawnej, czym rażąco naruszył przepis art. 28 § 2 k.w. Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji.