Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory lawyer representation rules for Supreme Court proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellants' appeal against a lower court's dismissal of their claim to annul a final payment order. The appellants personally filed the appeal, violating the mandatory requirement that only lawyers or legal advisors may represent parties before the Supreme Court. The court ruled that this procedural defect is incurable, rendering the appeal inadmissible without giving the appellants a chance to correct it.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 130 § 5 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c. in conjunction with Art. 3941 § 3 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court filed without mandatory lawyer representation is inadmissible and the defect is incurable, leading to immediate rejection.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 53/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska SSA Barbara Trębska w sprawie ze skargi D. B. i J. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego w K. z dnia 26 października 2004r., sygn. akt … 530/04, wydanego w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej "N." w G. przeciwko D. B. i J. B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 października 2014 r., zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt … 530/04, odrzuca zażalenie. 2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 17 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Ś. odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia złożoną osobiście przez pozwanych D. B. i J. B., wskazując że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. Postanowienie Sądu Rejonowego zostało zaskarżone przez pozwanych zażaleniem, które sporządzili osobiście.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2013 r., I CZ 19/13, nie publ. i z dnia 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13, nie publ.).
Zażalenie złożone z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalne, a istniejące w tym zakresie uchybienie ma charakter nieusuwalny, w związku z czym zażalenie dotknięte takim brakiem podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego do jego uzupełnienia (por. art. 130 § 5 k.p.c., art. 3986 § 2 i 3 k.p.c., art. 39821 k.p.c., art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). Z tych względów na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. zażalenie należało odrzucić.