Appeal dismissed; civil procedure appeal for retrial based on lack of representation must be filed within three months of learning of the judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a retrial request. The appellant argued that he was improperly represented due to blindness and only learned of the judgment in 2013, claiming the three-month deadline for such retrial requests had not expired. The court held that the three-month period begins from the date the party learns of the judgment itself, and this date applies regardless of the specific ground for retrial, including lack of representation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 407 § 1 k.p.c.; Art. 408 k.p.c.: The three-month period for filing a retrial request based on lack of representation or inability to act begins from the date the party learns of the judgment, with no exceptions for subsequent discovery of the ground.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 59/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Wojciech Katner SSA Elżbieta Fijałkowska (sprawozdawca) w sprawie ze skargi powoda o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 14 kwietnia 2005 r. w sprawie z powództwa F. O. przeciwko Gminie Miejskiej S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 października 2014 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 marca 2014 r. oddala zażalenie. 2
UZASADNIENIE
F. O. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie z jego powództwa przeciwko Gminie Miejskiej S. o zapłatę, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 14 kwietnia 2005 r. W uzasadnieniu skargi i piśmie ją uzupełniającym skarżący wskazał, że posiada nowe dowody w postaci dokumentów oraz zeznań świadków, nadto domagał się wznowienia postępowania z powodu nieważności postępowania, tj. pozbawienia go możności działania przez pełnomocnika, twierdząc, że nie mógł działać osobiście z uwagi na niepełnosprawność narządu wzroku oraz brak współpracy z adwokatem.
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 11 marca 2014 r. na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. odrzucił skargę. W uzasadnieniu stwierdził, że gdy skarga oparta jest na podstawie wznowienia w postaci pozbawienia strony możności działania, wnosi się ją w terminie 3 miesięcy od daty, gdy strona domagająca się wznowienia dowiedziała się o wyroku (art. 407 § 1 k.p.c.). O wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 kwietnia 2005 r. skarżący dowiedział się najpóźniej w dniu 17 października 2005 r. W przypadku pozostałych podstaw wznowienia Sąd uznał skargę za wniesioną z uchybieniem terminu z art. 408 k.p.c., gdyż od wydania wyroku przez Sąd Apelacyjny upłynęło 5 lat.
Zażalenie na postanowienie złożył powód i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i „wydanie nowego orzeczenia”. Wskazał, że zażalenie wniesione zostało na podstawie art. 408 k.p.c., gdyż nie był on należycie reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, a sam jako osoba niepełnosprawna nie był w stanie czytać dokumentów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W zażaleniu skarżący twierdził, że dopiero po poddaniu się zabiegowi usunięcia zaćmy, tj. w listopadzie 2013 r. zapoznał się z materiałem dowodowym w sprawie i stwierdził, że nie był należycie reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu. 3 Okoliczność ta jednak nie ma znaczenia w świetle art. 407 § 1 k.p.c. Przy podstawie nieważności na skutek pozbawienia strony możliwości działania lub braku jej należytej reprezentacji zasada, że termin trzymiesięczny rozpoczyna bieg od dnia, w którym strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy dowiedzieli się o wyroku będącym przedmiotem skargi nie podlega żadnym wyjątkom.
Sam fakt dowiedzenia się o wydaniu wyroku przesądza bowiem jednocześnie także o dowiedzeniu się o podstawie wznowienia związanej z pozbawieniem możliwości działania lub brakiem należytej reprezentacji strony w takim postępowaniu. Istotne jest tylko to, kiedy skarżący rzeczywiście dowiedział się o wyroku. Z niekwestionowanego przez skarżącego ustalenia Sądu Apelacyjnego wynikało, że nastąpiło to w dniu 17 października 2005 r. Uzasadnione zatem było stanowisko Sądu Apelacyjnego, że skarga wniesiona została po upływie przepisanego terminu.
Wobec tego na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.