Court grants early retirement pension to truck driver by recognizing work in special conditions despite missing work certificate.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the insured's claim for an early retirement pension based on work in special conditions, overturning the Social Insurance Institution's initial denial. The insured, a heavy truck driver, demonstrated continuous employment in roles explicitly listed in the relevant government regulation, even though the institution had previously rejected specific employment periods due to document discrepancies. The court ruled that the statutory requirement for a work certificate was not met, as the core condition was the actual performance of the listed duties, which the evidence confirmed, thereby establishing the right to retirement from January 1, 2013.
Legislator headnote
AI generatedArt. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego; The court held that the prerequisite for granting an early retirement pension based on work in special conditions is the actual performance of the listed duties, not the possession of a specific work certificate, provided the employment period is otherwise proven.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 1720/12
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR del. Elżbieta Trybulec-Czernek Protokolant: st.sekr.sądowy Hanna Beyrowska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r. w Gdańsku sprawy S. C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o prawo do emerytury na skutek odwołania S. C. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. z dnia 29 października 2012 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonemu S. C. prawo do emerytury od dnia 1 stycznia 2013 roku i stwierdza, że pozwany nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji. /na oryginale właściwy podpis/ Sygn. akt VIII U 1720/12
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29 października 2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił ubezpieczonemu S. C. prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach uznając, iż wnioskodawca nie wykazał wymaganego okresu 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach, a jedynie 5 miesięcy i 16 dni. Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie uznał okresu zatrudnienia w okresie od 28/05/1969 do 25/04/1972 i od 12/04/1974 do 29/04/1974 z tytułu zatrudnienia w Kółku Rolniczym w K. oraz w okresie od 19/09/1974 do 31/03/1990, od 01/05/1990 do 31/05/1990, 01/01/1991 ,od 24/01/1991 do 28/02/1993 w Przedsiębiorstwie (...) w K. ze względu na rozbieżności co do zajmowanych stanowisk w załączonych dokumentach.
Ubezpieczony odwołał od powyższej decyzji i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do emerytury. W uzasadnieniu wskazał, że przez cały okres zatrudnienia w przedsiębiorstwie (...) stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie powyżej 3,5 tony w związku z czym wnosi o uznanie tego okresu jako okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 11 lutego 2013 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał okresy zatrudnienia ubezpieczonego od 01/05/1969 do 27/05/1969, od 30/04/1974 do 18/09/1974 oraz od 19/10/1987 do 31/01/1990 jako okresy pracy w szczególnych warunkach. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: S. C. (...) Na dzień 1 stycznia 1999 roku udowodnił 28 lat, 11 miesięcy i 5 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 5 miesięcy i 16 dni okresów zatrudnienia w szczególnych warunkach. Nie jest członkiem OFE. Stosunek pracy rozwiązał w dniu 31 marca 2013 roku.
Uprawnienia do kierowania pojazdami ciężarowymi uzyskał w dniu 25 kwietnia 1974 roku. /okoliczności bezsporne/ W okresie od 19 września 1974 roku do 28 lutego 1993 roku S. C. zatrudniony był w Przedsiębiorstwie (...) w K.. W tym czasie w okresie od 19 września 1974 roku do dnia 18 października 1987 roku oraz w okresie od 1 lutego 1990 roku do dnia 28 lutego 1993 roku ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. W tym czasie kierował samochodami ciężarowymi marki G., J. oraz Kamaz.
Każdy z tych pojazdów był pojazdem ciężarowym o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Samochodami ciężarowymi woził materiały do budowy domów. /dowody: świadectwo pracy koperta k. 26; zakres koperta k. 26; umowa nr (...) koperta k. 26; karty wynagrodzeń koperta k. 26; pismo z dnia 23 czerwca 1988 roku koperta k. 26; pismo z dnia 18 styczni 1988 roku koperta k. 26; skierowanie z dnia 1 lutego 1990 roku koperta k. 26; dowód z przesłuchania w charakterze strony 00:02:35 – 00:12:44, 00:37:42 – 00:46:44 płyta CD k. 39; dowód z przesłuchania świadka K.
K. 00:14:39 – 00:22:27 płyta CD k. 39; dowód z przesłuchania świadka K. N. 00:22:37 – 00:28:36 płyta CD k. 39; dowód z przesłuchania świadka J. R. 00:29:16 – 00:35:00 płyta CD k. 39/ W dniu 6 sierpnia 2012 roku S. C. złożył wniosek o emeryturę z tytułu pracy w szczególnych warunkach. Decyzją z dnia 29 października 2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił ubezpieczonemu S. C. prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach uznając, iż wnioskodawca nie wykazał wymaganego okresu 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach, a jedynie 5 miesięcy i 16 dni. /okoliczności bezsporne/ Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty zawarte w aktach sprawy, w tym w aktach ubezpieczeniowych, których wiarygodność nie była kwestionowana w trakcie postępowania przez żadną ze stron, zatem również Sąd uznał je za miarodajne dla dokonania ustaleń.
Sąd dał wiarę również zeznaniom świadków K. K., K. N. i J. R. jako spójnym, logicznym i znajdującym potwierdzenie w zebranych w sprawie dokumentach. Świadkowie ci byli współpracownikami wnioskodawcy i potwierdzili oni, że wnioskodawca w okresie zatrudnienia kierował pojazdami ciężarowymi o ciężarze całkowitym powyżej 3,5t. Sąd dał również wiarę dowodowi z przesłuchania wnioskodawcy w charakterze strony. Zeznania te, bowiem były logiczne i zgodne z zeznaniami przesłuchanych w sprawie świadków, którym Sąd dał wiarę w całości jak również znalazły odzwierciedlenie w zgromadzonej w sprawie dokumentacji, w szczególności w aktach osobowych ubezpieczonego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie S. C. zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. z 2009 r. Dz. U. Nr 153 poz. 1227 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat – dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
27. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy ubezpieczonym urodzonym przed dniem 01 stycznia 1949r., będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1 ustawy. Przy czym dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa wyżej za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (ust. 2 art. 32 ustawy).
Zgodnie natomiast z dalszym uregulowaniem wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym wyżej przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (ust. 4 art. 32). Oznacza to, że na potrzeby niniejszej ustawy pracami wykonywanymi w szczególnych warunkach są prace wymienione w § 4-8a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.
U. z 1983r. nr 8 poz. 43 ze zm.), mimo, iż przedmiotowe rozporządzenie zostało wydane w oparciu o art. 55 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 40, poz. 267), która z kolei została uchylona z dniem 01 stycznia 1999r. przez art. 195 pkt 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W wykazie A - prac w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego - stanowiącym załącznik do rozporządzenia w dziale VIII (w transporcie i łączności) pod pozycją nr 2 wymienione są – prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów.
Stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony zostało również wymienione w Dziale VIII pkt 2 podpunkt 1 załącznika nr 1 wykaz A do Zarządzenia Nr 7 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego z dnia 7 lipca 1987 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w zakładach pracy resortu przemysłu chemicznego i lekkiego. Dodatkowo wskazać należy również na § 2 ust. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., zgodnie z którym okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Okresy pracy natomiast, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy (§ 2 ust. 2). Trzeba jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem i utartą praktyką w postępowaniu przed sądem okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przewidziane rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.
U. nr 8, poz. 43 ze zm.) mogą być ustalane także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia z zakładu pracy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984r., III UZP 6/84 oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r. III UZP 48/84), a więc wszelkimi dopuszczalnymi przez prawo środkami dowodowymi. W sprawie bezspornym jest, że ubezpieczony S. C. ukończył 60 lat, wykazał łączny okres składkowy i nieskładkowy przekraczający 25 lat oraz, że w postępowaniu przed ZUS wykazał łącznie 2 lata, 8 miesięcy i 29 dni zatrudnienia w szczególnych warunkach.
Przedmiotem sporu pozostawało, czy wykonywana przez ubezpieczonego praca w okresie od 19/09/1974 do 18/10/1987 oraz od 01/02/1990 do 28/02/1993 jest pracą w szczególnych warunkach czy też nie. Wskazać należy, że z treści zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika, że w/w okresach ubezpieczony pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca samochodu ciężarowego o masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Wskazać ponownie należy, że w wykazie A - prac w szczególnych warunkach, których wykonywanie uprawnia do niższego wieku emerytalnego - stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w dziale VIII „W transporcie i łączności” pod pozycją nr 2 wymienione są – prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów.
Sporne nie były okresy pracy w w/w przedsiębiorstwach. Po ich uwzględnieniu jako okresów pracy w szczególnych warunkach wnioskodawca legitymuje się koniecznym 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach i spełnia przesłanki do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku. Należy podkreślić, że warunkiem przyznania prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach nie jest przedłożenie odpowiedniego świadectwa pracy, ale wykonywanie pracy w szczególnych warunkach na stanowiskach wymienionych w załącznikach do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. i cyt. wyżej przepisów zmienił zaskarżoną decyzję organu ubezpieczeniowego i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach od dnia 1 stycznia 2013 roku, jako że dopiero od tego dnia ustawodawca zniósł obowiązek rozwiązania stosunku pracy, aby otrzymać prawo do emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach zaś ubezpieczony pozostawał w stosunku pracy do końca marca 2013 roku. Jednocześnie Sąd uznał, iż pozwany organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nie ustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji z uwagi na to, że dopiero przeprowadzenie szczegółowych badań w toku postępowania sądowego pozwoliło ustalić, iż ubezpieczony spełnił wszystkie przesłanki do przyznania mu prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze.
Sędzia SR del. do SO Elżbieta Trybulec – Czernek Zarządzenie:
1. Odnotować, 2. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi organu rentowego, 3. Przedłożyć z apelacją lub za 21 dni. Sędzia SR del. do SO Elżbieta Trybulec – Czernek