Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CZ 18/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-reinstatement of deadline as client bears responsibility for lawyer's delay.

Case Number II CZ 18/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's refusal to reinstate a procedural deadline for requesting a judgment's reasoning. The appellant argued that the previous court-appointed lawyer's mandate had expired before the appeal, but the court held that the mandate included the right to request the reasoning under the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled that the client remains liable for the lawyer's failure to act within the time limit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 91 ust. 1 k.p.c.; Art. 118 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.: A party cannot claim exemption from liability for a procedural deadline missed by their lawyer, as the lawyer's mandate includes the right to request the reasoning of a judgment.

Keywords

AI generated
procedural deadline court appointed lawyer mandate expiration request judgment reasoning client liability civil procedure code non-reinstatement

Cited Legislation

AI generated
Art. 91 ust. 1 k.p.c.
Wbrew zarzutowi skarżącego, umocowanie poprzedniego pełnomocnika ustanowionego dla powoda z urzędu nie wygasło z chwilą wydania wyroku przez Sąd Apelacyjny, gdyż obejmowało ono również - z mocy art. 91 w związku z art.
Art. 118 k.p.c.
91 w związku z art. 118 k.p.c. - prawo do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia 3 tego orzeczenia (zob.
Art. 380 k.p.c.
Jednocześnie skarżący wniósł o rozpoznanie - na podstawie art. 380 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
Art. 39821 k.p.c.
3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. - postanowienia Sądu Apelacyjnego również w części odmawiającej przywrócenia terminu.
Art. 39814 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
art. 39821 k.p.c
3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.
art. 118 k.p.c
91 w związku z art. 118 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
II CSK 167/07
Supreme Court dismisses cassation appeal because the one-week deadline for requesting the reasoned judgment was not met.
V CZ 105/07
Supreme Court dismisses appeal rejecting late request for judgment reasoning due to counsel's failure to inform client.
II UZ 35/09
Supreme Court dismisses appeal for rent when claimant unreasonably missed deadline due to lawyer's error.
II CZ 5/10
Supreme Court dismisses appeal for late request to obtain court judgment reasoning and service.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 18/14 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa C. D. przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w Ł. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2014 r. zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 12 grudnia 2013 r., oddala zażalenie i przyznaje adwokatowi R. D. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIE

2 Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. odmówił powodowi przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 lutego 2013 r. oraz odrzucił wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia. W uzasadnieniu wskazał, że ustanowiony dla powoda pełnomocnik z urzędu złożył wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem w dniu 15 listopada 2013 r., a więc po upływie terminu przewidzianego do dokonania tej czynności procesowej. Wniosek o przywrócenie tego terminu był bezzasadny, gdyż - wbrew twierdzeniom zawartym w jego uzasadnieniu - poprzedni pełnomocnik ustanowiony dla powoda z urzędu był umocowany do zażądania sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku wydanego przez Sąd drugiej instancji.

W zażaleniu na zawarte w powyższym postanowieniu rozstrzygnięcie odrzucające wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku powód wniósł o jego uchylenie, zarzucając niezasadne oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Jednocześnie skarżący wniósł o rozpoznanie - na podstawie art. 380 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. - postanowienia Sądu Apelacyjnego również w części odmawiającej przywrócenia terminu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym w judykaturze i piśmiennictwie, niezachowanie terminu przez pełnomocnika procesowego musi być traktowane jako zaniechanie samej strony, która nie może twierdzić, że za działanie pełnomocnika nie ponosi odpowiedzialności (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 30 maja 2007 r., II CSK 167/07, nie publ.; z dnia 28 listopada 2007 r., V CZ 105/07, nie publ. i z dnia 27 października 2009 r., II UZ 35/09, nie publ.). Wbrew zarzutowi skarżącego, umocowanie poprzedniego pełnomocnika ustanowionego dla powoda z urzędu nie wygasło z chwilą wydania wyroku przez Sąd Apelacyjny, gdyż obejmowało ono również - z mocy art. 91 w związku z art. 118 k.p.c. - prawo do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia 3 tego orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2010 r., II CZ 5/10, nie publ.).

Skoro powód utrzymywał, że to nie on, lecz jego pełnomocnik zaniedbał dokonania czynności procesowej, Sąd Apelacyjny trafnie uznał wniosek o przywrócenie terminu za bezzasadny, a w konsekwencji prawidłowo wniosek ten odrzucił. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.