Legislator Case Law & Legislation
II Cz 626/13 AI generated

Appeal dismissed; EU Regulation on maintenance jurisdiction prevails over domestic choice of court rules. Polish courts lack jurisdiction if defendant resides in another EU state. EU law takes precedence over national procedural rules regarding jurisdiction. Defendant's residence in Spain precludes Polish court jurisdiction. Appeal rejected based on EU Regulation and domestic procedural law. Jurisdiction determined by defendant's habitual residence under EU law.

Case Number II Cz 626/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appeal was dismissed by the District Court in Świdnica, rejecting the plaintiff's request to lower alimony. The lower court found no jurisdiction because the defendant, the creditor, resides in Spain, citing EU Regulation 44/2001 and domestic procedural law. The appellate court upheld this decision, emphasizing that EU law takes precedence over national rules and that the defendant's residence in Spain since 2007 confirms Spanish jurisdiction.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3 of the Council Regulation (EC) No 44/2001; Art. 43 § 1 k.p.c.: The Regulation on maintenance jurisdiction excludes the possibility of choosing another court; EU law prevails over national procedural rules, and jurisdiction is determined by the defendant's habitual residence.

Keywords

AI generated
maintenance jurisdiction EU Regulation 44/2001 habitual residence choice of court EU law precedence alimony enforcement district court appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 3 of the Council Regulation (EC) No 44/2001
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd powołując się na przepis art. 3 Rozporządzenia Rady / WE/ nr (...) z 18.12.2008r w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych, a także przepis art.
Art. 1099 § 2 k.p.c.
3 Rozporządzenia Rady / WE/ nr (...) z 18.12.2008r w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych, a także przepis art. 1099 zd.
Art. 43 § 1 k.p.c.
Ponadto skarżący powołując się na przepis art. 43 § 1 kpc podniósł, że w przypadku właściwości kilku sądów wybór pomiędzy nimi należy do powoda.
Art. 42 k.p.c.
Wreszcie zarzucił, że jeśli miejsca zamieszkania pozwanego nie można ustalić, to na podstawie art. 42 kpc powództwo wytacza się sądem zamieszkania powoda.
Art. 385 k.p.c.
Z tych więc względów zażalenie jako bezzasadne należało oddalić- art. 385 kpc w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
Z tych więc względów zażalenie jako bezzasadne należało oddalić- art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II Cz 626/13 POSTANOWIENIE Dnia 2 lipca 2013r Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Anatol Gul Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski SO Aleksandra Żurawska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 r. w Świdnicy na posiedzeniu niejawnym zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 27 grudnia 2012r, sygn. akt III RC 704/12 w sprawie z powództwa E. S. przeciwko J. S. o obniżenie alimentów p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012r Sąd Rejonowy w Kłodzku odrzucił pozew E. S. o obniżenie alimentów. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd powołując się na przepis art. 3 Rozporządzenia Rady / WE/ nr (...) z 18.12.2008r w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych, a także przepis art. 1099 zd. 2 kpc stwierdził, że skoro pozwana i jednocześnie wierzycielka alimentów ma miejsce pobytu w Hiszpanii, to tym samym sądy polskie nie mają jurysdykcji do rozpoznawania niniejszej sprawy.

W zażaleniu na powyższe orzeczenie powód zarzucił, że rozporządzenie z 18.12.2008r nie wyłącza możliwości zastosowania prawa krajowego, stwierdził także, że wszystkie strony niniejszego postępowania są obywatelami polskimi, a ich ostatnie wspólne miejsce zamieszkania było w Polsce. Ponadto skarżący powołując się na przepis art. 43 § 1 kpc podniósł, że w przypadku właściwości kilku sądów wybór pomiędzy nimi należy do powoda. Wreszcie zarzucił, że jeśli miejsca zamieszkania pozwanego nie można ustalić, to na podstawie art. 42 kpc powództwo wytacza się sądem zamieszkania powoda.

Sąd Okręgowy zważył: Zażalenie nie jest zasadne. Wbrew temu co zarzuca skarżący Rozporządzenie Rady RW nr (...) z 18 grudnia 2008r nie pozostawia możliwości wyboru jurysdykcji innego sądu niż to wskazane zostało w art. 3 tegoż rozporządzenia. Ponadto zasadą jest, że prawo unijne ma pierwszeństwo przed przepisami wynikającymi z prawa krajowego, już więc choćby z tej przyczyny stosowanie przepisów wynikających z polskiej procedury nie może mieć miejsca. Należy w końcu podnieść, że skoro pozwana od stycznia 2007r przebywa w Hiszpanii, trudno przyjąć, iż nie jest to miejsce jej zwykłego pobytu i by w tej kwestii istniała jakaś niepewność – jak utrzymuje powód w zażaleniu.

Z tych więc względów zażalenie jako bezzasadne należało oddalić- art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc.