Legislator Case Law & Legislation
I CZ 22/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to late filing caused by lawyer's failure to act for all parties.

Case Number I CZ 22/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal because it was filed after the statutory deadline. The lower court determined the deadline expired on January 20, 2012, as the lawyer representing the appellant did not file the request for a reasoned order in her name within the required week. Although the lawyer held a power of attorney from the appellant, the court found the specific request for the reasoned order was filed solely for the other parties, meaning the appellant was not represented for that procedural step.

Legislator headnote

AI generated

Art. 369 § 1, § 2 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 398 § 1, § 3 k.p.c.; A party's appeal is inadmissible if filed after the deadline calculated from the service of the reasoned order, even if the same lawyer represents multiple parties, provided the request for the reasoned order was not filed in the name of the appealing party.

Keywords

AI generated
procedural deadline power of attorney reasoned order inadmissible appeal legal representation

Cited Legislation

AI generated
Art. 369 § 1, § 2 k.p.c.
373 k.p.c., 2 uznając, że apelacja ta została wniesiona z uchybieniem terminu obliczonego zgodnie z art. 369 § 1 i § 2 k.p.c.
Art. 373 k.p.c.
na podstawie art. 373 k.p.c., 2 uznając, że apelacja ta została wniesiona z uchybieniem terminu obliczonego zgodnie z art.
Art. 398 § 1, § 3 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 373 k.p.c
na podstawie art. 373 k.p.c., 2 uznając, że apelacja ta została wniesiona z uchybieniem terminu obliczonego zgodnie z art.
art. 39814 k.p.c
Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 22/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku M. D. i in., przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Starosty S. i in., o ustanowienie służebności drogi koniecznej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2014 r., zażalenia uczestniczki A. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 13 września 2013 r., oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

W sprawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej Sąd drugiej instancji odrzucił apelację uczestniczki postępowania A. P. na podstawie art. 373 k.p.c., 2 uznając, że apelacja ta została wniesiona z uchybieniem terminu obliczonego zgodnie z art. 369 § 1 i § 2 k.p.c. W uzasadnieniu postanowienia Sąd ten stwierdził, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji został złożony przez r. pr. W. S. działającego w imieniu wnioskodawców M. D. i M. W. (pełnomocnictwo k. 4). Po otrzymaniu w dniu 6 lutego 2012 r. odpisu postanowienia wraz z uzasadnieniem apelację w imieniu uczestniczki A.

P. złożył r. pr. W. S., przedkładając dopiero na etapie postępowania apelacyjnego dokument pełnomocnictwa z datą 10.05.2011 r., udzielonym mu przez A. P. W tej sytuacji Sąd odwoławczy uznał, że skoro zaskarżone postanowienie zapadło w dniu 30 grudnia 2011 r., a apelująca nie złożyła skutecznie wniosku o uzasadnienie tego postanowienia w terminie tygodniowym od ogłoszenia jego sentencji, to termin do złożenia apelacji upłynął ostatecznie w dniu 20 stycznia 2012 r., zgodnie z art. 369 § 1 i § 2 k.p.c. Apelacja złożona w dniu 20.02.2012 r. została więc wniesiona po upływie ustawowego terminu, co uzasadniało jej odrzucenie.

W zażaleniu A. P. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości i wniosła o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu zażalenia żaląca wywodzi, że ustanowiła w dniu 10 maja 2011 r. swym pełnomocnikiem r. pr. W. S., a późne złożenie dokumentu pełnomocnictwa nie uzasadnia kwestionowania wiarygodności tego dokumentu. Zdaniem żalącej, złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w imieniu wnioskodawców skutkuje tym, że był on złożony również w imieniu A. P., nawet jeśli przed Sądem II instancji działała ona samodzielnie i osobiście.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, pomimo trafności zarzutu, że późne złożenie dokumentu zawierającego wcześniej udzielone pełnomocnictwo, nie pozbawia udzielonego pełnomocnictwa skuteczności prawnej i nie uzasadnia określania wskazanej w dokumencie daty jako niewiarygodnej. 3 Jednakże okoliczność, że r. pr. W.S. był także i pełnomocnikiem procesowym uczestniczki postępowania A. P., niezależnie od reprezentowania wnioskodawców na mocy udzielonego przez nich pełnomocnictwa (k. 4), nie oznacza, że pełnomocnik ten wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia postanowienia Sądu I instancji także w imieniu uczestniczki postępowania A.

P. Z wniosku pełnomocnika z dnia 2.01.2012 r. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia (k. 429 akt) wynika jednoznacznie, że pełnomocnik złożył ten wniosek jedynie w imieniu reprezentowanych przez siebie wnioskodawców (k. 4), a nie także i w imieniu uczestniczki postępowania. Innymi słowy, należycie umocowany do wniesienia apelacji w imieniu A. P. r. pr. W. S. (k. 504 akt) nie złożył wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego także i w imieniu tej uczestniczki postępowania, ponieważ nie wynika to z treści wniosku odzwierciedlonego dokumentem zalegającym na k. 429 akt.

W tej sytuacji rację miał Sąd Okręgowy przyjmując, że apelacja uczestniczki postępowania złożona w dniu 20 lutego 2012 r. od postanowienia z dnia 30 grudnia 2011 r. wniesiona została z uchybieniem ustawowego terminu, obliczonego z uwzględnieniem art. 369 § 1 § 2 k.p.c., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 373 k.p.c. Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.