Supreme Court dismissed appeal for non-compliance with law due to failure to cite specific legal provision.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's extraordinary remedy challenging a final judgment on the grounds of non-compliance with the law. The appellant argued violations of the Building Law and Civil Code but failed to identify the specific article of law allegedly breached by the lower court. The court ruled that citing general grounds for appeal does not satisfy the strict structural requirement of Article 4245 § 1(3) of the Code of Civil Procedure, which mandates explicit reference to the specific legal provision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An extraordinary appeal for non-compliance with the law is inadmissible if the appellant fails to explicitly cite the specific legal provision with which the contested judgment is alleged to be inconsistent, as mere citation of substantive grounds is insufficient.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 65/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 marca 2014 r., skargi T. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt … 1394/11, wydanego w sprawie z powództwa E. W. i T. W. przeciwko M. D. – C. i A. C. o zapłatę, odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
2 W związku z wniesieniem przez powódkę T. W. skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 15 marca 2012 r. oddalającego apelację powodów E. W. i T. W. od wyroku Sądu Rejonowego oddalającego ich żądanie zasądzenia od pozwanych M. D. – C. i A. C. kwoty 20.000 zł. z ustawowymi odsetkami podnieść należy, co następuje: Przedmiotem badania w postępowaniu zainicjowanym wskazanym nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia jest niezgodność z prawem prawomocnych orzeczeń sądów drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie.
Ocena zasadności skargi dokonywana jest przez Sąd Najwyższy przy zastosowaniu autonomicznego pojęcia bezprawności, zgodnie z którym orzeczeniem niezgodnym z prawem w rozumieniu art. 4241 k.p.c. jest orzeczenie niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i nie podlegającymi różnej wykładni przepisami, z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć albo zostało wydane w wyniku szczególnie rażąco błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest oczywiste i nie wymaga głębszej analizy prawniczej. Z uwagi na nadzwyczajny charakter tego środka prawnego oraz jego funkcję skarga musi spełniać wysokie wymagania formalne, które podzielić należy na wymogi stawiane pismu procesowemu (art. 4245 § 2 k.p.c.), których wadliwości podlegają naprawieniu oraz wymogi konstrukcyjne skargi (art. 4245 § 1 k.p.c.), których braki nie podlegają sanacji, lecz powodują obligatoryjne odrzucenie skargi na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Przedstawiona skarga nie spełnia wymogu konstrukcyjnego przewidzianego w art. 4245 § 1 punkt 3 k.p.c., albowiem skarżąca nie wskazała przepisu prawa, z którym niezgodny jest zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego.
Przytoczyła jedynie, stosownie do art. 4244 k.p.c., podstawy skargi, zarzucając naruszenie prawa materialnego – art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane oraz art. 3531 k.c. przez ich błędną wykładnię. Oddzielenie wymogu przytoczenia podstaw skargi i ich uzasadnienia (art. 4245 § 1 punkt 2 w związku z 4244 k.p.c.) od wymogu wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (art. 4245 § 1 punkt 3 k.p.c.), jest 3 celowym zabiegiem ustawodawcy ( por. postanowienie SN z dn. 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).
Nie wszystkie bowiem wskazane w ramach podstaw skargi uchybienia przepisom prawa materialnego lub procesowego mogą być przyczyną niezgodności z prawem, skarżący musi wyraźnie więc wskazać, z którym przepisem orzeczenie jest niezgodne. Spełnienie wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. polega zatem na odrębnym wskazaniu konkretnego przepisu prawa, tj. numeru artykułu oraz aktu prawnego z podaniem miejsca publikacji, gdyż samo odwołanie się do podstaw skargi lub ich uzasadnienia nie stanowi spełnienia tego wymagania. Z opisanych wyżej przyczyn, Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.