Legislator Case Law & Legislation
III CZ 4/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal regarding late filing of cassation due to improper fee waiver ruling delivery.

Case Number III CZ 4/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a lower court's decision rejecting her cassation complaint for being filed late. The plaintiff argued procedural violations regarding the subject matter designation and judge recusal, while the court found the lower court's reasoning on fee waiver sufficient to establish the deadline. The court held that the plaintiff, represented by professional counsel, had the opportunity to pay the fee within the statutory period despite the delayed delivery of the fee waiver ruling.

Legislator headnote

AI generated

Art. 361 k.p.c.; Art. 321 § 1 k.p.c.; Art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 130 § 1 k.p.c.; Art. 133 § 3 k.p.c.; Art. 380 k.p.c.; Art. 398 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; The failure to precisely designate the subject matter of proceedings does not constitute a violation of procedural rules if the nature of the appeal is clear; a party represented by counsel is deemed to have knowledge of procedural deadlines even if a fee waiver ruling is delivered late, provided they had the opportunity to pay the fee.

Keywords

AI generated
cassation appeal procedural deadline fee waiver ruling professional counsel judicial costs judge recusal subject matter designation

Cited Legislation

AI generated
Art. 361 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie powódka zarzucając naruszenie art. 361 k.p.c. w związku z art.
Art. 321 § 1 k.p.c.
w związku z art. 321 § 1 k.p.c. i art.
Art. 325 k.p.c.
Art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.
325 k.p.c., art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. i art.
Art. 130 § 1 k.p.c.
379 pkt 4 k.p.c., art. 130 § 1 k.p.c. oraz art.
Art. 133 § 3 k.p.c.
oraz art. 133 § 3 k.p.c. w związku z art.
Art. 357 § 2 k.p.c.
w związku z art. 357 § 2 k.p.c. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Art. 380 k.p.c.
Ponadto powódka wniosła aby na podstawie art. 380 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznał niepodlegające zaskarżeniu postanowienie Sądu Okręgowego w K.
Art. 112 § 3 of the Act on Court Costs in Civil Matters
to, zgodnie z art. 112 § 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.
Art. 398 k.p.c.
Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 4/14 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Owczarek (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Agnieszka Piotrowska w sprawie z powództwa E. K. przeciwko R. O. i in. , o uzgodnienie treści księgi wieczystej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 marca 2014 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 listopada 2012 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną powódki E. K. jako opłaconą z uchybieniem ustawowego terminu.

W zażaleniu na to postanowienie powódka zarzucając naruszenie art. 361 k.p.c. w związku z art. 321 § 1 k.p.c. i art. 325 k.p.c., art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. i art. 379 pkt 4 k.p.c., art. 130 § 1 k.p.c. oraz art. 133 § 3 k.p.c. w związku z art. 357 § 2 k.p.c. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Ponadto powódka wniosła aby na podstawie art. 380 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznał niepodlegające zaskarżeniu postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 kwietnia 2012 r., w którym oddalono wniosek powódki o zwolnienie od kosztów sądowych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 361 w związku z art. 321 i 325 k.p.c. W postanowienie z dnia 28 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy nie oznaczył należycie przedmiotu rozpoznawanej sprawy. Z postanowienia tego wynika jednak, że sprawa dotyczy postępowania apelacyjnego, które zostało wszczęte apelacją pozwanych i zakończonej wyrokiem sądu apelacyjnego, od którego powódka złożyła skargę kasacyjną. Dostrzeżony przez powódkę brak precyzji w oznaczeniu przedmiotu rozpoznawanej sprawy nie jest jednak na tyle istotny, aby stwierdzić jak to sugeruje skarżąca, że sąd orzekał w istocie sprzecznie z art. 321 k.p.c. Chybiony jest również zarzut naruszenia art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. Zgodnie z powołanym przepisem sędzia jest wyłączony z mocy ustawy w sprawach w których w instancji niższej brał udział wydaniu zaskarżonego orzeczenia.

Skarżąca w zażaleniu nie wskazała, aby sędzia, o którym mowa w zażaleniu brał udział w wydaniu postanowienia w niższej instancji, od którego następnie rozpoznawał środek odwoławczy. W sytuacji gdy wniosek powódki o zwolnienie jej od kosztów sądowych, zawarty w skardze kasacyjnej został oddalony postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2012 r. i został on doręczony pełnomocnikowi powódki w dniu 17 kwietnia 2012 r. to, zgodnie z art. 112 § 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594 ze zm.) termin do wniesienia opłaty od skargi kasacyjnej upłynął powódce w dniu 24 kwietnia 2012 r.

Bezspornym jest, że pełnomocnik powódki, który składa zażalenie otrzymał 3 odpis postanowienia z dnia 2 kwietnia 2012 r. W tej sytuacji bez znaczenia jest, że odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej z dnia 28 listopada 2012 r. został doręczony drugiemu z pełnomocników reprezentujących powódkę skoro miała ona, będąc reprezentowana przez profesjonalnych pełnomocników możliwość opłacenia złożonej skargi kasacyjnej w terminie. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu swojego postanowienia z dnia 2 kwietnia 2012 r. wyjaśnił z jakich powodów odmówił zwolnienia powódki z kosztów sądowych.

Z uzasadnienie w sposób logiczny i przekonywujący wynika, że powódka posiada środki, które pozwalają jej bez uszczerbku ponieść koszty opłaty sądowej, czego potwierdzeniem było, że opłata ta została wniesiona w sytuacji gdy okazało się, że jej zażalenie na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2012 r. zostało prawomocnie odrzucone. Mając na względzie, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.