Supreme Court partially allowed appeal regarding attorney fees for public legal aid in labor compensation case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court partially upheld the appellant's claim for attorney fees related to public legal aid in a labor compensation dispute. The lower court incorrectly calculated the minimum fee based on a lower statutory rate than required by the relevant regulation. Consequently, the Supreme Court ordered the appellate court to recalculate the fees and retry the portion of the appeal exceeding the corrected amount.
Legislator headnote
AI generated§ 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie; The court must apply the correct minimum fee rate for public legal aid based on the value of the claim, correcting errors that result in underpayment of the attorney's remuneration.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I PZ 29/11 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Beata Gudowska SSN Roman Kuczyński w sprawie z powództwa E. W. przeciwko Zakładowi Usług Komunalnych Sp. z o. o. w R. o odszkodowanie w kwocie 100.000 zł i rentę wyrównawczą w kwocie 400 zł, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 8 grudnia 2011 r., zażalenia powódki na postanowienie zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 maja 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie zawarte w pkt VI wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 maja 2011 r. sygn. akt … 5/11 i w tej części przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 26 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, po rozpoznaniu sprawy z powództwa E. W. przeciwko Zakładowi Usług Komunalnych Sp. z o.o. w R. o odszkodowanie w kwocie 100.000 zł i rentę wyrównawczą w kwocie 400 zł, na skutek apelacji powódki E. W. od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 4 lipca 2008 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten 2 sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powódki 20.000 zł tytułem odszkodowania (punkt I), zasądził od pozwanego na rzecz powódki rentę poczynając od dnia 11 stycznia 2008 r. w kwocie po 400 zł miesięcznie płatną do dnia 10-go każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w przypadku zwłoki w płatności każdej z rat (punkt II), w pozostałej części apelację powódki oddalił (punkt III), zniósł wzajemnie między stronami koszty postępowania (punkt IV), ustalił, iż nieuiszczone koszty sądowe w sprawie ponosi Skarb Państwa (punkt V) oraz przyznał adwokatowi J.
G. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu apelacyjnym w kwocie 147,60 zł, w tym należny podatek od towarów i usług, nakazując wypłacić tę kwotę ze Skarbu Państwa (kasa Sądu Okręgowego w O.) (punkt VI). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że powódka na podstawie art. 446 § 2 i 3 k.c. domagała się od Zakładu Usług Komunalnych Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w R. zapłaty 100 000 zł tytułem odszkodowania w związku z pogorszeniem się jej sytuacji życiowej po śmierci męża M.
W. wskutek wypadku przy pracy oraz renty w wysokości po 400 zł miesięcznie. Sąd przyznał także, że błędnie orzekł na mocy § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. nr 163, poz. 1348 ze zm.) przyjmując stawkę minimalną w wysokości 120 zł, zamiast prawidłowo na mocy § 13 ust. 3 tego rozporządzenia, z zastosowaniem stawki minimalnej obliczonej stosownie do dyspozycji § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.
W ocenie Sądu Apelacyjnego nie budzi wątpliwości, że przedmiotem niniejszej sprawy jest odszkodowanie i renta wyrównawcza, dlatego podstawę do obliczenia wysokości należnego adwokatowi wynagrodzenia stanowi wartość przedmiotu sprawy. W dniu 31 maja 2011 r. pełnomocniczka powódki złożyła zażalenie zaskarżając powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego w części tj. w pkt VI i zarzuciła: I. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie § 12 ust 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu poprzez zasądzenie 147,60 zł, w 3 sytuacji gdy prawidłowo zasądzone wynagrodzenie winno wynosić 1.800,- zł z podwyższeniem o podatek VAT wysokości 23 %, a zatem w łącznej kwocie 2.214,- zł, II. naruszenie prawa materialnego, a mianowicie § 13 ust 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu poprzez niezasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym - tj. kwoty 1.350,- zł z podwyższeniem o podatek VAT w wysokości 23 %, a zatem w łącznej kwocie 1.660,50 zł.
Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt VI przez podwyższenie zasądzonej kwoty z tytułu udzielonej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za postępowanie apelacyjne oraz zasądzenie kosztów za postępowanie kasacyjne. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocniczka powódki podniosła, że powódka wnosiła o odszkodowanie w wysokości 100.000 zł oraz rentę wyrównawczą w kwocie 400,- zł miesięcznie, tym samym do tego rodzaju sprawy winien mieć zastosowanie § 12 ust 1 pkt 5 powołanego wyżej rozporządzenia, który stanowi, iż „świadczenie odszkodowawcze należne z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej – 50 % stawki obliczonej na podstawie § 6 od wartości odszkodowania będącego przedmiotem sprawy." Wobec powyższego Sąd Apelacyjny za podstawę orzekania w przedmiocie kosztów winien przyjąć stawkę minimalną (zgodnie z § 13 pkt 3 rozporządzenia stawka minimalna za prowadzenie spraw z zakresu prawa pracy przed sądem apelacyjnym wynosi 100 %) wynikającą z § 6 pkt 6 - tj. kwotę 3.600,- zł, bowiem wartość przedmiotu sporu wyniosła 104.800,- zł i z tej kwoty zasądzić na rzecz pełnomocnika z urzędu 50 %, tj. kwotę 1.800,- zł powiększoną o należny podatek VAT.
Także 31 maja 2011 r. pełnomocniczka powódki złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 26 maja 2011 r. poprzez zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu kasacyjnym w kwocie 2.025 zł podwyższonej o podatek VAT w wysokości 23 %, a zatem łącznej kwoty 2.490,75 zł. 4 W uzasadnieniu wniosku pełnomocniczka wskazała, że wysokość wynagrodzenia adwokackiego znajduje oparcie w § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – 75 % stawki minimalnej, jako że pełnomocnik nie prowadził sprawy w drugiej instancji w momencie sporządzania skargi kasacyjnej.
Stawkę minimalną zaś określa § 12 ust. 1 pkt 2 i wynosi ona 75 % stawki obliczonej na podstawie § 6, a zatem kwotę 2.700 zł. Postanowieniem z 31 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu sprawy w przedmiocie wniosku pełnomocnika powódki o uzupełnienie wyroku Sądu Apelacyjnego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 26 maja 2011 r. postanowił uzupełnić wskazany wyżej wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 26 maja 2011 r. w ten sposób, że dodał punkt VII o treści: „przyznaje adwokatowi J.
G. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym w kwocie 2.490,75 zł, w tym należny podatek od towarów i usług i nakazał wypłacić tę kwotę ze Skarbu Państwa (kasa Sądu Apelacyjnego). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w wyroku nie zawarto rozstrzygnięcia o kosztach procesu w postępowaniu kasacyjnym, chociaż Sąd Najwyższy uchylając wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 20 stycznia 2010 r. wyrokiem z dnia 3 grudnia 2010 r. w sprawie I PK 88/10 przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Sąd Apelacyjny wskazał, iż zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawka minimalna w sprawach z zakresu prawa pracy o wynagrodzenie za pracę lub odszkodowanie inne niż wymienione w punkcie 4 wynosi 75% stawki obliczonej na podstawie § 6 od wartości wynagrodzenia lub odszkodowania będącego przedmiotem sprawy. W myśl § 6 pkt 6 tego rozporządzenia stawka minimalna w przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynosi 3.600 zł.
Mając na względzie przedmiot roszczeń powódki (odszkodowanie w kwocie 100 000 zł i renta 5 wyrównawcza w kwocie 400 zł miesięcznie) stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi zatem 2.700 zł (3.600 zł x 75% = 2.700 zł). Zgodnie z § 13 ust. 4 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez adwokata, który nie prowadził sprawy w drugiej instancji stawka minimalna w postępowaniu kasacyjnym wynosi 75% stawki minimalnej, nie mniej niż 120 zł. Skoro, jak wskazano wyżej, stawka minimalna w niniejszej sprawie wynosi 2.700 zł, to stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika, który nie prowadził sprawy w drugiej instancji wynosi 2.025 zł (2.700 zł x 75% = 2.025 zł), przy czym stosownie do § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty za czynności z tytułu zastępstwa prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (2.025 zł + 23% = 2.490,75 zł).
Wobec powyższego rozstrzygnięcia, pełnomocniczka powódki pismem z 24 czerwca 2011 r. cofnęła zażalenie w części, tj. w zakresie punktu II i ponad 2.066,40 zł, albowiem powołanym wcześniej postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny uzupełnił wyrok z dnia 26 maja 2011 r. przez dodanie punktu VII. Postanowieniem z 29 czerwca 2011 r. Sąd Apelacyjny w punkcie 1 postanowił umorzyć postępowanie zażaleniowe w części obejmującej punkt II zażalenia pełnomocniczki powódki z dnia 31 maja 2011 roku oraz w pkt. 2 umorzył postępowanie zażaleniowe wywołane wniesieniem zażalenia z dnia 31 maja 2011 r. w części objętej jego punktem 1 ponad kwotę 2 066,40 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie w części pozostałej po jego częściowym cofnięciu pismem pełnomocniczki powódki z 24 czerwca 2011 r. i umorzeniu postępowania zażaleniowego w tej części postanowieniem Sądu Apelacyjnego z 29 czerwca 2011 r. (tj. w części dotyczącej wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w zakresie żądania do kwoty 2.066,40 zł) jest uzasadnione, co trafnie przyznał Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu wyroku z 26 maja 2011 r. 6 Wobec powyższego Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. orzekł jak w sentencji.