Supreme Court dismisses appeal claiming unequal legal costs based on unrelated prior case between same parties.

Sygn. akt I PZ 9/10 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Halina Kiryło (przewodniczący) SSN Beata Gudowska (sprawozdawca) SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z powództwa W. SA w K. przeciwko A. J. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 maja 2010 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 14 stycznia 2010 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie Powód W. S.A. złożył zażalenie na zawarte w wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r. postanowienie Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. w przedmiocie zasądzenia od strony powodowej na rzecz pozwanej A.

J. kwoty 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. Wniósł o jego zmianę przez orzeczenie o nieobciążeniu tymi kosztami lub jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, twierdząc, że „koszty zasądzone na rzecz pełnomocnika pozwanej A. J. przez Sąd pierwszej instancji są 40-krotnie wyższe od kosztów zasądzonych od A. J. (wówczas powódki) na rzecz W. S.A. (wówczas strony 2 pozwanej)”. Zarzucił naruszenie zasady równości ujętej w art. 32 ust. 1 Konstytucji w związku z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.

Nr 163, poz. 1348 ze zm.) oraz art. 328 § 2 w związku z art. 361 k.p.c., wobec wskazania wyłącznie podstawy prawnej, bez wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania. Wyjaśnił, że między tymi samymi stronami toczyło się przed Sądem Rejonowym postępowanie z powództwa A. J. przeciwko W. SA o odszkodowanie, sygn. akt IV P …/05/N. Sąd I instancji, oddalając powództwo, zasądził na rzecz strony pozwanej kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Zażalenie W. S.A., zawierające zarzut nieadekwatności zasądzonego wynagrodzenia do koniecznego nakładu pracy pełnomocnika zostało oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 kwietnia 2007 r.

Podniósł, że w tamtej sprawie pełnomocnik pozwanej włożył znacznie większy nakład pracy niż pełnomocnik pozwanej w niniejszej sprawie, więc jako niezrozumiałe oraz niewyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia uznał przyjęcie kwoty 20-krotnie wyższej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Podstawowe znaczenie w postępowaniu zażaleniowym ma konstatacja, że poprzednia sprawa, do której odwołuje się skarżący, jakkolwiek tocząca się między tymi samymi stronami, miała inny przedmiot od sprawy, w której stroną powodową jest skarżący.

Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 14 stycznia 2010 r. oddalił apelację strony powodowej W. S.A. od wyroku Sądu Rejonowego oddalającego powództwo o zasądzenie kwoty 27.107 zł. Sprawa ta, mimo podobieństwa podstawy faktycznej, nie ma żadnego związku ze sprawą, w której A. J. dochodziła od W. S.A. odszkodowania w związku z rozwiązaniem stosunku pracy. Odmienność przedmiotu sporu pozbawia jakiejkolwiek racji wymierzanie proporcji kwot zasądzonych w obu tych sprawach tytułem zastępstwa procesowego, co uzasadnia jednocześnie upadek zarzutu naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji. 3 Stawka opłaty za czynności adwokackie, zastosowana w wyroku Sądu Okręgowego, odpowiada najniższej stawce przewidzianej od wartości przedmiotu sporu w kwocie powyżej 10.000 zł do 50.000 zł, zgodnie z § 6 pkt 5 w związku z § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Zasądzona kwota nie odzwierciedla okoliczności przewidzianych w § 2 ust. 1 rozporządzenia, zatem uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia przez wskazanie odnośnych przepisów było wystarczające. Z tych względów Sąd Najwyższy zażalenie oddalił, jak w sentencji (39814 w związku z art. 39821 i 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.).